Για να ξεκαθαρίζουμε από την αρχή τα πράγματα, οι UNDERGANG αποτελούν μία από τις καλύτερες εν ενεργεία καθαρόαιμες death metal μπάντες εκεί έξω. Το καταπληκτικό τους ντεμπούτο, “Indhentet af døden” (2009), με τη βοήθεια του σωστού timing, μιας και το ενδιαφέρον προς το old school death metal εκείνη την περίοδο είχε ήδη αρχίσει να γιγαντώνεται, είχε αρκετά μεγάλη απήχηση, κερδίζοντας το στοίχημα, χάρη στον ξεχωριστό, πολυσυλλεκτικό του ήχο, όπως και το γενικότερο ύφος και attitude του.
Ο διάδοχος του, “Til døden os skiller” μπορεί να μην κατάφερε να σηκώσει τον πήχη ψηλότερα, αλλά ήταν αρκετός, ώστε να διατηρήσει το ενδιαφέρον για τη μπάντα και τις μελλοντικές της ηχογραφήσεις αμείωτο, φτάνοντας κάπως έτσι στο σήμερα και τον τρίτο full-length δίσκο των Δανών, “Døden læger alle sår”.
Ο ήχος των UNDERGANG παραμένει στον πυρήνα του ο ίδιος με αυτόν με τον οποίο συστήθηκαν πριν 6 χρόνια. Ένα ιδιαίτερο κράμα, με εμφανέστατες μεν επιρροές, που δεν τους κατατάσσει αυστηρά όμως σε κάποια σχολή, όπως γίνεται με την πλειοψηφία των νέων old school death metal μπαντών. Έτσι, το έμπειρο αυτί θα εντοπίσει από Σκανδιναβικές πανκίλες, μέχρι πρώιμη Βρετανική σκηνή, αλλά κυρίως επιρροές από το underground death metal της άλλης πλευράς του Ατλαντικού, με σαφές σημείο αναφοράς τους (πλέον και πάλι ενεργούς) ROTTREVORE, με τον συνδυασμό συνθλιπτικής βατύρητας, πωρωτικών grooves και βαθιών, σχεδόν gore-grind growls.
Το γεγονός ότι το “Døden læger alle sår” αποτελεί την πιο μεγάλη σε διάρκεια κυκλοφορία της μπάντας, αγγίζοντας τα 51 λεπτά, ίσως να στερεί για λίγο τον τίτλο του καλύτερου UNDERGANG άλμπουμ μέχρι στιγμής, όπως και το γεγονός ότι τα riff και οι εναλλαγές του ντεμπούτου ακούγονται λίγο πιο καίρια και έντονα. Και σε αυτό το σημείο θέλω να σταθώ λίγο, για να εκφράσω το παράπονο μου για τα περισσότερα “revival” επάνω στον κλασσικό, παλιομοδίτικο death metal ήχο. Και αναφέρομαι ακριβώς σε αυτό, δηλαδή την προσοχή και αφοσίωση στο κομμάτι των συνθέσεων. Γιατί οι περισσότερες από αυτές τις μπάντες φαίνεται να ενδιαφέρονται κυρίως στο να πιάσουν τον παλμό και την ατμόσφαιρα των late 80s και early 90s μπαντών, κάτι το οποίο είναι απόλυτα θεμιτό και αναγκαίο ακόμα. Όμως, κάπως έτσι, στις περισσότερες περιπτώσεις ψάχνουμε να βρούμε τα ωραία, πρωτότυπα riff, ανάμεσα σε χιλιοειπωμένες ιδέες με σάπια παραγωγή.
Οι UNDERGANG δε θα έλεγα ότι ανήκουν στην τελευταία κατηγορία, μιας και πέρα από έναν καταπληκτικό ήχο, το παλεύουν αρκετά καλά και στο συνθετικό κομμάτι. Γνώμη μου όμως, είναι ότι χωράνε περιθώρια βελτίωσης, κυρίως σε επίπεδο αξιομνημόνευτων riff. Παρόλα αυτά, το “Døden læger alle sår” παραμένει μία εξαιρετική επιλογή για τους φίλους της σάπιας πλευράς του είδους, μακριά από τεχνικούρες και κρυστάλλινες παραγωγές. Μάλιστα, με χαροποίησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι η παραγωγή εδώ είναι λιγότερο μπομπάτη, βγάζοντας μία αγνή, βαριά σαπίλα, κάτι που αναδεικνύει όχι τόσο τη mid tempo φύση του άλμπουμ, όσο τις εναλλαγές από τους σχεδόν grind χαμούς σε doom βούρκους και α-λα SUFFCATION breakdowns, όσο και τα AUTOPSY-ικά thrash/punk κοπανήματα. Ακούστε τους οπωσδήποτε.
8/10
Νίκος Χασούρας
