Saturday, April 18, 2026




Home Blog Page 19

FULL HOUSE BREW CREW – “Glasgow grin” (ROAR! Rock Of Angels Records)

0
Full House

Full House

Ούτε δύο χρόνια δεν πέρασαν από το “Rise of the underdogs” και οι αγαπημένοι FULL HOUSE BREW CREW επιστρέφουν. Σίγουρα δεν μιλάμε για συγκρότημα που αφήνει τον χρόνο να κυλήσει. Απεναντίας, τον χρησιμοποιεί προς όφελος του, μια και κάθε φορά μας επιφυλάσσει μια ποιοτική δουλειά. Ως εκ τούτου, όταν έφτασε το promo στα χέρια μου, δεν είχα κάποιο φόβο μήπως δεν είναι καλό ας πούμε. Τη τελευταία φορά (τα γράψαμε, μένω στα λόγια μου), είχαμε ένα πιο “πειραματικό” αέρα, ενώ η μπάντα βάραινε κιόλας. Ετούτη τη φορά με το “Glasgow grin” τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά, άμα κρίνουμε από τα πρώτα δείγματα που είχαν βγει προς τα έξω. Πάμε να αλλάξουμε παράγραφο, να τα πούμε όπως πρέπει!

Ο δίσκος μπαίνει με ομώνυμο και “No gods, no chains” (τι γ@μ@το riff διάολε!), γκρούβα και δώστου. Ήδη γνωστά σαν singles που βγήκαν πριν το δίσκο. Ενδεικτικά της πιο θυμωμένης διάθεσης του δίσκου (μεταφράζεται και σε γκάζια στο “The tear”, άλλο που ξεκινάει με ατμοσφαιρική εισαγωγή – καράτε λέγεται και είναι απλό!), που βγάζει μια έντονη SLIPKNOT τσαντίλα στην ερμηνεία του Βαγγέλη, ενώ η metalcore τάση και αύρα υπάρχει διάσπαρτη στο υλικό. Δείγμα της κατεύθυνσης στην οποία θέλει να πάει η μπάντα υφολογικά. Τα υπέροχα τύμπανα του “The other side” με την ύπουλη riff-άρα στο ρεφρέν του, κλέβουν την παράσταση, ενώ το “Free fall” πάλι ξεγελάει με την εισαγωγή του και με ορισμένα έξυπνα περάσματα του!

Γενικά, στο πρώτο μισό του δίσκου, μας παίρνει και μας πάει αίμα! Από την άλλη το “Rain” που εκκινεί το δεύτερο μισό του δίσκου, έχει φοβερό ρεφρέν, φουλ “ραδιοφωνικό”, το πρώτο τέτοιου τύπου σε αυτό τον δίσκο. Έχουμε κι άλλα τέτοιου τύπου: στο φοβερό “Distant star” και το “Crawling” (με την εισαγωγή του να προμηνύει βαρύ κομμάτι – δεν πέφτει και πολύ έξω!) όπου τα solos είναι πραγματικά τα κορυφαία του δίσκου κατά τη γνώμη μου. Το δε “From the gutter” ενδιάμεσα διαλύει σβέρκους όπως πρέπει. Και κάπου εκεί, έρχεται το γκαζωμένο φινάλε του “Reign of terror”, που κάνει το έξυπνο κόλπο του ψεύτικου τέλους, προτού επανέλθει με μπουνιά στα δόντια για το νοκ άουτ. Σαν να σου λέει “έλα εδώ, έχει κι άλλο”. Όλα αυτά, μέσα σε 34 λεπτά και κάτι, αν δεν κάνω λάθος, η μικρότερη διάρκεια δίσκου που είχαν ποτέ.

Ακούγοντας αυτόν εδώ τον δίσκο αρκετές φορές, μπορώ να πω ότι το “Rise of the underdogs” ήταν ξεκάθαρα μεταβατικός δίσκος για τους FULL HOUSE BREW CREW, μια και το “Glasgow grin” πατώντας επάνω του, παρουσιάζεται πιο εξελιγμένος, πιο δουλεμένος, χρησιμοποιώντας τα καλύτερα στοιχεία από αυτά που έχουν παρουσιάσει ως τώρα οι FULL HOUSE BREW CREW στην πορεία τους. Ο τίτλος “Glasgow grin” αναφέρεται σε ένα βασανιστήριο όπου σου ανοίγουν τα ούλα μέχρι τα αυτιά με μαχαίρι (κάτι σαν αυτό που είχε ο Joker του Heath Ledger σκεφτείτε), σαν ένα μεγάλο “χαμόγελο”. Στη δική μου περίπτωση ωστόσο, το πλατύ χαμόγελο έρχεται πλήρως φυσικά και άκρως δικαιολογημένα. Τα σέβη μου!

8,5 / 10

Γιάννης Σαββίδης

Ross “The Boss” Friedman: Διαγνώστηκε με ALS!!!

0
Ross

Ross

Ο Ross «The Boss» Friedman, ιδρυτικό μέλος και κιθαρίστας των Manowar και των The Dictators, καθώς και εμβληματική μορφή τόσο στην ιστορία του heavy metal όσο και του punk, διαγνώστηκε με Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση (ALS), γνωστή και ως νόσος του Lou Gehrig.

Η είδηση επιβεβαιώθηκε μέσω επίσημης δήλωσης του εκπροσώπου Τύπου του Friedman, η οποία περιγράφει μια δύσκολη και αρχικά ασαφή ιατρική πορεία.

«Ο Ross “The Boss” Friedman, ιδρυτικό μέλος των punk rock θρύλων The Dictators και των heavy metal πυλώνων Manowar, διαγνώστηκε με Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση (ALS), ευρύτερα γνωστή ως νόσος του Lou Gehrig. Η διάγνωση ήρθε μετά από αρκετούς μήνες φαινομενικά άσχετων συμπτωμάτων, που περιλάμβαναν αδυναμία στα χέρια και στα πόδια. Αρχικά θεωρήθηκε ότι η αιτία ήταν μια σειρά από πολύ μικρά εγκεφαλικά επεισόδια, όμως οι αλλαγές στη διατροφή, η άσκηση και η προσθήκη φυσικοθεραπείας δεν επιβράδυναν την εξέλιξη της νόσου ούτε αύξησαν τη δύναμή του».

Ο 72χρονος πλέον Friedman μοιράστηκε και ο ίδιος ένα βαθιά προσωπικό μήνυμα, αναφερόμενος τόσο στην αβεβαιότητα του μέλλοντος όσο και στην ανταπόκριση της μουσικής κοινότητας:
«Είναι δύσκολο να ξέρεις τι επιφυλάσσει το μέλλον και με συντρίβει το γεγονός ότι δεν μπορώ να παίξω κιθάρα, αλλά το κύμα αγάπης που έχω δεχτεί είναι απίστευτα δυνατό. Έχω πραγματικά συγκλονιστεί από την αγάπη και τη στήριξη της οικογένειας, των φίλων και των οπαδών. Σας αγαπώ όλους».

Η ALS είναι μια προοδευτική και θανατηφόρα νευροεκφυλιστική ασθένεια που προσβάλλει τους κινητικούς νευρώνες στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, οδηγώντας σε μυϊκή αδυναμία, παράλυση και τελικά στην απώλεια του εκούσιου ελέγχου των μυών. Προς το παρόν, δεν υπάρχει θεραπεία.

Weekly Metal Meltdown: (31/1 – 6/2, LORD OF THE LOST, SYLOSIS, HEATHEN and more)

0
Weekly 31-1-6-2

Weekly 31-1-6-2

Αυτή την εβδομάδα η στήλη όπως  το συνηθίζει  σας προσφέρει μια πληθώρα από εξαιρετικά κομμάτια. Δεκαέξι καινούργια κομμάτια από ισάριθμους καλλιτέχνες σε διαφορετικά μεταξύ τους στυλ και ύφος. Από τους ΤRUCKFIGHTERS, τον John Corabi και τους SUBWAY TO SALLY στους SYLOSIS, HEATHEN και HECATE ENTHRONED. Όλα τα διαφορετικά είδη κάτω από την σκέπη αυτής της στήλης οπότε μετά τους LION’S SHARE και CROWN LANDS μεταπηδάμε στους ΑΚΗLYS και TEMPTATIONS FOR THE WEAK. Έχουμε επίσης clips από τους PATRIARCHS IN BLACK, LORD OF THE LOST, BLACKWATER HOLYLIGHT, KING ULTRAMEGA αλλά και τα δικά μας παιδιά ΚΙΝG GARCIA και ΟΑΤΗSWAN. Οπότε για την επόμενη ώρα πατήστε το play και απολαύστε!

Photo by by Andreas Hhylthen

Έφτασε η πολυαναμενόμενη κυκλοφορία του νέου single των TRUCKFIGHTERS  “The Bliss”, του πρώτου φρέσκου υλικού τους μετά από μια δεκαετία. Πιστό στις θρυλικές fuzz-rock ρίζες του, το κομμάτι απελευθερώνει ένα δυνατό κύμα από τεράστια riffs και υπνωτικά grooves που θα ενεργοποιήσουν παλιούς και νέους θαυμαστές.
Το συγκρότημα το συνοψίζει με τον τέλειο τρόπο: “Επιστρέψαμε δυναμικά… ή μάλλον, με μια ευδαιμονία! Το “Bliss” συμβολίζει όλα όσα αφορά το νέο άλμπουμ “Masterflow”,  fuzz groove και μελωδία. Θα είναι μια απίστευτη διαδρομή και δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι είναι το πρώτο κομμάτι που κυκλοφορούμε μετά από 10 χρόνια!”
Το single αποτυπώνει την ουσία του desert rock, ενώ παράλληλα ανοίγει νέα εδάφη για τον εξελισσόμενο ήχο του συγκροτήματος. Να περιμένετε ένα δυναμικό ταξίδι που χτυπάει δυνατά αλλά προσφέρει στιγμές μελωδικής ενδοσκόπησης. Στο πλαίσιο της επιστροφής τους, το “The Bliss” θέτει τον τόνο για ένα συναρπαστικό νέο κεφάλαιο, που οδηγεί στην επερχόμενη περιοδεία και τις εμφανίσεις τους σε festival. Οι θαυμαστές μπορούν να περιμένουν με ανυπομονησία μια φρέσκια δόση από τους ύμνους με το fuzz που μόνο οι TRUCKFIGHTERS μπορούν να προσφέρουν. Είτε στο στούντιο είτε ζωντανά στη σκηνή, το συγκρότημα συνεχίζει να προσφέρει μια αξέχαστη ροκ εμπειρία. Το “The Bliss” είναι κάτι περισσότερο από ένα single. Είναι μια τολμηρή δήλωση ότι οι θρυλικοί fuzzers επέστρεψαν και καλύτεροι από ποτέ.

Το rock είδωλο και σπουδαία hard rock φωνή, ο John Corabi (MOTLEY CRUE, THE DEAD DAISIES) ανακοινώνει το ντεμπούτο ολοκληρωμένο solo άλμπουμ του με τίτλο “New Day” το οποίο αναμένεται στις 24 Απριλίου 2026 μέσω της Frontiers Music Srl. Για να γιορτάσει ο John προσφέρει στους θαυμαστές του μια πρώτη γεύση από το επερχόμενο άλμπουμ με την κυκλοφορία του ομώνυμου κομματιού, μαζί με ένα επίσημο μουσικό video, το οποίο είναι διαθέσιμο παρακάτω.
Ένα ταξίδι στις αναμνήσεις με νοσταλγική διάθεση, το κύριο single “New Day” κινείται από οικείες ακουστικές στιγμές σε πλούσιες σε στρώσεις rock ενορχηστρώσεις. Είναι ένα ταξίδι στην καρδιά της rock, εμποτισμένο με soul και blues ευαισθησίες και εμπνευσμένο από το μελωδικό μεγαλείο των πρώιμων BΟSTON και QUEEN.
Για το ομώνυμο κομμάτι o John αναφέρει σχετικά: “Το “New Day” είναι ένα θετικό, αισιόδοξο τραγούδι με ένα μήνυμα απόλαυσης της ζωής!!! Σταματήστε να γκρινιάζετε και να παραπονιέστε για το πόσο άδικη είναι η ζωή, και απολαύστε τα «μικρά όμορφα πράγματα που προσφέρει η ζωή» και κάντε τις αλλαγές που χρειάζεστε για να κάνετε τη ζωή σας καλύτερη!!! Η αλλαγή συμβαίνει ΜΕΣΑ…”
Το “New Day” όπως αναφέραμε και στην αρχή αποτελεί το πρώτο ολοκληρωμένο solo άλμπουμ του John Corabi με πρωτότυπο υλικό. Ηχογραφημένο στο Νashville το καλοκαίρι του 2025 και σε παραγωγή του πολυπλατινένιου τραγουδοποιού και παραγωγού Marti Frederiksen (AΕROSMITH, OZZY OSBOURNE, BUCJCHERRY), το άλμπουμ συνδυάζει κλασικές επιρροές rock, soul blues της δεκαετίας του ’70 σε έναν ήχο που είναι ταυτόχρονα διαχρονικός και βαθιά προσωπικός. Σε όλο το δίσκο τον τραγουδιστή συνοδεύουν ο Marti Frederiksen, Evan Frederiksen  Richard Fortus (GUNS N’ ROSES), Paul Taylor (WINGER, Steve Perry) καθώς και τον Charlie Starr (BLACKBERRY SMOKE).

