ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Virgin killer” – SCORPIONS
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1976
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: RCA
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Dieter Dirks
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Klaus Meine
Κιθάρες – Rudolph Schenker
Κιθάρες – Uli Jon Roth
Μπάσο – Francis Buchholz
Drums – Rudy Lenner
Πολύς κόσμος όταν μιλάει για τους SCORPIONS, μιλάει για την εμπορική έκρηξη των 80s. Δεν τους αδικώ, το “Love at first sting” είναι το αγαπημένο μου άλμπουμ τους άλλωστε, χώρια που η συγκεκριμένη δεκαετία μπήκε “τρένο” για τους Σκορπιούς της καρδιάς μου. Αλλά, η περίοδος από το ψυχεδελικό αριστούργημα “Lonesome crow” (1972), στο μεταβατικό αριστούργημα “Fly to the rainbow” (1974), στο συγκλονιστικό “In trance” (1975) που σήμανε την έναρξη της συνεργασίας με τον Κύριο Dieter Dirks, είναι αυτή που σε κάνει πραγματικά φανατικό με τους SCORPIONS. Στο “In trance” δεν είχαμε την ψυχεδελική ή progressive rock διάθεση των δύο πρώτων δίσκων, αλλά το βάρος έπεφτε στην πιο άμεση τραγουδοποιία. Φυσικά, η ικανότητα ενός συνθέτη, διαφαίνεται ακόμα και απλούστερες φόρμες, με το ομώνυμο να γίνεται ύμνος, όπως και το “Top of the bill” ή το “Dark lady”. Χώρια ελεγείες όπως το “Life’s like a river” ή το “Living and dying”.
Σήμερα, εξετάζουμε το κεφάλαιο υπ’ αριθμόν τέσσερα της 70s εποποιίας της παρέας από το Ανόβερο. Το “Virgin killer”. Αιχμηρότερο από το “In trance”, με το “Pictured life” να μπαίνει με το πλέον εκτυφλωτικό lead για να ανοίξεις οποιονδήποτε δίσκο. Πραγματικά, δεν μπορώ να περιγράψω πως ένιωσα τη πρώτη φορά που το άκουσα. Σαν να μπήκε το φως του ήλιου σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, κι ας μιλάει για κάτι εντελώς διαφορετικό στιχουργικά. Ένας ύμνος ολκής, που συχνά πυκνά έβρισκε τη θέση του και στο set των Σκορπιών μέχρι τις μέρες μας. Το δε “Catch your train” που το διαδέχεται, σε πιάνει από το λαιμό, με ανάλαφρη μεν διάθεση, αλλά άκρως ενεργητικό και ανεβαστικό. Και ας μιλήσουμε λίγο για τα leads σε αυτό τον δίσκο. Αυτό το κείμενο θα είναι ένα προσκύνημα στον γητευτή της εξάχορδης θεάς που λέγεται Uli Jon Roth. Ένας άμεσος μαθητής του Hendrix, που με εφαλτήριο την ενέργεια του, πρόσθεσε στοιχεία κλασσικής μουσικής που τόσο λατρεύει (όπως φάνηκε και στη solo καριέρα του), δημιουργώντας μαγεία. Μιλάμε για σπάνια αντίληψη αυτού που λέγεται solo ως “σύνθεση μέσα σε σύνθεση”.
Ειδικά στα πιο ατμοσφαιρικά/μπαλαντοειδή “In your park” και “Yellow raven”, ο ίδιος λάμπει δια της παρουσίας του, σαν να ζωγραφίζει σε καμβά, όχι απλά να παίζει νότες. Το δε τελευταίο riff του “Yellow raven” μπορώ να το ακούω για ώρες, ειλικρινά απίστευτη σύλληψη! Ελεγειακές συνθέσεις, άρρηκτα συνδεδεμένες με αυτή την εποχή των SCORPIONS. Μια πιο μαύρη ελεγεία, είναι το “Crying days”, όπου οι SCORPIONS γίνονται βαρύτεροι και πιο δυσοίωνοι από ποτέ. Ένας βαθύς προβληματισμός για το που πάει ο κόσμος και πως μπορούμε να σώσουμε τη κατάσταση. Φυσικά, δεν λείπουν τα πιο rock’n’roll θέματα τύπου “Backstage queen” (ίσως η πιο ρομαντική προσέγγιση της groupie, αν με ρωτάτε – από την άλλη, Klaus Meine είσαι, λογικό!) και “Hell-cat” όπου ακούμε τον Roth να τραγουδάει. Διφορούμενη φωνή ο Τιτάνας, προσωπικά ανήκω σε αυτούς που θεωρούν ότι δίνει τόσο χαρακτήρα στα κομμάτια που τραγουδάει, που ειλικρινά, δεν θα ήθελα κάποιον άλλο. Πάλι, ανατρέξτε στους ELECTRIC SUN για να το διαπιστώσετε κι εσείς! Χώρια το “Polar nights” με τη μαγκιόρικη βαρύτητά του, που κολακεύεται από τα ελαφρώς πιο επιθετικά φωνητικά του!
