>
Εκεί που νόμιζα ότι το τελευταίο Full-length των Γερμανών LEAVES’ EYES “Myths of fate” κυκλοφόρησε πρόσφατα, συνειδητοποίησα ότι έχουν περάσει ήδη δύο χρόνια από τότε! Μιας και μεσολάβησαν 4 έτη μεταξύ αυτού και του “The last Viking”, αυτή τη φορά δεν θα αφήσουν τους οπαδούς με τον ίδιο βαθμό ανυπομονησίας. Δίνουν στη δημοσιότητα λοιπόν το “Song of darkness”, ένα EP τεσσάρων νέων τραγουδιών, το οποίο σηματοδοτεί έναν φρέσκο δημιουργικό κύκλο για το συγκρότημα και λειτουργεί ως προπομπός της επόμενης πλήρους δουλειάς που θα ακολουθήσει. Αυτή τη φορά κάτω από νέα στέγη, αυτήν της ταχύτατα αναπτυσσόμενης RPM, κάτι αναμενόμενο, μιας και η AFM ουσιαστικά έχει κλείσει και λειτουργεί μόνο ως online store. Δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα πέρα από αυτό, αφού η παραγωγή παραμένει στα χέρια του ιδρυτή Alexander Krull.
Στιχουργικά συνεχίζουν στα γνώριμα μονοπάτια της Σκανδιναβικής μυθολογίας και ιστορίας, με το ομότιτλο τραγούδι να εμπνέεται από το Gísla saga. Σε εμάς μπορεί να μην λέει πολλά, αλλά είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της Ισλανδικής λογοτεχνίας, που χρονολογείται αρκετούς αιώνες πίσω. Στο μουσικό κομμάτι κυριαρχεί η σινεματική προσέγγιση με αρκετά ορχηστρικά μέρη, ενώ τα μέταλ όργανα έχουν κυρίως συνοδευτικό χαρακτήρα χωρίς να χτίζουν μεγάλες εντάσεις ως επί το πλείστον. Φωνητικά η Elina έχει στεριώσει για τα καλά, έχοντας κλείσει δέκα χρόνια στο συγκρότημα, και με τον τρόπο που τραγουδάει θυμίζει έντονα την Tarja λόγω παρόμοιας χροιάς, κάτι που συμβαίνει και με τα χορωδιακά μέρη του “Until the last day”. Ενίοτε δεν λείπει και η συμμετοχή του Krull, ο οποίος πλαισιώνει με σκληρά φωνητικά.
Η αξία της κυκλοφορίας αυτής έγκειται καθαρά στο πόσο διψάει κάποιος για νέα μουσική από την μπάντα αυτή συγκεκριμένα. Σε κριτική που έκανα πρόσφατα για τη νέα δουλειά των EDENBRIDGE, είχα αναφέρει πως βρίσκω το Symphonic ιδίωμα στα πάνω του, διανύοντας μία πολύ καλή και πλούσια περίοδο. Σε αυτό δεν πιστεύω πως συνδράμουν οι LEAVES’ EYES, καθώς βρίσκω αρκετά τετριμμένο αυτό που παίζουν, κάτι που από μόνο του δεν είναι κακό. Όμως, μου λείπει η ένταση και οι εκπλήξεις. Δεν υπάρχουν κορυφώσεις, ενώ οι μελωδίες τους αντί να είναι κατά βάση αξιομνημόνευτες, όπως θα έπρεπε σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι κατ’ εξαίρεση (π.χ. στο “Einherjar” του “Myths of fate”). Ας το δούμε και λίγο πιο σφαιρικά. Είναι πολλές φορές που ένα EP απευθύνεται στο ευρύ κοινό πέρα από τον βασικό πυρήνα της μπάντας; Αν μπορώ να θυμηθώ κάποιο πρόσφατο παράδειγμα από γκρουπ που έχει πάει κόντρα σε αυτήν την άποψη, είναι οι EPICA με το εξαιρετικό “The alchemy project”.
Εν προκειμένω, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι το “Song of darkness” θα απασχολήσει κόσμο πέρα από τους πιστούς ακόλουθους των LEAVES’ EYES, εκτός αν θέλετε κάποιο υποκατάστατο μέχρι το φθινόπωρο που θα υποδεχτούμε νέο άλμπουμ από την Tarja. Για να μην είμαι άδικος όμως, στηρίζω απόλυτα κυκλοφορίες σαν αυτήν. Αν ήταν η αγαπημένη μου μπάντα, θα ήθελα σίγουρα καινούριο υλικό έστω κι αν πρόκειται για 4 συνθέσεις. Αν συνυπολογίσουμε και το πολύ όμορφο εξώφυλλο, θα ήθελα να το προσθέσω στη συλλογή μου χωρίς δεύτερη σκέψη.
Παύλος Παυλάκης