Photo by Alex Schlesier Skulls n Gears

Οι Γερμανοί θρύλοι του folk metal SUBWAY TO SALLY παρουσιάζουν μια ακουστική εκδοχή του αγαπημένου τους κομματιού των θαυμαστών, “Kleid aus Rosen” (μετάφραση: φόρεμα φτιαγμένο από τριαντάφυλλα). Το τραγούδι αποτελεί μια ακόμη προεπισκόπηση της επερχόμενης, ήδη μερικώς sold out ακουστικής περιοδείας τους NACKT III – Lügen & Legenden (μετ: Naked III – Lies & Legends). Κυκλοφόρησε αρχικά το 2001 και παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι των ζωντανών εμφανίσεων του συγκροτήματος και κατέχει μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές των θαυμαστών μέχρι σήμερα.
Στο πλαίσιο της δικής τους σειράς συναυλιών Eisheilige Nacht, οι θαυμαστές πρόσφατα είδαν για πρώτη φορά την οικεία ατμόσφαιρα που τους περιμένει στην επερχόμενη περιοδεία NACKT III στα τέλη του 2025. Παρόλο που οι SUBWAY TO SALLY εμφανίστηκαν εκεί με πλήρη ορχηστρική δύναμη, είχαν ήδη υπονοήσει τις ακουστικές αποχρώσεις που θα αποτελέσουν βασικό στοιχείο του νέου ειδικού προγράμματος που ξεκινά τον Μάρτιο. Πριν από λίγες εβδομάδες, το συγκρότημα με έδρα το Πότσνταμ αποκάλυψε επίσημα μια έκδοση NACKT III του “Feuerkind” – το ακουστικό ένδυμα που τώρα κοσμεί και το “Kleid aus Rosen”.
Και τα δύο νέα κομμάτια που έχουν διασκευαστεί αποτυπώνουν την εύθραυστη αλλά έντονη ατμόσφαιρα των συναυλιών NACKT με εντυπωσιακή αυθεντικότητα. Κινούμενο ανάμεσα στην οικειότητα και την ένταση, τη μελαγχολία και το εκρηκτικό συναίσθημα, το συγκρότημα αποκαλύπτει μια πλευρά που υπογραμμίζει δυναμικά την εξαιρετική του ευελιξία – ακουστικά, συναισθηματικά και οπτικά.

Photo by Ty Fox

Οι Bay Area Thrashers HEATHEN, ενεργοί από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, έχουν μια ξεχωριστή έκπληξη για τους πιστούς θαυμαστές τους, γιορτάζοντας τη νέα τους δισκογραφική εταιρεία τη Napalm Records. Ψάχνοντας βαθιά στο μουσικό τους παρελθόν, το συγκρότημα ηχογράφησε δύο μάλλον άγνωστες διασκευές. Πρώτα είναι το “Never A God”, το ομώνυμο τραγούδι από το πρώτο demo των LAUGHING DEAD. Το συγκρότημα είχε ως frontman τον τραγουδιστή των HEATHEN, David White, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, το κλασικό αυτό τραγούδι θα λάμψει ξανά στο δυναμικό στυλ των HEATHEN.
Οι HEATHEN σχολιάζουν για τη νέα δισκογραφική εταιρεία και το νέο single: “Θα ξεκινήσουμε αυτή τη νέα συνεργασία με τη Napalm Records δυναμικά και θα σας δώσουμε κάτι νέο να ακούσετε, ενώ συνεχίζουμε να δουλεύουμε πάνω στο νέο άμπουμ ων HEATHEN. Με αυτό κατά νου, ηχογραφήσαμε μερικά κλασικά κομμάτια Bay Area thrash που γράφτηκαν αρχικά από άλλα συγκροτήματα με τα οποία παίξαμε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οι συλλέκτες των demo εκεί έξω μπορεί να έχουν ακούσει αυτά τα τραγούδια πριν, αλλά θα είναι καινούργια για τους περισσότερους από εσάς. Το πρώτο single είναι το “Never a God” που ηχογραφήθηκε αρχικά σε μορφή demo (με τον David White στα φωνητικά) από τους LAUGHING DEAD. Λοιπόν έχουμε για εσάς,  νέα δισκογραφική εταιρεία, νέα μουσική, νέο video, προπαραγγελία 12” single (κυκλοφορεί στις 23 Απριλίου) και περιοδεία με τους CΟRONER στη Βόρεια Αμερική που ξεκινά αυτές τις ημέρες!”.

Οι Σουηδοί βετεράνοι heavy metallers LION’S SHARE επιστρέφουν με το νέο single “Pentagram”, το εναρκτήριο κομμάτι από το πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους “Inferno” που κυκλοφορεί στις 27 Μαρτίου 2026 μέσω της Metalville.
Το “Pentagram” ξεκινάει τον δίσκο με έναν σκοτεινό, ασυμβίβαστο τόνο. Μουσικά, το τραγούδι προσφέρει κλασική heavy metal αυθεντία με αιχμηρά riffs, επιβλητικά φωνητικά και μια δυσοίωνη χροιά που το καθιστά μια φυσική εισαγωγή στο άλμπουμ.
Ο τραγουδιστής Nils Patrik Johansson εξηγεί την έμπνευση πίσω από τους στίχους: “Το τραγούδι εμπνεύστηκε από έναν συνάδελφό μου, έναν ιδιόρρυθμο τύπο στα 60 του, έναν μεγάλο θαυμαστή του heavy metal και του black metal. Κάποια στιγμή αποφάσισε ότι ήταν σατανιστής. Επειδή δεν ήθελε να κρατήσει το χριστιανικό του μικρό όνομα, απλώς άλλαξε τα γράμματα και κατέγραψε επίσημα ένα νέο. Βρήκα όλο το τραγούδι σκοτεινό και ξεκαρδιστικό και έγραψα έναν στίχο γι’ αυτό. Περιττό να πω ότι ήταν απίστευτα περήφανος όταν ανακάλυψε ότι υπήρχε ένα τραγούδι αφιερωμένο σε αυτόν”.
Ο κιθαρίστας Lars Chriss προσθέτει: “Το “Pentagram” ήταν μια δεδομένη επιλογή ως το εναρκτήριο κομμάτι στο “Inferno”. Ορίζει αμέσως την ατμόσφαιρα του άλμπουμ, σκοτεινό, βαρύ και ευθύ. Καθορίζει τη νοοτροπία του ακροατή από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο”.
Το ασπρόμαυρο video της μπάντας γυρίστηκε τον Νοέμβριο του 2025 και σκηνοθετήθηκε από τον Tom Wouda. Με σκληρά, γρήγορα πλάνα από την παράσταση γυρισμένα σε ένα βιομηχανικό εργαστήριο γεμάτο αλυσίδες και βαριά μηχανήματα, το βίντεο αποπνέει μια εκσυγχρονισμένη ατμόσφαιρα “Painkiller” που ευθυγραμμίζεται τέλεια με τη σκοτεινή και δυσοίωνη ατμόσφαιρα του τραγουδιού.

Photo by Tim Tronckoe

Το Bελγικό modern metal συγκρότημα TEMPTATIONS OF THE WEAK επιστρέφει με την πιο φιλόδοξη δουλειά του μέχρι σήμερα: το νέο ολοκληρωμένο άλμπουμ “The Venom Inside” το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου. Το συγκρότημα – γνωστό για το δυνατό μείγμα thrash metal, metalcore και μελωδικής επιθετικότητας, ανεβάζει τον ήχο του σε νέο επίπεδο με μια συλλογή από δέκα έντονα, δυναμικά κομμάτια που αιχμαλωτίζουν τον ακροατή από την αρχή μέχρι το τέλος.
Για την παραγωγή του “The Venom Inside” το συγκρότημα ταξίδεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο για να συνεργαστεί με τον κορυφαίο παραγωγό Scott Atkins (Grindstone Studio), γνωστό για τη δουλειά του με τους SYLOSIS, CRADLE OF FILTH, MACHINE HEAD και ΒΕΗΕΜΟΤΗ. Το χαρακτηριστικό μείγμα του Atkins από ακατέργαστη δύναμη και κρυστάλλινο καθρέφτισμα έδωσε σε κάθε κομμάτι του άλμπουμ μια ισχυρή, ξεχωριστή ταυτότητα.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης μια αξιοσημείωτη διεθνή συνεργασία: Στο single “Crossroads” εμφανίζεται ο Jesse Leach, frontman των KILSWITCH ENGAGE, ενώ το σχήμα μόλις κυκλοφόρησε ένα νέο single για το κομμάτι “Your own suffering” που παρακολουθούμε παρακάτω.
“To “Your own suffering” είναι το πιο δύσκολο και πιο κακό κομμάτι στο νέο άλμπουμ. Χωρίς έλεος. Χωρίς συγγνώμη. Ένας απόλυτο λαβύρινθος” αναφέρει ο τραγουδιστής Jadran Beauprez.

Photo by Jake Owens

Οι Βρετανοί thrashers SYLOSIS αποκάλυψαν το τρίτο single από το πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους “The New Flesh” που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 20 Φεβρουαρίου μέσω της Nuclear Blast Records. Το “The New Flesh” χαρακτηρίζεται ως μια ακλόνητη απόδειξη καταστροφικών riff, οξείας μελωδίας και εκλεπτυσμένης ωμής δύναμης.
Το νέο  single, το ψυχολογικά δυνατό “Lacerations”, παρουσιάζει τους SYLOSIS στο απόγειο της καριέρας τους, γεμάτο με υμνητικά hooks, κοφτερά και βαριά. Το κομμάτι συμπυκνώνει τη βιαιότητα και την πιασάρικη μελωδία σε τέλεια συμβίωση.
Ο Josh Middleton δήλωσε: “Το “Lacerations” έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα τραγούδια όσων έχουν ακούσει το νέο άλμπουμ. Αφού δημιουργήθηκε αυτό το τραγούδι στα αρχικά στάδια της σύνθεσης, ένιωσα μια τεράστια ανακούφιση γνωρίζοντας ότι είχαμε πετύχει το καλύτερο τραγούδι μας μέχρι σήμερα. Δεν μπορούσα να βγάλω το refrain από το μυαλό μου και αυτό είναι συνήθως καλό σημάδι. Μόλις αποκτήσαμε αυτό το τραγούδι, ξέραμε ότι αυτό το άλμπουμ θα ήταν ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός όσον αφορά τις ικανότητές μας στη σύνθεση. Μουσικά, θυμίζει μερικούς από τους πιο σκοτεινούς μελαγχολικούς ήχους από το “Edge of the Earth” ή ακόμα και το “The Supreme Oppressor” αλλά με ένα σωρό βαριά riffs. Στιχουργικά, αυτό το τραγούδι αφορά την αντιμετώπιση της δικής σου θνητότητας και του άγχους για την υγεία. Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι μπορούν να ταυτιστούν με το πώς χάνεις τον έλεγχο όταν πιστεύεις ότι κάτι δεν πάει καλά και πόσο διαφορετικά βλέπεις τη ζωή σου, και τι έχει μεγαλύτερη σημασία όταν αντιμετωπίζεις αυτές τις ενοχλητικές σκέψεις”.

