"/>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Blood on ice” – BATHORY
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Black Mark Production
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: The Boss (a.k.a. Borje Forsberg – R.I.P. 2017), Quorthon
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά, κιθάρες – Quorthon (a.k.a. Thomas Forsberg – R.I.P. 2004)
Μπάσο – Kothaar
Drums – Vvronth
Στη, δυστυχώς, σύντομη, αλλά ένδοξη μουσική του πορεία, ο Quorthon αποδείχθηκε ένα ανήσυχο πνεύμα. Ποτέ δεν έμεινε στάσιμος, ήταν πάντα απρόβλεπτος και έκανε πάντα αυτό που τον πρόσταζε η καρδιά του. Μια καρδιά που τον πρόδωσε τον Ιούνιο τον 2004 και τον οδήγησε στην αγαπημένη του Valhalla…
Απρόβλεπτα λοιπόν οι BATHORY, μετά τα δύο επικά άλμπουμ “Hammerheart” και “Twilight of the Gods”, επέστρεψαν στις thrash ρίζες τους με τα αμφιλεγόμενα “Requiem” και “Octagon”. Και εντελώς απρόβλεπτα πάλι, επέστρεψαν στις Viking ρίζες τους με το ένατο άλμπουμ τους, το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ, από κάθε άποψη, “Blood on ice” που συμπλήρωσε ιδανικά την τριλογία που ξεκίνησε με τα “Hammerheart” και “Twilight of the Gods” και κυκλοφόρησε σαν σήμερα το 1996.
Κάπου εδώ να πω ότι είμαι πολύ συναισθηματικά δεμένος με αυτό το άλμπουμ καθώς είναι το πρώτο CD που αγόρασα όταν απέκτησα CD player (ναι, άργησα!) πακέτα με το “Ghost in the ruins” των SAVATAGE. Ωραίες εποχές…
Το άλμπουμ είναι concept και αναφέρεται σε μια ιστορία εκδίκησης εμπνευσμένη από τις ιστορίες του R.E. Howard (δεν είναι λίγοι αυτοί που βλέπουν ομοιότητες με την ταινία “Conan the Barbarian” του 1982 με τον τεράστιο Άρνολντ) και με στοιχεία από την Σκανδιναβική μυθολογία και αξίζει να αναφέρουμε, έστω και λίγο συνοπτικά, την ιστορία αυτή.
Το άλμπουμ ξεκινά με μια επιδρομή στο χωριό του ήρωα και με μια μαζική σφαγή με τον πρωταγωνιστή να είναι ο μοναδικός επιζών από τους άντρες (“Blood on ice”). Μεγαλώνει σαν αγρίμι στα δάση (“Man of iron”) μέχρι που συναντά τον Πατέρα των Πάντων, τον Odin (“One eyed old man”) . Ο Odin ακούει τις προσευχές του για εκδίκηση και του δωρίζει ένα ισχυρό σπαθί, πιθανότατα το Tyrfing, (“The sword”), και το άλογο του, το μυθικό Sleipnir (“The horse”). Όμως, ακόμα και αυτά τα θεϊκά δώρα δεν είναι αρκετά. Ο ήρωας μας χρειάζεται επιπλέον δυνάμεις για να μπορέσει να επιτύχει το σκοπό του. Για αυτόν τον λόγο, δίνει την καρδιά του σε μια μάγισσα (“The woodwoman”) και ρίχνει τα μάτια του σε μια λίμνη, πιθανότατα στο ίδιο Πηγάδι της Γνώσης στις ρίζες του Yggdrasil όπου ο Odin είχε θυσιάσει το δικό του μάτι (“The lake”). Με οδηγούς, και μάτια του πλέον, τα κοράκια του Odin, Hugin και Munin, καλπάζει προς το πεπρωμένο του (“Gods of thunder of wind and of rain”). Λίγο πριν την τελική μάχη, λέει στα κοράκια να πετάξουν ψηλά για του δείξουν το δρόμο (“The ravens”) ενώ το τέλος της μεγάλης αναμέτρησης βρίσκει τον ήρωα να παίρνει επιτέλους την εκδίκηση του και έτοιμο να εισέλθει στη Valhalla (“The revenge of the blood on ice”).
