>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The time of the Oath” – HELLOWEEN
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΙΑ: Raw Power / Castle Communications
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Tommy Hansen
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Andi Deris
Κιθάρες – Michael Weikath, Roland Grapow
Μπάσο – Markus Grosskopf
Τύμπανα – Uli Kusch
Κοιτάς καμιά φορά την ημερομηνία και αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν να μετράμε ήδη 30 (!) χρόνια από την κυκλοφορία του “The Time of the Oath”, τον δεύτερου δηλαδή δίσκου της Deris περιόδου των HELLOWEEN, που αποτέλεσε ένα ακόμη τεράστιο βήμα της διορθωτικής πορείας της μπάντας στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 μετά την καταστροφική γι’ αυτούς αρχή της δεκαετίας. Τα παθήματα του “Pink Bubbles go ape” και “Chameleon” που οδήγησαν τελικά στην τότε έξοδο του Michael Kiske από το σχήμα έγιναν τελικά μαθήματα, και το συγκρότημα με την τεράστια -φωνητική και συνθετική- συμβολή του Andi Deris αλλά και την στιβαρή ηγεσία του Michael Weikath αυτή τη φορά τα έκανε όλα σωστά.
Από το εξώφυλλο και τον «Κάτι of the Κάτι» τίτλο του δίσκου (πού παραπέμπουν στα “Keeper of the Seven Keys”), το λογότυπο με την κολοκύθα και την χρήση γενικά των κολοκυθών παντού στο artwork, την εξαιρετική φωτογράφιση του σχήματος -σε μια από τις καλύτερες ever «μπαντικές» φωτογραφίες τους- στη μέση του booklet, μέχρι την ροή των τραγουδιών και τον metal προσανατολισμό όλων των συνθέσεων με αρκετή δόση χαβαλέ αλλά και σοβαρότητας όπου χρειαζόταν, το “The Time of the Oath” όχι απλώς επανάφερε τους HELLOWEEN στην καρδιά αρκετών από τους παλιούς τους οπαδούς αλλά κυρίως δημιούργησε μια νέα γενιά οπαδών τους που πίνουν νερό στο όνομα του Andi Deris μέχρι σήμερα.
Ο δίσκος ξεκινά κάπως απρόσμενα με το … MOTÖRHEADικό “We Burn”, συνεχίζει με το classic metal “Steel Tormentor” και το κάπως hard rockίζον “Wake up the Mountain” (σύνθεση του drummer Uli Kusch) όλα κομμένα και ραμμένα στη φωνή του Andi Deris. Το album όμως δείχνει πραγματικά τα…δόντια του όταν μπαίνει το “Power”, ένας πραγματικός ύμνος μελωδικού power metal του Weikath που δεν λείπει έως σήμερα ποτέ από τις συναυλίες τους, μια τέλεια catchy σύνθεση που κυριολεκτικά απογειώνει τον δίσκο με ένα φοβερό chorus και μια κεντρική μελωδία που σε κάθε live αποτελεί sing along σημείο για όλους τους οπαδούς. Έχοντας ήδη πιάσει την συνθετική κορυφή αμέσως μετά ακούμε το “Forever and One”, μια συγκλονιστική μπαλάντα της εποχής Deris που επίσης έγραψε ιστορία.
Προχωράμε με το καλοπαιγμένο power metal “Before the war” και το πιο hard rock “A Million to One” (πάλι σύνθεση του Uli) και το χαβαλεδιάρικο “Anything my mama don’t like”. Ο δίσκος ξαναπιάνει συνθετική κορυφή με τον αλληγορικό power metal ύμνο “Kings will be Kings”, ένα από τα κορυφαία HELLOWEEN κομμάτια ever, το “Mission Motherland”, την επίσης φοβερή μπαλάντα του Weiki “If I knew” που κάπως έμεινε στη σκιά του “Forever and One”, ενώ ο δίσκος κλείνει με την ομώνυμη σύνθεση του Roland Grapow, το επικό, σκοτεινό και βαρύ “The Time of the Oath”.
Συνολικά πρόκειται για έναν εξαιρετικό HELLOWEEN δίσκο που περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία συνθέσεων από κάθε μουσική πλευρά του σχήματος, με μια κάπως κλασικομεταλλάδικη αντίληψη ως προς την παραγωγή και τον ήχο που το κάνουν να ακούγεται πιο παραδοσιακό. Ο τραγουδιστής Andi Deris αφενός με την πολύ ιδιαίτερη χροιά της φωνής του αφετέρου με την μεγάλη συνθετική του επιρροή δίνει τη σφραγίδα του στο όλο εγχείρημα και συνολικά θα λέγαμε ότι ο δίσκος αυτός αποτέλεσε ένα τεράστιο βήμα για την ενίσχυση της εικόνας των HELLOWEEN στη δεκαετία του ‘90 συνεχίζοντας την διόρθωση πορείας που είχε ξεκινήσει με το “Master of the Rings”. Αν σήμερα ζούμε την ευτυχή συγκυρία και χαρά του reunion με τους Kiske/Hansen ένας από τους λόγους θα πρέπει να αναζητηθεί και στον εν λόγω δίσκο που σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για το σχήμα αλλά και τη σκηνή κατάφερε να τους κρατήσει επίκαιρους και να εξασφαλίσει μια μακρόχρονη πορεία μέχρι σήμερα.
Did you know that:
- Ο δίσκος αφιερώθηκε από τους HELLOWEEN στον θρυλικό τους drummer Ingo Schwichtenberg που έχασε τη ζωή του ένα χρόνο πριν.
- Από τον δίσκο κυκλοφόρησαν πάρα πολλά b’ sides μεταξύ των οποίων και μια φοβερή διασκευή στο “Magnetic Fields” του πλήκτρά/συνθέτη Jean Michel Jarre, διασκευή στο “Electric Eye” των JUDAS PRIEST και μια κομματάρα του Grosskopf (“Stll I don’t Know”).
Δημήτρης Μελίδης