Οι ηγέτες και τιτάνες του Συμφωνικού Black Metal, οι Βρετανοί HECATE ENTHRONED επιστρέφουν επτά χρόνια μετά την κυκλοφορία του τελευταίου άλμπουμ του συγκροτήματος με ένα νέο, άγριο single! Το single “Gallery of Rotting Portraits”μόλις κυκλοφόρησε!
“Το single παίρνει το όνομά του από την νοσηρή διατήρηση των τυρφώνων, όπου σώματα όπως ο Lindow Man έχουν αναπαυθεί για αιώνες”, εξηγεί ο μπασίστας Dylan Hughes. “Το “A Gallery of Rotting Portraits” χρησιμοποιεί αυτές τις «ειδωλολατρικές θυσίες» ως μεταφορά για την απαρχαιωμένη αφοσίωση. Αποτυπώνει την ενοχλητική αποσύνδεση της αποκάλυψης ενός τελετουργικού παρελθόντος μόνο και μόνο για να το βρει απογυμνωμένο από τη δύναμή του. Το τραγούδι αντιμετωπίζει την ψυχρή πραγματικότητα ότι ενώ τα σώματα παραμένουν, τα πνεύματα και οι δεισιδαιμονίες που τα έβαλαν εκεί έχουν σαπίσει προ πολλού, αφήνοντάς μας σε έναν κόσμο χωρίς την αρχαία μαγεία του.”
Το “Gallery of Rotting Portraits” μας δίνει μια πρώτη γεύση από το πολυαναμενόμενο νέο άλμπουμ των HECATE ENTHRONED “The Corpse of a Titan, A Lament Long Buried” που θα κυκλοφορήσει στις 29 Μαΐου.Tην παραγωγή επιμελήθηκε ο Dan Abela (AΚΕRCOCKE, BLEED FROM WITHIN, ANNAL NATHRAKH) και το εξώφυλλο δημιουργήθηκε από την Erskine Designs.
Όσον αφορά το νέο άλμπουμ ο Dylan Hughes συνεχίζει: “Eίναι η πρώτη μας κυκλοφορία από το 2019, αυτά είναι τεράστια, επικά, δυνατά τραγούδια σκαλισμένα με τον παραδοσιακό τρόπο των HECATE ENTHRONED με ένα απειλητικό πέπλο που αποδίδεται με μια τραγανή ένταση. Στιχουργικά βασισμένα σε αρχαίους βρετανικούς μύθους και θρύλους”.

Το πέπλο ανοίγει για άλλη μια φορά καθώς οι Αμερικάνοι black metallers AKHLYS παρουσιάζουν μια νέα οπτική έκφραση για το κομμάτι “Ephialtes”. Εμπνευσμένο από το αβυσσαλέο αριστούργημα του 2020 “Melinoë”, αυτό το στοιχειωτικό κομμάτι ζωντανεύει η καλλιτέχνιδα Chthonia, η οποία ενισχύει την ένταση, αντικατοπτρίζοντας την λυρική κατάβαση στον τρόμο και μια εφιαλτική μεταμόρφωση του εσωτερικού εαυτού.
Ο mainman των AKHLYS, Naas Alcameth (NIGHTBRINGER, BESTIA ARCANA), σχολιάζει: “Το τραγούδι μιλά για μια αντιπαράθεση με έναν “άλλο” που είναι ταυτόχρονα καθρέφτης και αφέντης, μυητής και αντίπαλος, μέσω του οποίου ο εαυτός υφίσταται μια εκστατική μετατόπιση και συμβολικά επαναστεφανώνεται μέσω του τρόμου. Η έννοια του τρόμου ως αποκάλυψης βρίσκεται στην καρδιά του θέματος, το “mysterium tremendum et fascinans”, όπου το ιερό εκδηλώνεται ως κάτι που είναι ταυτόχρονα συναρπαστικό και τρομακτικό.”
Το “Ephialtes” αποτελεί κεντρικό κατώφλι στο “Melinoë”, αρθρώνοντας τα θέματα των ονειρικών καταστάσεων, των εφιαλτικών εικόνων και της εσωτερικής φιλοσοφίας που ορίζουν το μοναδικό όραμα του project. Κερδίζοντας ευρεία αναγνώριση για τις ζωντανές εμφανίσεις τους, οι AKHLYS εξασφάλισαν μια συνεργασία με την Parasite Gallows Booking το 2022. Το σχήμα έχει κάνει πολυάριθμες περιοδείες και εμφανίσεις σε φεστιβάλ στην Ευρώπη, το Ισραήλ, τη Λατινική Αμερική και τις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία χρόνια.

Οι Αμερικάνοι southern doom metallers PATRIARCHS IN BLACK κυκλοφορούν το νέο τους single “Left Behind”.
Ο τραγουδιστής Daniel Soren λέει για το “Left Behind”: “Οι στίχοι του τραγουδιού βασίζονται σε μια αντανάκλαση αυτού που μπορεί να θεωρηθεί ως η τραγωδία ορισμένων εμπειριών της πραγματικής ζωής για πολλούς ανθρώπους, μερικές από τις δυσκολίες της ανθρώπινης κατάστασης, σε συνδυασμό με τις μεταφορικές έννοιες της απώλειας, της αποδοχής και της αξιοποίησης του χρόνου που έχουμε όσο είμαστε ζωντανοί. Το τραγούδι αφηγείται μια τραγική ιστορία απώλειας, τόσο σε ανθρώπινο όσο και σε μυστικιστικό κοσμικό επίπεδο, αλλά όπως το σύμπαν είναι μια ισορροπία εντροπίας και ανάπτυξης και εξέλιξης, έτσι είναι και η ανθρώπινη ζωή. Στο τέλος αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η κληρονομιά που θα αφήσει κανείς πίσω του, τι έκανες με τη ζωή σου όσο ήσουν ζωντανός; Υπάρχει μόνο ένα πεπερασμένο χρονικό διάστημα στη ζωή για να δημιουργήσεις μια κληρονομιά, οπότε το τραγούδι μας υπενθυμίζει να μην σπαταλάμε τον χρόνο που έχουμε όσο είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε από τον Johnny Kelly (TYPE O NEGATIVE) στα drums, τον Dan Lorenzo (HADES/ NON-FICTION) στην κιθάρα/μπάσο και τον guest τραγουδιστή Daniel Soren.
To ακούμε παρακάτω:

Αντλώντας έμπνευση από doom, το black metal και το shoegaze, οι ΒLACKWATER HOLYLIGHT από το Portland των ΗΠΑ δεν είναι ένα από τα συμβατικά heavy συγκρότημα. Στο “Not Here Not Gone” το τέταρτο άλμπουμ τους που μόλις κυκλοφόρησε από την Suicide Squeeze Records και το πρώτο από τότε που μετακόμισαν στο Los Angeles  από το Portland, προσφέρουν το πιο συνεπές και δυναμικό σύνολο τραγουδιών τους μέχρι τώρα.
Ναι, υπάρχει άφθονη παραμόρφωση, περισσότερο από οποιοδήποτε από τα προηγούμενα άλμπουμ τους αλλά σε αντίθεση με μεγάλο μέρος της βαριάς μουσικής με την οποία είναι εξοικειωμένο, το “Not Here Not Gone” δεν βλέπει τη βαρύτητα ως αυτοσκοπό, ή ακόμα και ως κυρίαρχο τρόπο λειτουργίας του. Είναι βαρύ με τον τρόπο που μια δύσκολη συζήτηση είναι βαριά, ή με τον τρόπο που οι προσδοκίες κάποιου μπορούν να σε βαρύνουν. Όπως το “On Dark Horses” της Emma Ruth Rundle ή το “Hiss Spun” της Chelsea Wolfe είναι ένα «μαύρο» άλμπουμ που έχει βυθιστεί σε overdrive.
Το “Not Here Not Gone” είναι εξίσου φασματικό, ακόμα και όταν η παραγωγή του Sonny Diperri αναδεικνύει τις ίδιες πολύ βαριές κιθάρες και τις στρογγυλεμένες χαμηλές συχνότητες με τις οποίες βοήθησε τους DIIV, NARROW HEAD και την ίδια την Rundle να στήσουν τα δικά τους ηχητικά τείχη. Αλλά η μουσική εδώ έχει μια λεπτή και χάρτινη ποιότητα, σαν οι BLACKWATER HOLYLIGHT να μην προσπαθούν να κατακλύσουν το κοινό τους με θόρυβο, αλλά να το προστατεύσουν από αυτόν και τονίζει τον πόνο στο κέντρο πολλών σε αυτά τα τραγούδια.
To “Heavy, why” είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια του νέου δίσκου τους και το ακούμε παρακάτω:

Photo by VDPictures

Οι Γερμανοί gothic metallers LORD OF THE LOST επεκτείνουν το τελευταίο τους ταξίδι με μια ακόμη καινοτόμο συνεργασία, που έρχεται στη λαμπερή μορφή του “I’m A Diamond”. Για το τελευταίο single που οδηγεί στο “Opvs Noir Vol. 3, το οποίο κυκλοφορεί στις 10 Απριλίου μέσω της Napalm Records, το συγκρότημα που αψηφά το είδος συνεργάζεται με τους Γερμανούς medieval metallers, SALTATIO MORTIS. Με την τραγουδίστρια Alea, οι LORD OF THE LOST παρουσιάζουν ένα πιασάρικο τραγούδι που μας υπενθυμίζει την αξία μας και ενθαρρύνει όλους να ζήσουν πιστοί στον εαυτό τους.
Το “Opvs noir Vol. 3” συνεχίζει το απρόβλεπτο ταξίδι των LORD OF THE LOST, αρνούμενο να συμβιβαστεί με γνώριμα μονοπάτια. Ολοκληρώνοντας την εντυπωσιακή τριλογία, το άλμπουμ σας παίρνει από το χέρι και σας καθοδηγεί αξιόπιστα μέσα από τις πιο σκοτεινές ώρες.

Οι KING ULTRAMEGA κυκλοφόρησαν ένα δυνατό νέο single, μια διασκευή του “Preaching The End Of The World”, ηχογραφημένο στη μνήμη του Chris Cornell, ενώ παράλληλα συγκεντρώνει χρήματα και ευαισθητοποιεί το κοινό για το MusiCares, τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό της Ακαδημίας Ηχογράφησης που παρέχει υπηρεσίες ψυχικής υγείας, υποστήριξη απεξάρτησης και επείγουσα βοήθεια σε μέλη της μουσικής κοινότητας.
Γράφτηκε και ερμηνεύτηκε αρχικά από τον Chris Cornell, το “Preaching The End Of The World” παραμένει ένα από τα πιο συναισθηματικά ηχηρά τραγούδια της solo καριέρας του. Η νέα ερμηνεία από τους KING ULTRAMEGA διατηρεί τον συναισθηματικό πυρήνα του πρωτότυπου, ενώ παράλληλα επεκτείνει το ηχητικό του τοπίο με πολυεπίπεδες κιθάρες, κινηματογραφικά πλήκτρα και μια δυναμική, ατμοσφαιρική ενορχήστρωση.
Η ηχογράφηση περιλαμβάνει φωνητικά από τον Ian Thornley των BIG WRECK, κιθάρες από τον Pete Thorn, μπάσο από τον Mark Menghi, πλήκτρα από τους Dave Kerzner και Frank Mitaritonna, και ντραμς από τον Kenny Aronoff. Η παραγωγή του κομματιού έγινε από τον Mark Menghi, η ηχοληψία έγινε από τους Frank Mitaritonna, Dave Kerzner και Mark Menghi, η μίξη και το mastering έγιναν από τον Josh Wilbur, με το εξώφυλλο και το βίντεο να δημιουργούνται από τον Costin Chioreanu. Πρωτότυπη μουσική από τον Chris Cornell.
Oι παραπάνω μουσικοί θεωρούν το “Preaching The End Of The World” ως ένα καθοριστικό κομμάτι της καλλιτεχνικής κληρονομιάς του Chris Cornell και ελπίζουν ότι αυτό το αφιέρωμα τιμά τη σύνθεση των τραγουδιών του και βοηθά στην υποστήριξη μελών της μουσικής κοινότητας μέσω του MusiCares.

