GRAND DESIGN – “Thrill of the Night” (AOR Heaven)









    >








    Οι DEF LEPPARD είναι μία από τις μεγάλες μου μουσικές αγάπες, τουλάχιστον μέχρι και το “Hysteria”ν γιατί η αλήθεια είναι πως μετά αγνοούνται δισκογραφικά. Παρόλα αυτά, η μουσική τους έχει μείνει ανεξίτηλη στο χρόνο και εννοείται πως πολλά νεότερα συγκροτήματα έχουν επηρεαστεί από αυτούς. Οι GRAND DESIGN είναι από τα συγκροτήματα που δε «μασάνε» να παραδεχθούν, ότι η μουσική τους συνταγή βασίζεται στους DEF LEPPARD, ίσως και σε βαθμό που κάποιοι να ενοχληθούν από πιθανές μουσικές ομοιότητες.

    Το “Thrill of the night” είναι ο τρίτος δίσκος του συγκροτήματος, μετά τα “Time elevation” (2009) και “Idolizer” (2011) και έρχεται με 10 τραγούδια, για να μας γυρίσει αρκετά χρόνια πίσω. Ναι, καλά το φανταστήκατε, οι GRAND DESIGN συνεχίζουν στο ίδιο μουσικό μοτίβο που παραπέμπει στους DEF LEPPARD της δεκαετίας του ‘80. Αν και αυτό δεν φαίνεται αμέσως από το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ, το “U got me good”, στο επόμενο τραγούδι, “Rawk ‘n’ roll heart attack”, στη σύνθεση του οποίου συμμετείχε και ο Erik Martensson (ECLIPSE, W.E.T), ξεκινάει το… πάρτι. Πρωτεύοντα ρόλο παίζουν σίγουρα τα σούπερ φωνητικά του Pelle Saether, ο οποίος είναι ένας «μικρός» Joe Elliott, αλλά και οι εκπληκτικές κιθάρες που παίζουν «σφαίρα» από την αρχή μέχρι το τέλος. Πριν κάποιοι ξεκινήσουν να «χώνουν», να πω ότι το συγκρότημα έχει βάλει αρκετές δικιές του πινελιές, ίσως σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι σε κάθε άλλο άλμπουμ. Ναι, κάποια τραγούδια θυμίζουν έντονα DEF LEPPARD, υπάρχουν όμως και αρκετά (πχ τα “10 outta 10”, “Get up n love someone” και “Who’s gonna rawk you tonight”) που μας θυμίζουν ότι πίσω από τα μικρόφωνα και τα όργανα είναι οι GRAND DESIGN. Όλα τα τραγούδια είναι στιβαρές συνθέσεις, ενώ η παραγωγή, που έχει επιμεληθεί ο ίδιος ο Saether, είναι εξαιρετική, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι αψεγάδιαστο.

    Δε θα σας πω ψέματα. Το “Thrill of the night” μου άρεσε πολύ. Δεν το λες δισκάρα, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι μία πολύ καλή και στιβαρή δουλειά. Ασφαλώς πολλά από τα riffs, αλλά και τα φωνητικά, είναι τόσο DEF LEPPARD που θα μπορούσες να πεις ότι είναι το καινούριο άλμπουμ τους, αλλά φοβάμαι πως ό,τι είχαμε να ακούσουμε από αυτούς το ακούσαμε και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Οι GRAND DESIGN μου δίνουν αυτό που αγάπησα τρεις δεκαετίες περίπου πριν, βγάζουν ενέργεια και πάθος, ενώ δίνουν και μία φρεσκάδα, εμπλουτίζοντας τη μουσική τους και με στοιχεία του ταλέντου τους. Όπως θα μπορούσε να πει κανείς στο μουσικό στίβο της ροκ μουσικής: “για τους DEF LEPPARD ρε γαμώτο”!

    8/10

    Νίκος Ανδρέου

     

    LEAVE A REPLY

    Please enter your comment!
    Please enter your name here