Μιλώντας για επιθετικότητα, φτάνουμε σε ένα κομμάτι που είναι πρώιμο heavy metal (μη σας πω και οριακά πρώιμο thrash) με την επιθετικότητα του. Το ομώνυμο “Virgin killer”. Νομίζω, ότι εάν ρωτήσουμε π.χ. τους TESTAMENT για αυτή τη περίοδο των SCORPIONS, θα έχουν πάρα μα πάρα πολλά να μας πουν αναφορικά με την επιρροή που αυτή άσκησε επάνω τους. Το κομμάτι, συνδέεται άρρηκτα με το αρχικό, λογοκριμένο εξώφυλλο που απεικονίζει ένα δεκάχρονο κορίτσι γυμνό, με ένα εφέ σπασμένου γυαλιού που “στοχεύει” ακριβώς πάνω στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Meine, πρόκειται για μια κατεύθυνση προς την οποία τους έσπρωξε η εταιρεία τους για να δημιουργηθεί σούσουρο γύρω από τη κυκλοφορία. Αν μη τι άλλο, στόχος επετεύχθη. Αλλά με κόστος να φτάσει να εμπλακεί μέχρι και το FBI, λόγω του ότι έπεσε στο τραπέζι κουβέντα περί “προώθησης παιδικής πορνογραφίας” μέσω του εξωφύλλου.
Η ίδια η μπάντα, δεν νιώθει ιδιαιτέρως περήφανη για το συγκεκριμένο εξώφυλλο, που τόσο κατά τη κυκλοφορία του σε κάποιες χώρες, όσο και σε επανεκδόσεις, αντικαταστάθηκε από μια φωτογραφία της μπάντας. Η εξήγηση που έδιναν όταν καλούνταν να απαντήσουν στις σχετικές κατηγορίες είναι πως δεν ήταν αυτή η πρόθεση, αλλά ήταν μια καλλιτεχνική επιλογή το εξώφυλλο, παρουσιάζοντας τον χρόνο ως δολοφόνο της αθωότητας. Ωραίο σκεπτικό, ωστόσο μα μου επιτρέπεται μια προσωπική άποψη, πιστεύω θα μπορούσε να είχε γίνει μια καλύτερη επιλογή στην εκτέλεση αυτού και το αφήνω εδώ. Φυσικά, ο δίσκος, δεν βασίστηκε μόνο στο σούσουρο, μια και ήταν η πρώτη φορά που οι SCORPIONS θα εισέπρατταν προσοχή εκτός Ευρώπης, συγκεκριμένα στην Ιαπωνία (κάτι που θα οδηγήσει στο μνημειώδες live άλμπουμ “Tokyo tapes” δύο χρόνια μετά)! Οπότε προφανώς, το μνημειώδες υλικό που υπάρχει εδώ μέσα, έπαιξε ρόλο!
50 χρόνια έχουν περάσει σαν νερό πάνω από το “Virgin killer”. Μια ακόμα ακρόαση του έχει ολοκληρωθεί. Ένας μνημειώδης, αγέραστος και άκρως επιδραστικός δίσκος από την αγαπημένη μου rock μπάντα όλων των εποχών, που θα μπορούσε να αποβεί μοιραίος για τη καριέρα τους, λόγω του αμφιλεγόμενου και προκλητικού εξωφύλλου, αλλά εν τέλει, έβαλε άλλο ένα τεράστιο λίθο στη πορεία των SCORPIONS προς την απόλυτη κορυφή. Και σε αυτό, πιστεύω πως βοήθησε πάρα πολύ το ήθος τους ανά τα χρόνια. Ουδέποτε είπαν πράγματα για τα μάτια του κόσμου, ουδέποτε προσποιήθηκαν, ουδέποτε πούλησαν σκληράδα και ματσίλα σε μια εποχή όπου ήταν ούτε λίγο ούτε πολύ άγραφος κανόνας. Απλά, ήταν χωρίς πολλά-πολλά, ο εαυτός τους. Κύρητταν και κυρήττουν την αγάπη σε κάθε της μορφή (αυτοί μας έκαναν ρομαντικές ψυχές, κακά τα ψέματα!) και το να περνάει ο κόσμος καλά.
Για αυτό και κατ’ εμέ εκτός από το προσωπικό μου γούστο, οι SCORPIONS είναι και παραμένουν από τους μεγαλύτερους μάγκες στην ιστορία του σκληρού ήχου.
Did you know that?
– Το ομώνυμο “Virgin killer” σύμφωνα με τους ίδιους τους SCORPIONS, επηρεάστηκε κατά πολύ από τις κοινές εμφανίσεις τους με τους KISS, με τον Klaus Meine να προσπαθεί να αγγίξει τις τσιρίδες του Paul Stanley με το τρόπο του.
– Δεύτερος και τελευταίος δίσκος για τον Rudy Lenner στα τύμπανα, με την συνέχεια να αναλαμβάνει ο Herman Rarebell για τα επόμενα χοντρικά 20 χρόνια.
– Το άλμπουμ επανεκδόθηκε πριν λίγα χρόνια σε χρωματιστό βινύλιο.
Γιάννης Σαββίδης