Photo by Lane Dorsey

Το καναδικό προοδευτικό rock ντουέτο CROWN LANDS έχει αναδειχθεί σταθερά ως μια από τις πιο φιλόδοξες σύγχρονες φωνές του είδους. Μετά το βραβευμένο με JUNO Award ντεμπούτο τους το 2020 και το “Fearless” το 2023, το συγκρότημα επέκτεινε το εννοιολογικό του σύμπαν το 2025 με τις ορχηστρικές κυκλοφορίες “Ritual I” και “Ritual II” (επίσης πρόσφατα υποψήφιο για Juno), τις πρώτες τους κυκλοφορίες στην  InsideOut Music. Τώρα, το συγκρότημα παρουσιάζει το νέο του στούντιο άλμπουμ “Apocalypse” το πιο απαιτητικό και πλήρως υλοποιημένο έργο του μέχρι σήμερα, που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 15 Μαΐου.
Μουσικά και δημιουργικά το “Apocalypse” σηματοδοτεί ένα σαφές σημείο καμπής. Αφού ολοκλήρωσε το Rituals εξ ολοκλήρου στο οικιακό τους στούντιο, το συγκρότημα απέκτησε την αυτοπεποίθηση να αναλάβει σχεδόν τον πλήρη έλεγχο της διαδικασίας παραγωγής. Ο κιθαρίστας/μπασίστας/πληκτράς Kevin Comeau εξηγεί: “Αυτός ο δίσκος μας έδωσε την αυτοπεποίθηση να συνειδητοποιήσουμε ότι θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα άλμπουμ στον δικό μας χώρο, χωρίς προϋπολογισμό μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας ή ένα μεγάλο, φανταχτερό στούντιο”. Αυτή η αυτοπεποίθηση μεταφέρθηκε άμεσα στο “Apocalypse” με μεγάλο μέρος του άλμπουμ να γράφεται και να ηχογραφείται στο ίδιο δωμάτιο που η μπάντα εργάζεται από το 2020. Για να ενισχύσει τις πιο κρίσιμες στιγμές του άλμπουμ, το σχήμα συνεργάστηκε επιλεκτικά με τους παραγωγούς Nick Raskulinecz και David Bottrill. Σε εννοιολογικό επίπεδο, ο νέος δίσκος έχει σχεδιαστεί ως μια ολοκληρωμένη αφηγηματική εμπειρία, φτιαγμένη με γνώμονα την κλασική μορφή του άλμπουμ.
Στην καρδιά του άλμπουμ βρίσκεται το ομώνυμο κομμάτι 19 λεπτών, ένα εκτεταμένο έπος που αγκυροβολεί το δίσκο τόσο μουσικά όσο και αφηγηματικά. Μπορείτε να ακούσετε παρακάτω.
Σχετικά με το κομμάτι αυτό ο ντράμερ/τραγουδιστής Cody Bowles λέει: “Tα τραγούδια μεγάλης διάρκειας, ξεκινά πάντα με τη μουσική. Δημιουργήσαμε το “Apocalypse” από ορχηστρικά μέρη, μερικά παλαιότερα riff, πολλά νέας έμπνευσης, και τα χαρτογραφήσαμε σε έναν πίνακα, υπολογίζοντας πώς ένα μέρος θα μπορούσε να ενσωματωθεί στο επόμενο”.

ΚΙΝG GARCIA μόλις κυκλοφόρησαν ένα νέο μας single για το κομμάτι “Ederlezi”, το οποίο ηχογραφήθηκε ζωντανά στο τον περασμένο Νοέμβριο στο Piraeus Club Academy.
To συγκρότημα αναφέρει σχετικά: “Το τραγούδι δημοσιεύεται ψηφιακά σε όλες τις πλατφόρμες, λίγες μόνο ημέρες αφότου ένα περιπολικό σκάφος της Ελληνικής Ακτοφυλακής στα ανοιχτά της Χίου, συγκρούστηκε σκόπιμα με ένα σκάφος γεμάτο οικογένειες μεταναστών, σκοτώνοντας περισσότερους από τους μισούς επιβάτες. Δεκαπέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και δύο έγκυες γυναίκες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Και οι δύο γυναίκες επέζησαν μετά από χειρουργική επέμβαση, αλλά έχασαν τραγικά τα μωρά τους. Όλα τα μέλη του πληρώματος της ακτοφυλακής αναφέρονται ότι δεν έχουν τραυματιστεί, ενώ οι κάμερες στο ταχύπλοό τους ήταν απενεργοποιημένες. Η Ελλάδα έχει κατηγορηθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για βίαιες επαναπροωθήσεις και έχει καταδικαστεί επανειλημμένα για προσπάθεια συγκάλυψης τραγωδιών όπως αυτές στους Μύλους και τα Τέμπη. Σας προτρέπουμε να κάνετε τη δική σας έρευνα και να μάθετε τι συνέβη και στις δύο περιοχές και πώς οι τοπικές αρχές προσπαθούν να συγκαλύψουν τυχόν αδικήματα. Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος αυτού του δελτίου τύπου, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την καλλιτεχνική ειρωνεία: Το “Ederlezi” είναι ένα τραγούδι-ύμνος για τους πρόσφυγες και έγινε ευρέως γνωστό ως το soundtrack της ταινίας «Η Εποχή των Τσιγγάνων» του Emir Kusturica. Αν και είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι από τις χώρες των Βαλκανίων, το κομμάτι κέρδισε παγκόσμια αναγνώριση αφότου ο Goran Bregović το σύστησε σε πολλούς από εμάς. Μας τελειώνουν τα λόγια. Δεν υπάρχουν πολλά να πούμε αυτή τη στιγμή. Παρακαλούμε στηρίξτε τα αγαπημένα σας πρόσωπα, στηρίξτε τις κοινότητές σας, κινητοποιηθείτε και οργανωθείτε.

Οι Aθηναίοι OATHSWAN επιστρέφουν με το “Birds and Snakes”. Μετά την επιτυχία του πρώτου τους EP και μια τεράστια ευρωπαϊκή περιοδεία το 2025, η αθηναϊκή δύναμη του εναλλακτικού metal, OΑΤHSWAN, αποκαλύπτει το πιο φιλόδοξο single τους μέχρι τώρα: το “Birds and Snakes”. Αναδυόμενοι από το έμπειρο DNA της ελληνικής metal σκηνής (με μέλη που έχουν δοκιμάσει τα δόντια τους με τους ΜΑSK OF PROSPERO, GENTIHAA και AETHERIAN) οι OΑΤΗSWAN εξελίχθηκαν γρήγορα από έναν πολλά υποσχόμενο νεοφερμένο σε ένα συγκρότημα που «πρέπει να παρακολουθήσετε».
Η ιδέα: Η αισθητική του gaming συναντά την ηχητική βία. Επηρεασμένο βαθιά από τις κινηματογραφικές μουσικές επιρροές και τις έντονες αφηγήσεις του σύγχρονου gaming, το “Birds and Snakes” εξερευνά το ψυχολογικό πεδίο μάχης της ανθρώπινης προδοσίας.
“Αν έχεις τέτοιους φίλους, τότε γιατί χρειάζεσαι εχθρούς;”
Το κομμάτι είναι ένα ηχητικό τράβηγμα σχοινιού, με συντριπτικά riff εμπλουτισμένα με Djent (που θυμίζουν NΟRTHLANE και PERIPHERY) να συγκρούονται με την στοιχειωτική, αιθέρια ατμόσφαιρα των SLEEP TOKEN και BAD OMENS.  Είναι μια σκοτεινή, ρομαντική αμφισβήτηση ενάντια σε ένα «ρηχό παρόν», που παρουσιάζεται με την ακρίβεια μιας μπάντας που έχει μοιραστεί σκηνές με γίγαντες όπως οι DIMMU BORGIR, TESSERACT και THY ART IS MURDER.

Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα.

DECIPHER – “Θέλημα” (listening session)

0
Decipher

Decipher

Μια πολύ αγαπημένη μου μπάντα από το σύγχρονο black/death ιδίωμα στη χώρα μας, είναι οι DECIPHER. Από το “Of fire and brimstone” EP (2021) που είχε δώσει τα γερότερα διαπιστευτήρια, στο “Arcane paths to resurrection” που αποτέλεσε το πρώτο τους full-length, αλλά και το ντεμπούτο τους στην Transcending Obscurity Records, με κέρδισαν πραγματικά με όλη τους την προσέγγιση. Black metal με μια έντονη death metal επίγευση, βασισμένο στη Σουηδική σχολή αλλά ανοίγοντας τα αυτιά του σε όλες τις σχολές του ιδιώματος εν τέλει.

Κάτι που δίνει και μια άλφα ποικιλία στο στυλ τους, ενώ παράλληλα, οι μικρές διάρκειες (μόλις 36 λεπτά το προηγούμενο άλμπουμ), διευκολύνουν τις επιβαλλόμενες (λόγω πυκνότητας υλικού) ακροάσεις. Λίγο πριν τελειώσει ο Ιανουάριος, στην τελευταία Πέμπτη του μήνα, μας κάλεσαν στα προσωπικά τους Few Studios στον Χολαργό (δυσκολεύτηκα λίγο να το εντοπίσω, η αλήθεια είναι αυτή!), για να παραστούμε στην προακρόαση του δεύτερου full-length τους “Θέλημα” που θα κυκλοφορήσει στις 20 Μαρτίου από την Transcending Obscurity Records.

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ – Η ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ

Στο στούντιο μας υποδέχτηκαν o Κώστας Γεροχρήστος (κιθάρα/φωνή) και ο Νώντας Χατζόπουλος (drums). Λίγη ώρα μετά τα καθιερωμένα “πηγαδάκια” με συναδέλφους από άλλα Μέσα και τον εγκλιματισμό μας στο χώρο, προχωρήσαμε στην αίθουσα στην οποία θα γινόταν η ακρόαση. Εκεί, ο Κώστας μας μίλησε για τη διαδικασία σύνθεσης και ηχογράφησης (ο δίσκος ηχογραφήθηκε όπως και το προηγούμενο άλμπουμ, ζωντανά στο στούντιο – πράγμα που δείχνει τη σιγουριά της μπάντας και τη πίστη της στο παικτικό τους επίπεδο). Παράλληλα, μας μετέφερε τις εντυπώσεις του από τη περιοδεία που έκαναν πρόσφατα, αλλά και την εν γένει εμπειρία που αποκόμισε η μπάντα από τις περιοδείες γενικά.

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ – Η ΠΡΟΑΚΡΟΑΣΗ

  1. ”Return to naught”: Το εναρκτήριο κομμάτι που σε βάζει στο κλίμα. Οι BEHEMOTH, οι κλασσικοί MORBID ANGEL αλλά και οι MAYHEM του “Grand declaration of war”, παρελαύνουν και η μπάντα κάπου εκεί ανάμεσα έχει τον χαρακτήρα της. Τα τύμπανα λυσσομανάνε, δείχνοντας πως η μπάντα, δεν αστειεύεται καθόλου!

    2. “The black march”: Φυσική συνέχεια του πρώτου κομματιού από πλευράς διάθεσης, με τους DISSECTION να κάνουν την εμφάνισή τους σε ένα συγκεκριμένο riff στη μέση. Οι εκπλήξεις δεν σταματάνε εκεί μιας και ένα φοβερό ατμοσφαιρικό φινάλε έρχεται, που προσθέτει πράγματα στο τελικό αποτέλεσμα.

    3. “Seven scars”: Ατόφια συναυλιακό κομμάτι, με τα τύμπανα σε σημεία να κάνουν ο,τι θέλουν με τις δυναμικές τους (η μουσικότητα που λέγαμε πιο πάνω). Τρομερά έξυπνα riffs, με το φινάλε να έχει στοιχείο του αναπάντεχου, μια και πραγματικά δεν περιμένεις με ποιο riff θα τελειώσει από όλα!

    4. “Bound to the wheel”: Το κομμάτι στο οποίο ακούμε και ορισμένα πιο thrash-αριστά σημεία, αλλά και το οποίο κλείνει το πρώτο μισό του δίσκου (ω ναι, κι όμως). Επίσης, εδώ ακούμε τα πρώτα solo του δίσκου. Είναι εδώ και είναι εξαιρετικά! Να κάτι που δεν συνηθίζεται τόσο.

    5. “Hail death”: Ξεκίνημα του δεύτερου μισού με το πρώτο video clip, ξεκινάει με κατεβασμένες τις ταχύτητες, εκκινώντας ατμοσφαιρικά τη δεύτερη πλευρά πάρα τα black και thrash ξεσπάσματα του. Ένα lead συγκεκριμένα ήταν φουλ θρηνητικό (μπορεί να μου θύμισε και λιγάκι PARADISE LOST), προσθέτωντας στην όλη ατμόσφαιρα.

    6. “Towards renaissance”: To συγκεκριμένο, αναλαμβάνει να ανεβάσει τα γκάζια μέσα στο πολυποίκιλο της φύσης του. Και τα καταφέρνει περίφημα. Μιλώντας για ποικιλία, στη μέση, ακούω ένα mid-tempo μονολιθικό riff ό,τι πρέπει για να προλογίσει το “ξύσιμο” που ακολουθεί! Πόσο γουστόζικη πινελιά.