Μουσικά τώρα, κατά την ταπεινή μου άποψη, το “Blood on ice” είναι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ. Επικό, ατμοσφαιρικό, με απίστευτη εναλλαγή ρυθμών και συναισθημάτων που ακολουθούν πιστά την ιστορία. Τι να πιάσεις και τι να αφήσεις από εδώ μέσα! Δεν μπορείς να μη πορωθείς ακούγοντας το τραχύ “The sword”. Ναι, ακούγεται σαν το “Blood of my enemies” των MANOWAR. Μικρή σημασία έχει. Δεν μπορείς να μην ανατριχιάσεις και να μην δακρύσεις ακούγοντας το συγκινητικό ρεφραίν του “The woodwoman” φανερώνοντας με εκπληκτικό τρόπο το αίσθημα θνητότητας του πρωταγωνιστή (“I’m but a man. Mortal a man…”). Δεν μπορείς να μην θαυμάσεις το “κούμπωμα” του πρώτου και του τελευταίου κομματιού που κλείνει με επιβλητικό τρόπο το concept. Δεν μπορείς να μην μείνεις έκθαμβος με τον απίστευτο λυρισμό του “The lake”. Δεν μπορείς να μην νιώσεις αυτό το αίσθημα κάθαρσης όταν τελειώσει το άλμπουμ, αυτό που σε υποχρεώνει με τον τρόπο του να πατήσεις το repeat και να βυθιστείς ξανά και ξανά στον κόσμο του. Δεν… δεν έχω λόγια, πραγματικά!
Και πάνω από όλα, ΑΥΤΟΣ. Ο Quorthon. Με τη γνωστή, φάλτσα φωνή του που όμως καταφέρνει να ισοπεδώσει βουνά με το πάθος του και για μια ακόμα φορά να κάνει κατάθεση ψυχής. Με συνθέσεις που καταφέρνουν να μείνουν βαθιά χαραγμένες στην ψυχή του ακροατή. Ένας άνθρωπος που καταφέρνει να εκπλήσσει ακόμα και σε αυτό, το λεγόμενο “χαμένο στις κατακόμβες” άλμπουμ των BATHORY. Είπαμε, απρόβλεπτος!
Πολλοί θεωρούν το “Blood on ice” το κατώτερο άλμπουμ της Viking τριλογίας των BATHORY, προσωπικά όμως, επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Μπορεί να μην είναι τόσο ολοκληρωμένο όσο το “Hammerheart” και να ακούγεται πιο πρωτόλειο, απόρροια προφανώς της εποχής που έγινε η σύνθεση των κομματιών, όμως το συνολικό συναίσθημα που βγάζει είναι ανυπέρβλητο. Για μένα, είναι και θα παραμείνει ένα από τα κορυφαία άλμπουμ των BATHORY και δεν αλλάζω γνώμη ακόμη και να με κρεμάσετε σαν τον Odin στο Yggdrasil! Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα γίνει αν παίξουν τραγούδια μέσα από αυτόν το δίσκο οι BLOOD FIRE DEATH στο Rock Hard Festival στις 11 του Σεπτεμβρίου…
Fly my ravens, it’s time to fly,
And for me maybe to die.
Did you know that:
- Ο δίσκος ήταν ουσιαστικά έτοιμος από το 1989 και προοριζόταν να γίνει το πέμπτο άλμπουμ των BATHORY. Ο προβληματισμός όμως του Quorthon ότι οι οπαδοί δεν θα έπαιρναν με καλό μάτι την απότομη αλλαγή του ήχου της μπάντας, τον οδήγησαν να βάλει τις ηχογραφήσεις… στον πάγο (pun intended). Το 1996 ύστερα από πιέσεις των οπαδών και αφού ένιωσε ότι ωρίμασαν οι συνθήκες αποφάσισε να το κυκλοφορήσει. Μάλιστα, σύμφωνα με συνεντεύξεις της εποχής, το περισσότερο υλικό από το 1989 βρίσκεται εδώ απαράλλακτο.
- ι σχέση έχουν οι Βρετανοί ONSLAUGHT με τους BATHORY; Το 1989 οι Βρετανοί thrashers ήταν έτοιμοι να κυκλοφορήσουν το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο “Blood upon the ice”. Επειδή όμως οι BATHORY ήταν έτοιμοι να κυκλοφορήσουν το “Blood on ice”, άλλαξαν τον τίτλο του σε “In search of sanity”.
- Είναι κοινό μυστικό ότι πίσω από τα ψευδώνυμα Kothaar και Vvronth βρίσκονται session μουσικοί που συνεργάστηκαν με τον Quorthon. Στο “Blood on ice” είναι η τελευταία φορά που συναντούμε αυτά τα ψευδώνυμα στα credits καθώς στα επόμενα άλμπουμ των BATHORY αναγράφεται ο Quorthon ως ο μοναδικός μουσικός.
Θοδωρής Κλώνης
