ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Morbid visions” – SEPULTURA
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1986
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Cogumelo
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: SEPULTURA
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά, κιθάρες – Max Cavalera
Κιθάρες – Jairo Guedz
Μπάσο – Paulo Jr.
Drums – Igor Cavalera
40 ΧΡΟΝΙΑ “MORBID VISIONS”
40 ΧΡΟΝΙΑ SEPULTURA
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι SEPULTURA, οι Βραζιλιάνοι thrash θεοί της καρδιάς μας, έδωσαν την τελευταία τους συναυλία, στη γενέτειρά τους στο Sao Paolo, σε μια περιοδεία μαμούθ που πέρασε κι από τα μέρη μας. Σήμερα όμως, γιορτάζει το ωμό, ακατέργαστο, βάρβαρο ξεκίνημά τους. Οπότε ας γυρίσουμε τα ρολόγια πίσω τέσσερις δεκαετίες. 42 ολόκληρα χρόνια για την ακρίβεια. 1984 και ο 15χρονος καψωμένος νέος Max Cavalera, θα εκκινούσε με τον 14χρονο αδερφό του, Igor Cavalera, μια μπάντα, στα πρότυπα των VENOM, των HELLHAMMER/CELTIC FROST, των SLAYER, των POSSESSED και πάει λέγοντας. Το όνομα, παρμένο από μια μετάφραση στη μητρική τους γλώσσα του “Dancing on your grave” των MOTORHEAD (“Dançando na sua Sepultura”). H αρχική ιδέα να ονομαστούν TROPA DE CHOQUE (SHOCK TROOPS), εγκαταλείφθηκε μια και το όνομα ήταν καπαρωμένο.
Το παρουσιαστικό, ακραίο με ζώνες με σφαίρες, με πρώιμα βαψίματα σαν τα είδωλά τους, αλλά οι ίδιοι με μια ιδιαίτερα άγρια λάμψη στα μάτια. Αρχικός frontman του σχήματος ήταν ο Wagner Lamounier (κατά κόσμον Wagner Antichrist), ο οποίος φυσικά έγινε γνωστός ως frontman των θρύλων του Λατινοαμερικάνικου ακραίου ήχου SARCOFAGO (“I.N.R.I.”, “The laws of scourge” και τα μυαλά στο μίξερ λέμε!). Ο Wagner έκατσε μόνο για ένα χρόνο στη μπάντα, παίζοντας στις πρώτες τους συναυλίες, με τη μπάντα να συμπληρώνουν ο Jairo Guedz (lead κιθάρα), o Max Cavalera (ρυθμική κιθάρα), ο Igor Cavalera και ο Paulo Jr. (μπάσο). Μετά την αποχώρηση του Wagner, ο Max ανέλαβε τα φωνητικά επίσης, ενώ ηχογράφησαν/μίξαραν σε 2 μέρες σε ένα οκτακάναλο στο Belo Horizonte, το υλικό που έμελλε να γίνει το πρώτο EP “Bestial devastation”. Η μοναδική φορά που χρησιμοποίησαν εκείνο το λογότυπο, η πρώτη επίσης κυκλοφορία της Cogumelo Producoes.
Cogumelo ήταν ένα δισκάδικο στο Belo Horizonte, του οποίου οι ιδιοκτήτες, πίστεψαν τόσο πολύ στο συγκρότημα, που ξεκίνησαν μια δισκογραφική εταιρεία για να βγάλουν το υλικό του προς τα έξω. Για να βλέπουμε πόσο σημαντικό είναι το underground και οι άνθρωποι πίσω από αυτό. Η εταιρεία να σημειωθεί πως υπάρχει μέχρι τις μέρες μας! Βγήκε σαν split με τους OVERDOSE (η δική τους πλευρά λεγόταν “Seculo XX”), συστήνοντας στο κόσμο τους SEPULTURA. Ένας παραγωγός που έκανε δίσκους country και samba, που δεν ήξερε πως έπρεπε να ακούγονται, που όπως θυμάται ο ίδιος ο Igor “ήθελε να τα καθαρίσει όλα στη μίξη και έπρεπε να του βάλουμε δίσκο VENOM για να καταλάβει ότι υπάρχουν μπάντες που ακούγονται έτσι”. Χώρια που στο intro “The curse”, ένας φίλος τους έκανε την και καλά “τρομακτική” φωνή (χωρίς εφέ!), προσθέτωντας στη γοητεία του υλικού.