    7. “Litany”: Το πρώτο lyric video για ένα επίσης, πολυποίκιλο κομμάτι το οποίο μεταφέρει ατόφια την αισθητική της μπάντας, χωρίς πολλά φτιασίδια, τόσο μουσικά, όσο και αισθητικά. Εδώ μάλιστα, για τελευταία πινελιά έχουμε τον Μάνο Six (από τους MANOS SIX + THE MUDDY DEVIL) ως εκλεκτό καλεσμένο.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ – Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ

Η πρώτη εντύπωση από την δεύτερη full-length δουλειά των DECIPHER είναι απόλυτα θετική. Πειραματισμός εκεί που ταιριάζει, ορμή και δυναμικές που είναι οργανικές, φοβερή ροή και ατόφια ποιότητα είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το “Θέλημα”. Ημε το δικό μου….θέλημα (pun intended) να είναι να το πάρω στα χέρια μου και να το ακούω ξανά και ξανά. Εύγε!

Γιάννης Σαββίδης
Φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

A day to remember… 7/2 [VIRGIN STEELE]

0
Steele

Steele

ONOMA ΑΛΜΠΟΥΜ: “The marriage of Heaven and Hell Part II” – VIRGIN STEELE
ETOΣ KYKΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΙΑ: T&T / Noise
ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ: David DeFeis, Steve Young, Axel Thubeauville
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά/ Πλήκτρα – David DeFeis
Κιθάρες – Edward Pursino
Mπάσο – Rob DeMartino
Τύμπανα – Joey Ayvazian, Frank Gilchriest και Frank Zummo

Η δεκαετία του ’90 αποτέλεσε μία σκληρή δοκιμασία για πολλά μεγάλα αμερικάνικα heavy metal συγκροτήματα, που κυριαρχούσαν σε τηλεόραση, ραδιόφωνο και περιοδικά την προηγούμενη δεκαετία. Πρώτα και κύρια, η glam metal σκηνή, που είδε την δημοφιλία της να εξαϋλώνεται σχεδόν ακαριαία, καθώς το grunge ξεχύθηκε από τις βροχερές γειτονιές του Seattle και τα alternative rock συγκροτήματα πήραν τον έλεγχο στο MTV και τα ερτζιανά. Οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες έστρεψαν το ενδιαφέρον τους σε συγκροτήματα όπως οι NIRVANA, οι PEARL JAM, οι ALICE IN CHAINS και οι SOUNDGARDEN, συχνά αγνοώντας καθιερωμένα (μέχρι τότε) heavy metal συγκροτήματα. Ακόμα και το ίδιο το thrash, ένα κατ’ εξοχήν underground κίνημα, συνάντησε προκλήσεις. Οι METALLICA, αφού κατέκτησαν το mainstream κοινό με το “Metallica” (aka “Black Album”) πέρασαν σε μία αναθεωρητική φάση που ξένισε πολλούς, με τα πιο «εναλλακτικά» “Load” και “Reload”. Οι MEGADETH, οι SLAYER και οι ANTHRAX δεν έχασαν τον σεβασμό των fans τους, αλλά δεν κέρδισαν και το κάτι παραπάνω. Ουσιαστικά, το μόνο νεότερο σχήμα που γνώριζε τεράστια επιτυχία εκείνη την περίοδο ήταν οι PANTERA.

Και ενώ η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου, οι ΗΠΑ, έψαχνε ακόμα τον ήχο της μέσα από υβρίδια, διάφορα υποείδη και μίξεις με άλλα μουσικά στυλ, η Γηραιά Ήπειρος της Ευρώπης μετατράπηκε σε καταφύγιο και κινητήρια δύναμη μίας Αναγέννησης του metal ήχου, κυρίως μέσω μικρών και ιδιαίτερων συγκροτημάτων, που κυκλοφορούσαν τα άλμπουμ τους σε ανεξάρτητες εταιρείες. Το ευρωπαϊκό κοινό αγκάλιασε την μελωδία, τα συμφωνικά στοιχεία, το power και το speed metal. Οι metal σκηνές σε Γερμανία, Σκανδιναβία και Ιταλία δημιούργησαν ένα μικρό αλλά πολύ ζωντανό και δραστήριο οικοσύστημα: αφοσιωμένοι οπαδοί, πλήθος από ταχυδρομικές παραγγελίες, ταχέως ανερχόμενα φεστιβάλ (όπως το Wacken, που ξεκίνησε το 1990) και δισκογραφικές εταιρείες όπως οι Nuclear Blast, Massacre, Century Media, T&T, SPV/Steamhammer και οι βετεράνοι της Noise, υπέγραφαν και προωθούσαν συγκροτήματα που οι τεράστιες πολυεθνικές των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου αγνοούσαν πλήρως.

Στο καλλιτεχνικό κάδρο αυτής της Αναγέννησης βρίσκονταν φιλόδοξα concept άλμπουμ, στίχοι με πολλή φαντασία, ασυμβίβαστη τεχνική κατάρτιση, έχοντας στο κέντρο του την θετικότητα και την τάση φυγής από την μουντή καθημερινότητα. Δεν ήταν απλά μία ανανέωση της παρουσίας του metal στην Ευρώπη, αλλά μία ουσιαστική αναβίωση της σκηνής που διατήρησε την ενέργεια και την δημιουργικότητα του αγαπημένου μουσικού είδους, διατρανώνοντας πως το metal μπορούσε να εξελιχθεί πάνω και πέρα από τους περιορισμούς που συνάντησε στις μεγάλες αγορές. Και απόδειξη αυτού ήταν η άνοδος αγαπημένων (πλέον) συγκροτημάτων όπως οι BLIND GUARDIAN, οι GAMMA RAY, οι RAGE, οι GRAVE DIGGER, οι STRATOVARIUS, οι Βρετανοί SKYCLAD και PARADISE LOST και οι Αμερικάνοι ICED EARTH.

Μέσα σε όλους αυτούς υπήρχαν και οι Νεοϋορκέζοι VIRGIN STEELE. Γεννημένοι το 1981 στην Νέα Υόρκη από τον κιθαρίστα Jack Starr και με τον ερχομό του τραγουδιστή David DeFeis, οι VIRGIN STEELE πρόσφεραν την δική τους πρόταση σε US power/heavy metal με οπερατικά φωνητικά, νεοκλασικές πινελιές και επική θεματολογία. Παρόλα αυτά, στα τέλη των 80s αντιμετώπισαν προβλήματα, κυρίως με την δισκογραφική τους εταιρεία. Ευτυχώς, η μουσική τους «μετανάστευση» στην Ευρώπη τους αναζωογόνησε. Μετά το “Life among the ruins” (1993), το συγκρότημα υπέγραψε με την γερμανική T&T Records (θυγατρική της θρυλικής Νoise Records) και κυκλοφόρησε το σπουδαίο “Marriage of Heaven and Hell – Part I” (1995).

Ο τίτλος παρέπεμπε διακριτικά στο ομώνυμο έργο του Άγγλου ποιητή του 18ου αιώνα, William Blake, αν και ο ίδιος ο DeFeis έχει δηλώσει ότι εκεί σταματούν και οι ομοιότητες με το συγκεκριμένο βιβλίο, καθώς δεν είχε υπόψη του το κεντρικό θέμα του ποιήματος όταν ξεκίνησε να γράφει το άλμπουμ, παρά μόνο ήρθε στην αντίληψή του όταν του επισημάνθηκε από τον ντράμερ Frank Gilchriest. Ως εκ τούτου, ναι μεν αναφέρθηκε στον Άγγλο ποιητή σε ένα γενικότερο πλαίσιο, αλλά απέδωσε την συνολική ιδέα στις προσωπικές του φιλοσοφικές πεποιθήσεις, δε. Το πρώτο “Marriage…” άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις στο metal κοινό, έλαβε θετικότατες κριτικές και τροφοδότησε μία περιοδεία που έμεινε αξέχαστη σε όσους fans την παρακολούθησαν. Όμως σε αυτό το σημείο, θεμιτό είναι να κάνουμε μία απόπειρα να δούμε μέσα από τα μάτια του ίδιου του καλλιτέχνη, προκειμένου να κατανοήσουμε το όραμα του.

Όταν ο DeFeis άρχισε να γράφει το “The marriage of Heaven and Hell”, στόχος του ήταν να οδηγήσει το συγκρότημα σε μια πιο επική, συμφωνική και «Βαρβαρική-Ρομαντική» κατεύθυνση. Για τον δημιουργό, ο εν λόγω συνδυασμός ήταν κάτι περισσότερο από μια απλή ταμπέλα. Ουσιαστικά, είναι η θεμελιώδης, αισθητική φιλοσοφία της μουσικής του. Ο DeFeis επινόησε τον όρο για να περιγράψει την συγκεκριμένη ένταση μεταξύ δύο αντίθετων δυνάμεων μέσα στην ανθρώπινη εμπειρία και την ίδια τη μουσική. Σε αυτό το πλαίσιο, το «βαρβαρικό» στοιχείο αντιπροσωπεύει την πρωταρχική, ακατέργαστη και επιθετική πλευρά της μουσικής. Σε αντίθεση, το «ρομαντικό» στοιχείο αντιπροσωπεύει την συναισθηματική, πνευματική και εκλεπτυσμένη πλευρά, με τον αρχηγό των VIRGIN STEELE να αντλεί, σε μεγάλο βαθμό, έμπνευση από το κίνημα του Ρομαντισμού του 19ου αιώνα και εκπροσώπους του όπως ο Chopin, ο Wagner και ο Λόρδος Βύρωνας. Ο DeFeis, έχοντας μεγαλώσει σε καλλιτεχνική οικογένεια, ήταν εξοικειωμένος με το αρχαίο δράμα, την μυθολογία, τον Shakespeare και το θέατρο, αλλά εμπνεόταν και από ποιητές και συγγραφείς, όπως οι «καταραμένοι» Γάλλοι Baudelaire, Verlaine και Rimbaud, καθώς και από τον Edgar Allan Poe.

Η σύνθεση (εξ ου και «Ο Γάμος») των δύο προσεγγίσεων περιλαμβάνει στοιχεία όπως π.χ. η  μετάβαση από έναν λεπτό ψίθυρο στο πιάνο («ρομαντικό») σε μια heavy metal αποκορύφωση («βαρβαρικό»). Ή η χρήση εκλεπτυσμένης, ποιητικής γλώσσας («ρομαντικό») για την περιγραφή σκηνών βίας, πολέμου και αίματος («βαρβαρικό»). Ή, ακόμα, και το ταίριασμα της πολυπλοκότητας μιας κλασικής σύνθεσης με την μαχητικότητα ενός heavy metal συγκροτήματος. Όπως έχει πει και ο ίδιος ο DeFeis, «…είναι ο συνδυασμός του πολύ άγριου και του πολύ όμορφου… το θηρίο και ο άγγελος που ζουν στο ίδιο σώμα».

Ήδη, από τις ηχογραφήσεις του “The marriage of Heaven and Hell – Part I”, ο DeFeis συνειδητοποίησε ότι είχε μια τεράστια ποσότητα υλικού που μοιραζόταν το ίδιο ηχητικό και φιλοσοφικό DNA. Αντί, λοιπόν, να αρχίσει την «κοπτοραπτική», αποφάσισε να χωρίσει το έργο σε δύο μέρη. Οι συνθέσεις και οι στίχοι ήταν κυρίως έμπνευσης του ίδιου, με τον κιθαρίστα Edward Pursino να συνεισφέρει στιχουργικά σε κάποια τραγούδια, όπως τα “Rising unchained”, “Prometheus the Fallen One”, “Devil/Angel”, “Unholy water” και “Victory is mine”. Παράλληλα, με το παίξιμο του, ο Pursino βοήθησε να επιτευχθεί αυτή η λεπτή ισορροπία μεταξύ επιθετικότητας και μελωδίας. Στην πορεία, οι VIRGIN STEELE σταθεροποίησαν την σύνθεση τους, ενσωματώνοντας τον μπασίστα Rob DeMartino – προερχόμενο από μία συνεργασία με τους θρυλικούς RAINBOW στο “Stranger in us all” –  μετά την προσφορά του στο πρώτο “Marriage…”. Παρόλα αυτά, στην θέση του ντράμερ, τα πράγματα ήταν πιο ρευστά, χρησιμοποιώντας όχι έναν, ούτε δύο αλλά τρεις ντράμερ, τους Joey Ayvazian (στα περισσότερα τραγούδια), Frank Gilchriest και Frank Zummo. Με αυτό το σχήμα, οι VIRGIN STEELE μπήκαν στα Media Recording Studios, στην Babylon της Νέας Υόρκης, όπου για αρκετούς μήνες δούλεψαν για ηχογραφήσουν το δεύτερο μέρος αυτού του εν εξελίξει ζεύγους των “The marriage of Heaven and Hell”. Ο DeFeis ήταν ο βασικός παραγωγός του άλμπουμ, υποβοηθούμενος από τους παραγωγούς Steve Young και Axel Thubeauville.

