Δεν ξέρω αν θα μπορούσαν να έχουν πιο επιτυχημένο τίτλο στο δεύτερο άλμπουμ τους οι «δικοί μας» BEGGAR’S BLUES DIARY, αλλά το “Back to basics” είναι to the point. Αρχέγονος classic rock δίσκος, με hard rock πινελιές, αλήτικη rock n’ roll νοοτροπία, τσαμπουκαλεμένα φωνητικά από τον Γιάννη Πασσά. Ξεχάστε εξεζητημένα κιθαριστικά θέματα, περίτεχνες μελωδίες, φρουφρουδάκια κι ερωτικές ιστορίες. Εδώ μιλάμε για rock καταστάσεις από τη δεκαετία του ’70, που σε παίρνουν οι αναθυμιάσεις του bourbon, κάποια πιο “country” τραγούδια, κι ελάχιστες hard rock στιγμές, στα πιο σκληρά του δίσκου. Μιλάμε για τραγούδια που είναι στακάτα και συναυλιακά, φτιαγμένα να αποδίδονται από το power trio των BEGGAR’S σε σκοτεινά μπαράκια αλλά και σε πιο «καλοκαιρινές» καταστάσεις. Αυτή είναι η μουσική τους. Από ξεσηκωτικά uptempo τραγούδια όπως το “C’mon”, σε πιο mid tempo καταστάσεις όπως στο “Dove”, μέχρι το hangover του “Lazy Sundays” και το “Hide me” με τα γυναικεία φωνητικά που ακούγεται λες και το έγραψε η Janis Joplin. Είμαι βέβαιος ότι τους BEGGAR’S BLUES DIARY, θα τους πετύχετε το χειμώνα σε κάποιο από τα γνωστά rock στέκια, να παίζουν τα τραγούδια τους και τότε παρά τις έκτακτες εισφορές, τα έξτρα ΦΠΑ, τους φόρους κατανάλωσης κι όλα αυτά τα ωραία, θα αφήσετε το ουίσκι να ρέει άφθονο. Έτσι θα μπορέσετε να ταξιδέψετε άνετα μαζί τους, κάνοντας μία «επιστροφή στα βασικά».
8/10
Σάκης Φράγκος