Το αστείο είναι, πως στο επόμενο χτύπημα, για το οποίο θα μιλήσουμε ευθύς αμέσως, η παραγωγή ήταν χειρότερη, με τον Max Cavalera να θυμάται “ήμασταν τόσο ενθουσιασμένοι με το γεγονός ότι θα μπαίναμε να γράψουμε, που ξεχάσαμε μικρά πράγματα όπως το να κουρδίσουμε”. Και η αλήθεια είναι πως αυτό φαίνεται στο τελικό αποτέλεσμα. Αλλά, έλα όμως που, αυτό που σε άλλους θα ήταν μειονέκτημα, στους SEPULTURA εκείνης της εποχής, ήταν πλεονέκτημα. Γιατί; Γιατί δεν ήταν κάτι “φτιαχτό”. Δεν ήταν μια απόπειρα να ακουστούν με ένα συγκεκριμένο τρόπο, κυρίως γιατί έψαχναν τον δικό τους ήχο, κάπου ανάμεσα στους ήχους που είχαν φτιάξει ήδη οι επιρροές τους. Έβγαζε μια ειλικρίνεια, μια εφηβική ορμή, μια άγρια ομορφιά που δεν αντιγράφεται γιατί άπαξ και την απαθανατίσεις, αυτό είναι, δεν αντιγράφεται! Από το μπάσιμο του φερώνυμου ύμνου και του “Mayhem”, οι προθέσεις είναι καθαρές: ξύλο από τη ζούγκλα με κόκκαλα των εχθρών άμα λάχει!
Η φυσική ηχώ της παραγωγής, δημιουργεί αυτό το συναίσθημα βρωμιάς και ολέθρου, που δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ήταν άκρως επιδραστικό για την ακραία σκηνή της Βραζιλίας που θα ακολουθούσε στα χνάρια τα δικά τους και των SARCOFAGO. Άμα το “Pleasure to kill” των KREATOR θεωρείται proto – death metal, το “Morbid visions” των SEPULTURA δύναται να θεωρείται proto – black metal, τουλάχιστον κατά τον Βραζιλιάνικο τρόπο, που έμπλεκε τα τότε νεογνά black metal και death metal μαζί. Αυτό το ξύλο το Μπραζιλέιρο, μου δίνει κέφι, μου δίνει στυλ…καλά ντε, σκάω! Εντύπωση κάνει η εκτέλεση του “Troops of doom” σε αυτή τη φάση των SEPULTURA. Πιο αργό, πιο σάπιο, πιο υποχθόνιο και λιγότερο μαρσαριστό από την πιο δημοφιλή εκτέλεση του 1990. Το δε break στο μπάσο πριν το solo, άλλο πράγμα! Το “War” αποτελεί ένα από τα κρυφά χαρτιά του δίσκου, μια και με ελαφρώς περισσότερα γκάζια, μπορούσε να είναι στο “Schizophrenia”.