Καθώς ολοκληρώθηκαν οι εργασίες για το “The marriage of Heaven and Hell Part II”, όπως ονομάστηκε η επικείμενη κυκλοφορία, οι VIRGIN STEELE είχαν στα χέρια τους ένα ακόμα πολλά υποσχόμενο άλμπουμ. Ένας συνδυασμός power metal με την ευαισθησία της συμφωνικής μουσικής, μέσα από επικά θέματα και δυναμικές εναλλαγές. Τα ορχηστρικά πλήκτρα και τα θεατρικά φωνητικά του David DeFeis καθοδηγούν τον ακροατή, χωρίς να θυσιάζεται η επιθετικότητα και ο όγκος της παραγωγής. Στιχουργικά, το άλμπουμ εξερευνά τη λύτρωση και την εξέγερση. O DeFeis χρησιμοποιεί μοτίβα όπως ο Τιτάνας Προμηθέας (“Prometheus the Fallen One”) και την σκανδιναβική εσχατολογία του Ragnarök (“Twilight of the Gods”) για να συμβολίσει το ανθρώπινο πνεύμα που αψηφά τη θεϊκή καταπίεση (“Rising unchained”). Στην συναισθηματική καρδιά του άλμπουμ βρίσκεται η φανταστική ιστορία αγάπης του μυθικού βασιλιά της αρχαίας Ήλιδας, Ενδυμίωνα και της Emalaith, μέσα από τραγούδια όπως τα “Emalaith”, “Strawgirl” και “Transfiguration”. Φυσικά, οι VIRGIN STEELE δεν παραλείπουν να μας καλέσουν στην μάχη και τον ηρωισμό με ύμνους όπως τα “A Symphony of Steele”, το “Crown of Glory” (που παίχτηκε κάμποσο στα ραδιόφωνα) και φυσικά το δημοφιλέστατο “Victory is mine”. Τέλος, κλείνουν την «συμφιλίωση των αντιθέτων», μέσα από τα “Devil/Angel”, “Unholy Water” και τα ορχηστρικά “From Chaos to Creation” και “The marriage of Heaven and Hell Revisited”.

Το “ The marriage of Heaven and Hell Part II” συντροφεύει τον ακροατή σε μία περιπλάνηση στην μυθολογία και την φιλοσοφία, που μεταφέρεται μουσικά μέσα από βαριά riffs, νεοκλασικές πινελιές, σποραδική blues αισθητική και έντονη θεατρικότητα, αφήνοντας έντονο το αποτύπωμα του στο συμφωνικό metal καθώς και στον κατάλογο των σημαντικότερων metal concept άλμπουμ. Το σουρεαλιστικό εξώφυλλο, που επιμελήθηκε ο Νεοϋορκέζος γραφίστας Darren Boerckel, αποτυπώνει την αιώνια διαμάχη μεταξύ τις δυνάμεις του Παραδείσου και της Κόλασης. Πάντως, όταν κυκλοφόρησε πριν 30 χρόνια, αυτό το έβδομο άλμπουμ τους δεν είχε εμπορική επιτυχία στις ΗΠΑ (λίγο-πολύ αναμενόμενο) και πέρασε χαμηλά από τα ευρωπαϊκά και ιαπωνικά charts. Η Noise Records (που είχε την T&T Records) επικεντρώθηκε στο ευρωπαϊκό metal ακροατήριο με στοχευμένες προωθητικές ενέργειες. Καθώς το άλμπουμ άρχισε να συγκεντρώνει θετικότατες κριτικές κατά την κυκλοφορία του, οι VIRGIN STEELE βγήκαν σε περιοδεία ως headliners στα τέλη του 1996, κυρίως στην Γερμανία αλλά και στην Ολλανδία, την Ιταλία και την Ελλάδα, όπου είχαν εξελιχθεί σε αγαπημένοι του ελληνικού κοινού.

Δύο χρόνια αργότερα, αυτός ο κύκλος κυκλοφοριών θα έκλεινε σε μία άτυπη τριλογία, με το “Invictus” (1998), που αποτελεί και το βαρύτερο (μουσικά) από τα τρία. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, το δεύτερο μισό της δεκαετίας των 90s , όπως φάνηκε, ήταν μία εποχή ακμής για τους VIRGIN STEELE, που μουσικά ξανάνιωσαν και κέρδισαν πολλούς νέους οπαδούς στο γεμάτο προκλήσεις τοπίο που διαμόρφωσε η εποχή, όπως αναφέραμε στην αρχή. Και το “The marriage of Heaven and Hell Part II” αποτέλεσε την περίτεχνη γέφυρα αυτής της τριάδας άλμπουμ που μας ταξίδεψε μέσα από την υπαρξιακή διάσταση της αιώνιας μάχης του Παράδεισου και της Κόλασης, με ό,τι συναίσθημα συνεπάγεται αυτής, στα πιο ανέμελα μας χρόνια.

Κώστας Τσιρανίδης

Pete Sandoval (ex-MORBID ANGEL): Ανακοίνωσε ότι διαγνώστηκε ως αυτιστικός

0
Sandoval

Sandoval

Ο Pedro «Pete» Sandoval, ο θρυλικός ντράμερ πίσω από τους MORBID ANGEL και νυν μέλος των TERRORIZER και I AM MORBID, αποκάλυψε ότι έχει διαγνωστεί επίσημα ως αυτιστικός. Ο 61χρονος μουσικός μοιράστηκε την είδηση μέσω Instagram, αναλογιζόμενος μια ζωή γεμάτη σύγχυση, λανθασμένες διαγνώσεις και, πλέον, μια νεοαποκτηθείσα διαύγεια. Διαβάστε αναλυτικά τη δήλωσή του:

«Μετά από πολλά χρόνια σύγχυσης και λανθασμένων διαγνώσεων, επιτέλους διαγνώστηκα σωστά ως αυτιστικός (Επίπεδο 1) ADOS-2 module 4 (και κάποιες άλλες εξετάσεις). Αυτό αποτελούσε μέρος του ποιος είμαι από την παιδική μου ηλικία, παρότι για πολύ καιρό δεν είχα τις λέξεις ή την κατανόηση για να το περιγράψω.

Με τα χρόνια, αυτό έχει επηρεάσει τον τρόπο που επικοινωνώ, τον τρόπο που επεξεργάζομαι τον ήχο και τον τρόπο που αλληλεπιδρώ με τους ανθρώπους — κάποιες φορές με τρόπους που μπορεί να έμοιαζαν συγκεχυμένοι, απόμακροι ή παρεξηγημένοι. Ποτέ δεν είχε να κάνει με αδιαφορία, με το ότι δεν άκουγα ή με το ότι δεν ήθελα να συνδεθώ.

Τώρα, στα 61 μου, αυτή η διαύγεια μου έχει φέρει πολλή γαλήνη. Εξηγεί τόσα πολλά — και μου επέτρεψε να κατανοήσω καλύτερα τον εαυτό μου αντί να παλεύω μαζί του. Είμαι ακόμα εδώ, συνεχίζω να παίζω, συνεχίζω να δημιουργώ, συνεχίζω να είμαι ευγνώμων — μετά από χειρουργείο στη μέση, μετά από τις προκλήσεις της ζωής και τώρα με καλύτερη κατανόηση του ίδιου μου του μυαλού.

Αν το να μοιράζομαι αυτό βοηθήσει έστω και έναν άνθρωπο να νιώσει λιγότερο μόνος ή πιο υπομονετικός με τον εαυτό του ή με τους άλλους, τότε αξίζει τον κόπο. Σας ευχαριστώ για την αγάπη και τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια».

RECORD STORE DAY 2026 με SLIPKNOT, MEGADETH, MESHUGGAH και πολλούς άλλους

0
Record

Record

Η λίστα κυκλοφοριών για το Record Store Day 2026 ανακοινώθηκε και οι φίλοι του metal και του hard rock έχουν πολλούς λόγους να ενθουσιαστούν. Προγραμματισμένη για τις 18 Απριλίου σε ανεξάρτητα δισκοπωλεία σε όλο τον κόσμο, αυτή η μέρα περιλαμβάνει έναν συνδυασμό πολυαναμενόμενων κυκλοφοριών, ντεμπούτων σε βινύλιο και συλλεκτικών εκδόσεων.

Ανάμεσα στις πιο πολυσυζητημένες κυκλοφορίες βρίσκεται το μυθικό άλμπουμ του “παρακλαδιού” των SLIPKNOT, “Look Outside Your Window”, που επιτέλους βλέπει το φως της δημοσιότητας. Ηχογραφημένο αρχικά κατά τη διάρκεια των sessions του “All Hope Is Gone” το 2008, αυτό το πειραματικό side project περιλαμβάνει τους Corey Taylor, Jim Root, Shawn «Clown» Crahan και Sid Wilson και αναμενόταν με μεγάλη ανυπομονησία από τους οπαδούς για περισσότερα από 15 χρόνια. Άλλες metal και heavy κυκλοφορίες περιλαμβάνουν:

Deafheaven – Η στούντιο session τους στο KEXP το 2025 αποκτά για πρώτη φορά κυκλοφορία σε βινύλιο.
Meshuggah – Οι Σουηδοί τιτάνες του metal έχουν έτοιμα δύο remastered άλμπουμ για τους συλλέκτες.
Ozzy Osbourne – Θα διατεθεί μια αποκλειστική φιγούρα σε βινύλιο του Prince of Darkness, ο οποίος στο παρελθόν υπήρξε πρεσβευτής του Record Store Day.
The Sword – Η σπάνια stoner/doom κυκλοφορία τους “Four Songs”, που αρχικά πωλούνταν σε CD-R στις συναυλίες το 2005, κάνει το ντεμπούτο της σε βινύλιο.
Porcupine Tree – Το ακουστικό live άλμπουμ “We Lost The Skyline” προστίθεται επίσης στη λίστα, προσφέροντας μια stripped-down εμπειρία από τους θρύλους του progressive rock.

Με έναν συνδυασμό δυσεύρετων σπανιοτήτων, ζωντανών ηχογραφήσεων και συλλεκτικών εκδόσεων, το Record Store Day 2026 διαμορφώνεται ως ένα γεγονός που δεν πρέπει να χάσουν οι metalheads, οι φίλοι του rock και οι συλλέκτες βινυλίου. Δείτε την πλήρη λίστα εδώ, καθώς και τις δικές μας rock και metal επιλογές παρακάτω!

