6,5/10
Αδιαμφισβήτητα η «μεταλλομάνα» Σουηδία έχει προσφέρει τα άπειρα σε πολλά είδη τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ένα από αυτά είναι και το μελωδικό death metal βεβαίως βεβαίως, το οποίο γεννήθηκε (AT THE GATES) και εξελίχθηκε κατά κύριο λόγο εκεί (οι CARCASS χρειάστηκαν τον …Σουηδό τους, ώστε να πάρει η Αγγλία όλο το credit). Το θέμα είναι όμως, πως τα τελευταία χρόνια, έχει επέλθει κορεσμός στο είδος, με τους μεγάλους του είδους να έχουν κατά κύριο λόγο το βάρος της εξέλιξης και το underground να ακολουθεί σαν «πρόβατο» χωρίς να πρωτοτυπεί ιδιαίτερα. Στους δεύτερους ανήκουν οι DEGRADEAD, προστατευόμενοι του ex–IN FLAMES Jesper Stromblad, ο οποίος τους αποκαλεί “The future of metal”…ή αυτός είναι υπερβολικός ή το μέλλον θα είναι «μία από τα ίδια»!
Τρίτος δίσκος λοιπόν στα τελευταία τέσσερα χρόνια…περίεργη παγίδα η υπερπαραγωγικότητα στις μέρες μας καθώς η «παρθενογένεση» σπανίζει και οι εποχές όπου οι μπάντες έβγαζαν δισκάρες σε ετήσια βάση έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Η τεράστια επιρροή των IN FLAMES φαίνεται από το πρώτο κομμάτι “Human nature” που είναι ίσως και το καλύτερο του δίσκου ενώ στη συνέχεια με το “Taste of destiny” περνάμε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού metalcore-ίζοντας με ένα ανέμπνευστο breakdown. Στο “The final judjement” οι CHILDREN OF BODOM κάνουν party, ενώ η μελωδία των πλήκτρων στο “No one prevail” θυμίζει έντονα την αντίστοιχη του “Misery’s crown” των DARK TRANQUILITY. Μήπως παρατηρήσατε κάτι; Όλα τα τραγούδια έχουν επιρροές από την elite του είδους, χωρίς όμως να υπάρχει το προσωπικό στίγμα της μπάντας που θα δώσει το κάτι παραπάνω. Οι συνθέσεις είναι δουλεμένες αλλά και προβλεπόμενες… Thrashy riffs, rhythm section που απλά κάνει το καθήκον της και μελωδικά ρεφρέν και solos αποτελούν τη γνωστή συνταγή.
Εκεί ακριβώς χάνει και ο δίσκος. Χωρίς να είναι κακός, θα το ακούσεις για λίγες μέρες και μετά θα «φάει σκόνη» στο ράφι (ή στο σκληρό θα ήταν πιο εύστοχο;) και το είδος σίγουρα δεν έχει ανάγκη από τέτοιους δίσκους. Κάποιος που παίζει μπάσκετ και του αρέσει ο Jordan για παράδειγμα, δεν πάει να πει πως όταν σουτάρει πρέπει να βγάζει και τη γλώσσα! Καλές οι επιρροές αλλά η πεπατημένη δεν ωφέλησε κανέναν και αυτό πρέπει να το βάλουν καλά στο μυαλό τους όσοι θέλουν να παραμείνει το είδος ζωντανό και υγιές.
Βασίλης Γκορόγιας