Το λυσσασμένο “Crucifixion” (το σημείο που ο Max λέει κάτι για “Malleus maleficarum….in nomine Satan” ακόμα είναι ψαρωτικό. Καθόλου άσχημα για 17χρονα!) και το “Show me the wrath” το ίδιο, με αρκετά riffs να έρχονται από το άμεσο μέλλον, δείχνοντας έτσι το προς τα που μπορούσε να πάει (και θα πήγαινε εν τέλει) αυτή η νεόκοπη μπάντα από τη Βραζιλία. Τέλος, το “Funeral rites” έχει μια εντελώς δική του, μαύρη ατμόσφαιρα, πατώντας γερά στους CELTIC FROST και τους POSSESSED, γκαζώνοντας δίχως έλεος! Ο δε τρόπος που ουρλιάζει ο Max τον τίτλο, σαν να θέλει να τον ακούσουν παντού, είναι μια δήλωση εφηβικής αναίδειας και θράσους που θα γινόταν πολλά περισσότερα στη πορεία! Όσον αφορά το πιο περιπετειώδες στους ρυθμούς του “Empire of the damned” που κλείνει εμφατικά το άλμπουμ, τα λόγια είναι περιττά, τα κοψίματα του Igor είναι εξαίρετα για 16 χρονών ειδικά! Το φινάλε με κλασσική μουσική, ακόμα με κάνει να αναρωτιέμαι ποιος το κόλλησε εκεί, αλλά πλέον είναι κομμάτι του δίσκου!
40 χρόνια μετά, το “Morbid visions” παραμένει το πρώτο μεγάλο βήμα για τους SEPULTURA. Ένα βήμα καθόλου δειλό, μάλλον ατσούμπαλο και βάρβαρο, μα τόσο πολύ επιδραστικό στα όσα ακολούθησαν και με μια άγρια γοητεία που κανένας δεν μπορεί να του αντισταθεί και που καθόλου δεν έχει χαθεί με τα χρόνια! Γνωρίζω, μάλιστα, ανθρώπους και μπάντες που όχι μόνο το αγαπάνε παθολογικά, αλλά πατήσαν εδώ για να φτιάξουν τον δικό τους ήχο, οι δικοί μας NECROCHAKAL επί παραδείγματι. Λίγο καιρό μετά, ο Jairo Guedz θα αποτελέσει παρελθόν από τις τάξεις των SEPULTURA και ο roadie του Max Cavalera τότε, με το όνομα Andreas Kisser, θα καλούνταν να δοκιμάσει τις δυνάμεις του σαν lead κιθαρίστας της μπάντας, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία για άλλο κείμενο.
Did you know that?
– Από εδώ ως και το “Arise”, o Paulo Jr. παίρνει credit για τα μέρη του μπάσου, λόγω της φιλίας του με τους υπόλοιπους. Σύμφωνα με τον Max, δεν ήταν αρκετά καλός μπασίστας, οπότε τα μέρη του τα ηχογραφούσε στις πρώτες μέρες ο Jairo Guedz, ενώ αργότερα, ο Andreas Kisser. Πρώτη φορά τον ακούμε στο μνημειώδες “Chaos A.D.”
– Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει, η εκ νέου ενορχήστρωση του “Antichrist” ως “Anticop”, με διαφορετικούς στίχους από τον Max, σε μια ΣΑΡΩΤΙΚΗ live εκτέλεση από τη περιοδεία του “Chaos A.D.”, όπως αυτή υπάρχει στην επανέκδοση της Roadrunner, με “Morbid visions” και το “Bestial devastation” EP μαζί σε ένα. Ο λόγος που άλλαξε τους στίχους; Βάλε προβλήματα με την αστυνομία, βάλε και ότι το καφροσατανιστικό περιεχόμενο των στίχων του φαινόταν πλέον ανώριμο, ξαναέγραψε τους στίχους και έτοιμο! Ενδεικτικό του πόσο γρήγορα μεγάλωσαν και ωρίμασαν.
– Οι αφοί Cavalera, προ τριετίας, επανηχογράφησαν το πρώτο EP και το πρώτο άλμπουμ, σε ένα αποτέλεσμα που για τον υποφαινόμενο δεν δουλεύει όσο πιο “άρτια” κι αν ακούγονται όλα εκεί μέσα. Η λέξη – κλειδί είναι “πρόθεση” και το αφήνω εδώ.
Γιάννης Σαββίδης