  • Alcatrazz – No Parole From Rock ’N’ Roll (Culture Factory) (2 x LP, RSD Exclusive) (2000)
  • Alcatrazz – No Parole From Rock ’N’ Roll (Culture Factory) (CD, RSD Limited Run / Regional Focus) (700)
  • Jon Anderson & the Band Geeks – TRUE (Frontiers) (2 x LP, RSD First) (1500)
  • BABYMETAL – Live At The O2 Arena – Highlights (Capitol Records) (12″ Vinyl EP, RSD Exclusive) (3000)
  • Bad Brains – Live (Org Music) (LP, RSD Exclusive) (2500)
  • Black Sabbath Featuring Tony Iommi – Seventh Star (Rhino) (LP, RSD Exclusive) (5400)
  • David Bowie – Hallo Spaceboy (Rhino) (LP, RSD Exclusive) (7500)
  • David Bowie – Excerpts From Outside (Rhino) (LP, RSD Exclusive) (7500)
  • Bring Me The Horizon – Lo-files (Columbia Records) (2 x LP, RSD First) (1500)
  • Captain Beefheart & The Magic Band – Lick My Decals Off, Baby (Deluxe Edition) (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (3000)
  • The Cars – Heartbeat City Live (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (3500)
  • The Darkness – One Way Ticket For Birmingham (Live At The NEC) (Rhino) (2xLP) (limited to 2000)
  • Deafheaven – KEXP Sessions (Roadrunner) (12″) (limited to 6500)
  • Fear Factory – Digimortal (Remastered, Expanded, 25th Anniversary) (Real Gone Music) (2 x LP, RSD Limited Run / Regional Focus) (1000)
  • John Frusciante – To Only Record Water for Ten Days (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (3000)
  • Peter Gabriel – Sledgehammer (Real World) (12″ Single, RSD Exclusive) (2000)
  • Goatsnake – Dog Days (Southern Lord) (LP, RSD Exclusive) (1300)
  • Goblin – The Singles Collection 1975–1979 (Cinevox) (LP, RSD Limited Run / Regional Focus) (1000)
  • Gong – Flying Teapot (Charly Records) (LP, RSD Limited Run / Regional Focus) (1000)
  • Violet Grohl – What’s Heaven Without You / Swallowtail (Republic) (7″ Vinyl, RSD Exclusive) (3000)
  • Judas Priest – Live in Los Angeles ’90 (Legacy Recordings) (LP, RSD Exclusive) (4900)
  • King Gizzard & The Lizard Wizard – Big Fig Wasp (Having Fun) (Vinyl, RSD Exclusive) (2500)
  • KISS – A Special KISS Tour Album (Mercury Records) (12″ Vinyl EP, RSD First) (10000)
  • Bruce Kulick (From KISS) – Transformer (Culture Factory) (LP, RSD Exclusive) (1500)
  • Bruce Kulick (From KISS) – Transformer (Culture Factory) (CD, RSD Limited Run / Regional Focus) (700)
  • Mark Lanegan – Bubblegum (Original Draft) (Beggars Banquet) (2 x LP, RSD Exclusive) (1500)
  • Look Outside Your Window – Look Outside Your Window (LOYW) (LP, RSD Exclusive) (2300)
  • Megadeth – Hidden Treasures (Capitol / UMe) (LP, RSD First) (6500)
  • Meshuggah – Destroy Erase Improve: Remastered Anniversary Edition (Reigning Phoenix Music) (2 x LP, RSD Exclusive) (1600)
  • Meshuggah – Catch Thirtythree: Remastered Anniversary Edition (Reigning Phoenix Music) (2 x LP, RSD Exclusive) (1600)
  • Misfits – Famous Monsters (Rhino) (LP, RSD Exclusive) (4000)
  • Mötley Crüe – Live Wire EP (45th Anniversary) (BMG) (12″ Vinyl EP, RSD Exclusive) (2500)
  • Motörhead – On Parole (Steve Wilson Remix) (Rhino) (LP, RSD Exclusive) (5000)
  • Motörhead – The Lost Tapes, Vol. 7 (Lemmy’s 50th Birthday, Live in West Hollywood, 1995) (BMG) (2 x LP, RSD Exclusive) (3000)
  • Muse – Muscle Museum (Warner Records) (12″ Vinyl EP, RSD Exclusive) (2500)
  • Muse – Muse (Warner Records) (12″ Vinyl EP, RSD Exclusive) (2500)
  • Mutemath – Mutemath (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (3130)
  • New York Dolls – One Day It Will Please Us To Remember Even This (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (3000)
  • Ozzy Osbourne – Ozzy Osbourne (Handmade By Robots) (Handmade by Robots) (Novelties, RSD Exclusive) (2000)
  • Paramore – All We Know Is Falling (Deluxe) (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (7000)
  • Pearl Jam – React/Respond – Dark Matter Tour (with Exclusive Live 7″) (Monkeywrench) (7″ + Book, RSD xclusive) (1500)
  • Robert Plant – Saving Grace: All That Glitters… with Suzi Dian (Nonesuch) (12″ Vinyl EP, RSD Exclusive) (3500)
  • Porcupine Tree – We Lost The Skyline (Transmission) (LP, RSD Exclusive) (3500)
  • Puscifer – Normal Isn’t (Live) (BMG) (2 x LP, RSD First) (2500)
  • Ramones – Live In San Francisco (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (6000)
  • The Rolling Stones – Big Hits (High Tide and Green Grass) – Japanese Edition (ABKCO Music & Records, Inc.) (Vinyl – Import, RSD Exclusive) (3500)
  • The Rolling Stones – The Rolling Stones RSD3 Mini-Turntable (ABKCO Music & Records, Inc.) (Turntable, RSD Exclusive) (2500)
  • The Rolling Stones – Get Off of My Cloud (ABKCO Music & Records, Inc.) (3″ Record, RSD Exclusive) (1500)
  • The Rolling Stones – Honky Tonk Women (ABKCO Music & Records, Inc.) (3″ Record, RSD Exclusive) (1500)
  • The Rolling Stones – Play With Fire (ABKCO Music & Records, Inc.) (3″ Record, RSD Exclusive) (1500)
  • The Rolling Stones – Heart of Stone (ABKCO Music & Records, Inc.) (3″ Record, RSD Exclusive) (1500)
  • The Rolling Stones – Mother’s Little Helper (ABKCO Music & Records, Inc.) (3″ Record, RSD Exclusive) (1500)
  • The Rolling Stones – Have You Seen Your Mother, Baby, Standing in the Shadow? (ABKCO Music & Records, Inc.) (3″ Record, RSD Exclusive) (1500)
  • Sex Pistols – Jubilee (25th Anniversary Edition) (UMR) (LP, RSD First) (3000)
  • Skid Row – Live at the Moscow Music Peace Festival (BMG) (12″ Picture Disc, RSD Exclusive) (2800)
  • Sleep Token – Caramel (RCA) (12″ Vinyl, RSD First) (3000)
  • Sonic Youth – Diamond Seas (Geffen) (12″ Vinyl, RSD First) (3500)
  • Steely Dan – Alive in America (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (4000)
  • Stone Temple Pilots – Live at Rolling Rock 2001 (Rhino) (2 x LP, RSD Exclusive) (4000)
  • The Stranglers – Rarities (Rhino) (LP, RSD Exclusive) (3000)
  • The Sword – Four Songs (Kemado) (12″ Vinyl EP) (RSD Exclusive) (5500)
  • Thin Lizzy – Live in Cleveland 1976 (UMR/Vertigo) (2 x LP) (‘RSD First’) (4000)
  • Various Artists – Metal Machine Music: Power To Consume Vol. 2 (Legacy Recordings) (2 x LP) (RSD Limited Run / Regional Focus) (1000)
  • Van Halen – Live in New Haven, CT 1986 (Rhino) (2 x LP) (RSD Exclusive) (5000)
  • Scott Weiland – Live (Scott Weiland) (LP) (RSD Exclusive) (2000)
  • The Who – A Quick One (UMR/Polydor) (2 x LP) (‘RSD First’) (5000)
  • Yes – Tales From Topographic Tours (Rhino) (3 x LP) (RSD Exclusive) (3500)

TWISTED SISTER: Ακύρωσαν όλες τις φετινές τους εμφανίσεις λόγω προβλήματος υγείας του Dee Snider

0
Twisted

Twisted

Οι TWISTED SISTER, που θα γιόρταζαν φέτος τα 50 τους χρόνια παίζοντας πολλές headline εμφανίσεις σε φεστιβάλ της Ευρώπης (και όχι μόνο), ανακοίνωσαν ότι ακυρώνουν τα πάντα, λόγω προβλήματος υγείας του τραγουδιστής τους, Dee Snider.

Αναλυτικά η ανακοίνωση κι εμείς να ευχηθούμε περαστικά στον γίγαντα Dee!!!

“Με λύπη,
Οι Twisted Sister ακυρώνουν τις επετειακές εμφανίσεις για τα 50 χρόνια τους.
Λόγω της αιφνίδιας και απρόσμενης αποχώρησης του τραγουδιστή των Twisted Sister, Dee Snider, η οποία προκλήθηκε από μια σειρά προβλημάτων υγείας, το συγκρότημα αναγκάστηκε να ακυρώσει όλες τις προγραμματισμένες συναυλίες, ξεκινώντας από τις 25 Απριλίου στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και συνεχίζοντας καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Το μέλλον των Twisted Sister θα καθοριστεί τις επόμενες εβδομάδες.
Μείνετε συντονισμένοι για ενημερώσεις,
Jay Jay French / Eddie Ojeda
French Management Enterprises


Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη θρυλικά επιθετικές εμφανίσεις έχει αφήσει το αποτύπωμά της στο σώμα και την ψυχή του Dee Snider. Εν αγνοία του κοινού (μέχρι τώρα), ο Snider (70) πάσχει από εκφυλιστική αρθρίτιδα και έχει υποβληθεί σε αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις όλα αυτά τα χρόνια απλώς για να συνεχίσει, μπορώντας να ερμηνεύσει μόνο λίγα τραγούδια τη φορά, με πόνο.
Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Dee διαπίστωσε πρόσφατα ότι το επίπεδο έντασης που έχει αφιερώσει στο έργο της ζωής του έχει επηρεάσει και την καρδιά του. Δεν μπορεί πλέον να ξεπερνά τα όρια της rock n’ roll μανίας όπως έκανε για δεκαετίες. Λέει ο Snider: «Δεν ξέρω άλλον τρόπο να παίζω rock. Η ιδέα του να επιβραδύνω είναι απαράδεκτη για μένα. Προτιμώ να αποχωρήσω παρά να είμαι η σκιά του παλιού μου εαυτού».
Στα αθάνατα λόγια του Dirty Harry: «Ένας άντρας πρέπει να ξέρει τα όριά του». Δυστυχώς, ο Dee Snider τώρα γνωρίζει τα δικά του.

Underground Halls Vol. 227- FILI BIBIANO’S FORTRESS & GORRCH

0
Halls

Halls

«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND.

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: FILI BIBIANO’S FORTRESS
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Death is your master”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: High Roller Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Fili Bibiano – Κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα
Juan Aguila – Φωνητικά
Joey Mancaruso – Τύμπανα
ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ:
Chris Scott Nunez – Φωνητικά
Adrian Aguilar – Τύμπανα
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Spotify
YouTube

Πονεμένη ιστορία το neoclassical metal… Με έχει απογοητεύσει αρκετά η πορεία του. Τώρα θα μου πεις, εντάξει, δύσκολο να ακούμε εσαεί μουσική μόνο σαν αυτή που έγραφε ο Malmsteen στα 80s- 90s (άσχετο, αλλά μιας και τον ανέφερα, ο μαέστρος είχε καταπληκτικό σερί, επί πολλά χρόνια, που ελάχιστοι έχουν να επιδείξουν παρόμοιο), αλλά όχι και τέτοια κατρακύλα ρε παιδιά… Σπανιότατα βγαίνει κάτι από τον χώρο του neoclassical τα τελευταία χρόνια που να με χαροποιεί πλέον. Για ενθουσιασμό, ούτε λόγος, οι φορές πρέπει να είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού.

Μια από αυτές, ασχοληθήκαμε τους Καλιφορνέζους FILI BIBIANOS FORTRESS, από την πόλη Whittier. Πόλη άγνωστη λογικά στον πολύ κόσμο, αλλά όσοι τρώνε Quaker, κάπου θα έχουν πετύχει την επωνυμία της βιομηχανίας Whittier Citrus Association, η οποία εδρεύει εκεί. Βέβαια, οι (τότε σκέτοι) FORTRESS, στο πρώτο τους, ομώνυμο EP το 2018, δεν έκαναν αίσθηση ούτε ως μέρος της βιομηχανίας παραγωγής βρώμης ούτε ως neoclassical μπάντα, αλλά με το υψηλών προδιαγραφών και αξιώσεων Priest-ικό τους μέταλλο.

Οι Αμερικανοί χρειάστηκαν μόλις 17 λεπτά της ώρας και τέσσερα κομμάτια, για να τοποθετήσουν τον πήχη των προσδοκιών ψηλά και να θεωρούντο, μαζί με μπάντες σαν τους RIOT CITY και τους TRAVELER, από τα πλέον ελπιδοφόρα συγκροτήματα στον χώρο του παραδοσιακού heavy metal. Και αν οι πρώτοι, ως τώρα τουλάχιστον, επιβεβαίωσαν όσους θεωρούσαν μεγάλο το ταλέντο τους και οι δεύτεροι μας άφησαν χρόνους, οι FORTRESS έκαναν κάτι άλλο: Άλλαξαν στυλ και ύφος.

Το πρώτο full length τους, με τίτλο “Dont spare the wicked, σήμανε την είσοδο τους στο neoclassical metal πεδίο. Το αποτέλεσμα, εκπληκτικό. Ο δίσκος χαιρετίστηκε με θέρμη και επαίνους από το underground και απέδειξε πως ο αρχηγός Fili Bibiano πήρε την σωστή απόφαση. Ο γράφων δε, του έδωσε μια θέση στην πρώτη δεκάδα με τα καλύτερα του 2021 και απλά εφιστούσε την προσοχή ως προς το να μην υπάρχει βιασύνη για νέο υλικό. Τίποτ’άλλο. Όσο για την αλλαγή ονόματος; Από την στιγμή που η μπάντα πέρασε στο neoclassical και υπάρχει αρχηγός και με τη βούλα, κιθαρίστας γαρ, ήταν θέμα χρόνου να μπει πριν από το όνομα FORTRESS, το ονοματεπώνυμό του. Μη χαλάμε και τας παραδόσεις!

