>
Τον Peter Dolving τον συμπαθώ… Αρκετά μάλιστα. Σίγουρα δεν μπορεί να κρατήσει το στόμα του κλειστό και κάποιες φορές να χάνει το δίκιο του αλλά δεν μπορείς να του κρατήσεις κακία. Έχοντας αποχωρήσει πρόσφατα για δεύτερη φορά από τους THE HAUNTED, ο Peter Dolving καταφέρνει και κυκλοφορεί το solo άλμπουμ του που δούλευε όλο το 2011, χωρίς την υποστήριξη κάποιας εταιρείας, παίζοντας σχεδόν όλα τα όργανα, με τον πρώην συνεργάτη του Per Möller Jensen πίσω από το drum–kit. Όσο έχουν ακούσει έστω ακόμη και στα πεταχτά κάποια από τις δουλειές του εκτός των THE HAUNTED αλλά και των MARY BEATS JANE θα έχει καταλάβει ότι το μουσικό ύφος του Dolving δεν μπορεί να οριοθετηθεί. Στο “Thieve and liars” τον ακούμε σε πιο απογυμνωμένες rock φόρμες σε ότι αφορά τα ίδια τα τραγούδια ως συνθέσεις, με ψιλο-electronica/new wave χροιά και εμβόλιμα samples και τον ίδιο να τραγουδάει και να ελίσσεται με απίστευτη ευκολία από τραγούδι σε τραγούδι που σε στιγμές δεν τον αναγνωρίζεις καν. Το να κατηγοριοποιήσεις ένα άλμπουμ το οποίο είναι κατά βάση ποικιλόμορφο δεν νομίζω ότι είναι και πολύ καλή ιδέα αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να αναφέρουμε τις επιρροές που διακρίνουμε από ΤΗΕ CURE, Gary Numan, DEVO και KING CRIMSON της Andrew Belew περιόδου (“Sunday mornings”) ενώ για κάποιο αφηρημένο λόγο μου έσκασε στο μυαλό και το “Mechanical Animals” του Marilyn Manson. Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο άλμπουμ το οποίο καταφέρνει και σε κερδίζει με κάθε του ακρόαση και τον Peter Dolving σε ότι αφορά την ερμηνεία του να σε κρατάει σε εγρήγορση χωρίς να χρειάζεται να επιστρατεύσει το μίσος και την ορμή που τον χαρακτήριζαν στον παρελθόν.
7 / 10
Κώστας Αλατάς