Φέτος, το Οχυρό συμπληρώνει μια δεκαετία στα πράγματα και το “Death is your master” είναι η τρίτη του επίσημη κυκλοφορία, με αλλαγμένη σύνθεση. Πλέον, εκτός από τον κιθαρίστα – μπασίστα – πληκτρά Fili Bibiano, συναντάμε τον Joey Mancaruso στα τύμπανα και τον Juan Aguila στα φωνητικά. Πριν καν ακούσω τη νέα σύνθεση, να πω ότι ο προηγούμενος τραγουδιστής, Chris Scott Nunez, είχε ιδανική για το στυλ φωνή, με μια σούπερ χροιά που αρκετές φορές «έπιανε» τον Jeff Scott Soto και τον Graham Bonnet, με άνεση μάλιστα! Οπότε, ο Aguila θα είχε εκ των πραγμάτων δύσκολη δουλειά να φέρει εις πέρας, ειδικά από την στιγμή που ο Nunez έχει ακόμη παρουσία στο γκρουπ, με μια εξαίσια ερμηνεία στο “Blackest night”.

Με τραγούδια γεμάτα από Malmsteen, Impellitteri, ALCATRAZZ και λοιπούς τεραστίων διαστάσεων neoclassical μύθους, το “Death is your master” δεν έχει δύσκολο έργο, ώστε να κερδίσει τον ακροατή. Ο Bibiano παραμένει ένας πολύ καλός συνθέτης, πηγαίος, αυθόρμητος και εστιάζει, όπως ο ίδιος λέει, στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Οι συνθέσεις έχουν αμεσότητα, ποικιλία και εν αντιθέσει με το σαράκι που κατατρώει αρκετούς στον χώρο, χαρακτηρίζονται από παντελή έλλειψη κιθαριστικής φλυαρίας και επιδειξιμανίας. Τω όντι, ο Bibiano παίζει και να είναι ο λιγότερο επιδειξιομανής βιρτουόζος, στο οπωσδήποτε «προσωποκεντρικό» neoclassical. Και μπράβο του!

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του “Death is your master”, είναι το γεγονός ότι όσο προχωρούμε στην ακρόαση, τόσο ανεβαίνει το επίπεδο. Περίεργο δεν είναι; Συνήθως, από τη μέση και μετά επέρχεται η συνθετική πτώση, εάν και εφόσον είναι να επέλθει. Εδώ, συμβαίνει το αντίθετο, με το “Blackest night” (είπαμε, με τον Nunez στα φωνητικά), το “Maze” που θυμίζει κάπως το θεϊκό “Riot in the dungeons” του Malmsteen και το θεαματικό “B.Y.O.D”, που είναι το πιο διαφορετικό τραγούδι του δίσκου και με έκανε να αναφωνήσω ζήτω οι HELSTAR, DESTINY’S END, MAGNABOLT, CRESCENT SHIELD, ONWARD και λοιποί ισόθεοι!

Με τις όποιες συγκρίσεις όσον αφορά τα φωνητικά να πέφτουν γρήγορα στο τραπέζι, ο «νέος» το κερδίζει άξια το ψωμί του. Δεν είναι Nunez, δεν είναι η φωνάρα που το ίδιο το neoclassical μας έχει συνηθίσει να έχει στους σπουδαίους εκπροσώπους του, ανεπαρκή πάντως δεν τον λες. Την παραγωγή θα ήθελα καλύτερη επίσης, αφού στερείται σχετικά δυναμικής και καθαρότητας, μα και εδώ, αξιόλογο είναι το αποτέλεσμα. Ίσως όμως ένας παραγωγός που ξέρει καλά το γήπεδο αυτό, να μπορούσε να σουλουπώσει καλύτερα τον ήχο την επόμενη φορά.

Άρα, τι λέμε για το τέλος; Λέμε πως το “Death is your master” μπορεί να είναι μισό κλικ κατώτερο του προκατόχου του, αλλά και πάλι, είναι ένα άλμπουμ που αξίζει να ακουστεί και να ακουστεί αρκετά. Σίγουρα, με τη γενικότερη ανομβρία που υπάρχει σε αυτού του είδους τη μουσική, θα αγκαλιαστεί και θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα από τους οπαδούς. Εγώ πάντως, το ευχαριστήθηκα.

(8 / 10)

Δημήτρης Τσέλλος

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: GORRCH
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: Stillamentum
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Avantgarde Music
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Chimsicrin – Τύμπανα, φωνητικά, πλήκτρα
Droich – Κιθάρες, μπάσο
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Spotify

Το “Stillamentum” είναι ένας δίσκος που δείχνει ξεκάθαρα ότι οι Ιταλοί GORRCH, μετά από πολλά χρόνια απουσίας από την δισκογραφία, βρίσκονται σε μια φάση σιγουριάς και εσωτερικής συγκέντρωσης. Δεν προσπαθούν να αποδείξουν κάτι ούτε να κυνηγήσουν εντυπώσεις. Αντίθετα, αφήνουν τη μουσική να μιλήσει μόνη της και αυτό λειτουργεί υπέρ τους. Από την αρχή μέχρι το τέλος υπάρχει μια αίσθηση βαρύτητας και σκοτεινής ηρεμίας, σαν να σε τραβάει σιγά σιγά σε έναν κόσμο που έχει τον δικό του ρυθμό. Τα κομμάτια δένουν μεταξύ τους με φυσικό τρόπο και δεν νιώθεις ότι υπάρχουν απλώς για να γεμίσουν χρόνο, άλλωστε το άλμπουμ “τρέχει” σε μόλις περίπου σαράντα, πολύ χορταστικά λεπτά. Ο δίσκος ακούγεται σαν ένα ενιαίο σώμα, με συνοχή και ξεκάθαρη ταυτότητα, κάτι που δεν είναι πάντα αυτονόητο στο είδος.

Αυτό που ξεχωρίζει στο “Stillamentum” είναι το πώς καταφέρνει να είναι έντονο χωρίς να γίνεται κουραστικό. Η μουσική έχει δύναμη, αλλά δεν βασίζεται μόνο στην ταχύτητα ή στον θόρυβο. Υπάρχουν στιγμές που αφήνονται να εξελιχθούν αργά, δίνοντας χώρο στο συναίσθημα και στην ατμόσφαιρα. Άλλες φορές η ένταση ανεβαίνει και σε παρασύρει, χωρίς όμως να χάνεται ο έλεγχος. Όλα δείχνουν μετρημένα και δουλεμένα με υπομονή. Δεν υπάρχει η αίσθηση της βιασύνης ή της υπερβολής, υπάρχει μια σταθερή πορεία που σε κρατάει προσηλωμένο. Είναι από εκείνους τους δίσκους που δεν προσπαθούν να σου τραβήξουν την προσοχή με το ζόρι, απλά συνειδητοποιείς ότι δεν έχεις σταματήσει να προσέχεις ούτε στιγμή.

Η ατμόσφαιρα του άλμπουμ παίζει καθοριστικό ρόλο στην εμπειρία. Υπάρχει μια σκοτεινή διάθεση που δεν είναι χαοτική αλλά στοχαστική, σχεδόν εσωστρεφής. Οι μελωδίες εμφανίζονται εκεί που πρέπει και εξαφανίζονται χωρίς να μένουν παραπάνω απ’ όσο χρειάζεται. Αυτό δίνει στον δίσκο μια αίσθηση ισορροπίας και ωριμότητας. Δεν νιώθεις ότι σου εξηγεί τι πρέπει να αισθανθείς, σε αφήνει να μπεις μόνος σου μέσα στο κλίμα. Με κάθε ακρόαση ανακαλύπτεις μικρές λεπτομέρειες που αρχικά περνούν απαρατήρητες, κάτι που δείχνει ότι το υλικό έχει βάθος και αντοχή στον χρόνο. Είναι ένας δίσκος που σε καλεί να επιστρέψεις.

Στο σύνολό του το “Stillamentum” είναι μια πολύ δυνατή και θετική δήλωση για το ποιοι είναι οι GORRCH σήμερα. Δεν αναλώνεται σε εύκολες λύσεις ούτε προσπαθεί να αντιγράψει κάτι γνώριμο. Αντλεί δύναμη από τη συνέπεια και την ειλικρίνειά του. Ο δίσκος στέκεται με αυτοπεποίθηση και μεταφέρει μια αίσθηση πληρότητας, σαν να έχει ειπωθεί ακριβώς αυτό που έπρεπε. Για τον ακροατή που εκτιμά τον σκοτεινό ήχο με ουσία και χαρακτήρα, πρόκειται για μια κυκλοφορία που αξίζει χρόνο και προσοχή. Είναι μια δημιουργία που δείχνει μια μπάντα δεμένη και συγκεντρωμένη στο όραμά της.

(8 / 10)

Φανούρης Εξηνταβελόνης

TRIUMPHER: Ανακοινώθηκε συναυλία στο Κύτταρο τον Απρίλιο

0
Triumpher

Triumpher

TRIUMPHER

Κυριακή 19 Απριλίου 2026 – Αθήνα – Κύτταρο Live

Σε μια εποχή όπου η μουσική βιομηχανία κινείται με απλησίαστες ταχύτητες και η μετριότητα συχνά αποθεώνεται, υπάρχουν συγκροτήματα που αντέχουν και διαμορφώνουν τις εξελίξεις.

Οι συμπατριώτες μας, TRIUMPHER, ανήκουν αδιαμφισβήτητα σε αυτή την κατηγορία.

Μέσα σε ελάχιστα χρόνια, το Αθηναϊκό epic metal σχήμα κατάφερε να μετατραπεί από “ελπιδοφόρο σχήμα” σ’ ένα από τα πιο συζητημένα ονόματα του σύγχρονου επικού heavy metal παγκοσμίως. Με δύο εξαιρετικά άλμπουμ στις αποσκευές τους – “Storming The Walls” (2023) και “Spirit Invictus” (2024) – οι TRIUMPHER έθεσαν νέα standards στο ιδίωμα, συνδυάζοντας επικό heavy metal με black metal και extreme metal στοιχεία και τέλος επιβλητική θεατρικότητα.

Το 2026 βρίσκει το συγκρότημα στο απόγειο της δημιουργικής του δυναμικής, με την κυκλοφορία του τρίτου τους άλμπουμ “Piercing The Heart Of The World” από την No Remorse Records. Ένα άλμπουμ – δήλωση, με συνθέσεις ακραίας έμπνευσης, επιθετικό epic metal, μνημειώδη φωνητικά, κινηματογραφική ατμόσφαιρα και παραγωγή τεράστιου βεληνεκούς.

Λίγο μετά την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής τους περιοδείας, οι TRIUMPHER θα εμφανιστούν στην Αθήνα, για μια χορταστική συναυλία, δίωρης διάρκειας, την Κυριακή 19 Απριλίου 2026 στο Κύτταρο Live.

Όσοι έχουν παρακολουθήσει το συγκρότημα ζωντανά γνωρίζουν ότι οι TRIUMPHER “δεν παίρνουν αιχμαλώτους” και έχουν ήδη αφήσει το στίγμα τους σε κορυφαία Ευρωπαϊκά φεστιβάλ όπως τα Keep It True, Up The Hammers, Hell Over Hammaburg, Midálidare Rock και Metalheads Open Air, ενώ έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως Midnight, Crimson Glory, Primordial, Tom Gabriel Warrior’s Triumph Of Death και Grave Digger μεταξύ άλλων.

Η επερχόμενη εμφάνιση στο Κύτταρο Live αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα κορυφαία metal live της χρονιάς, με υλικό και από τις τρείς δισκογραφικές δουλειές του συγκροτήματος και έμφαση στο νέο, πολυσυζητημένο “Piercing The Heart Of The World”.

Ήδη κραδαίνουμε τα σπαθιά μας!!!

Ώρα έναρξης: 22:00 – Τιμή εισιτηρίου: 15 Ευρώ (Προπώληση) – 18 Ευρώ (Ταμείο)

Η online προπώληση εισιτηρίων Θα ξεκινήσει την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026 στις 14:00 μέσω του www.ticketservices.gr

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σύντομα θα ξεκινήσει και η προπώληση εισιτηρίων μέσω των παρακάτω φυσικών σημείων πώλησης.

Προπώληση Εισιτηρίων

Ticket Services (Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου), Αθήνα / Τηλ: 210-7234567)

Metal Era (Εμμανουήλ Μπενάκη 22, Αθήνα / Τηλ: 210-3304133)

Reload Store (Ακαδημίας 81, Αθήνα / Τηλ: 210-3801464)

Le Disque Noir (Θεμιστοκλέους 29, Αθήνα / Τηλ: 211 2143554)

Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13, Μοναστηράκι / Τηλ: 210-3648180)

 

Facebook event: https://www.facebook.com/events/4207837839478571

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece