>
Ωραία πράγματα έχουμε εδώ!
Οι Ρώσοι ARKONA, μία από τις πλέον ιδιαίτερες, αλλά και επιτυχημένες folk/pagan metal μπάντες εκεί έξω (τσεκάρετε απλά πόσα views έχουν τα βίντεό τους), επιστρέφουν τρία χρόνια μετά το “Slovo” και με το νέο τους άλμπουμ, “Yav”, παρουσιάζουν ένα αρκετά διαφορετικό πρόσωπο.
“Yav” είναι η μία από τις τρείς λέξεις (οι άλλες δύο είναι οι “Prav” και “Nav”) που σύμφωνα με το Βιβλίο του Veles (ιερό κείμενο των Σλάβων Νεοπαγανιστών που λέγεται ότι είχε γραφτεί σε ξύλινες σανίδες), η ένωσή τους είναι η μυθική θεότητα Triglav που κυβερνάει το Σύμπαν. Yav είναι ο υλικός κόσμος στον οποίο ζούμε. Περισσότερα αξίζει και μπορείτε να βρείτε παντού στο internet.
Δε ξέρω αν εμπνεύστηκαν από τις μέρες μας, μουσικά πάντως οι ARKONA είναι πιο σκοτεινοί από ότι ήταν ποτέ. Έχουν αφήσει στην άκρη το πιο χαρωπό ή και «χαζοχαρούμενο» ακόμα ύφος που είχαν σε πολλά τραγούδια τους και έχουν περάσει μέσα στη μουσική τους πολλά progressive, αλλά και black στοιχεία. Αυτό που μένει αναλοίωτο στο “Yav”, είναι το folk στοιχείο, που όμως δεν είναι τα πάντα στο δίσκο. Η όπως πάντα χρήση αληθινών παραδοσιακών οργάνων το κάνει πιο επιβλητικό πάντως. Η φωνή της frontwoman της μπάντας, Masha “Scream” Arkhipova, που είτε στα καθαρά είτε στα brutal είναι τόσο ιδιαίτερη και ταιριαστή με το κλίμα του δίσκου, κλέβει κι εδώ την παράσταση και την κάνει απαραίτητο γρανάζι στη μηχανή των Ρώσων. Υπάρχουν και guest συμμετοχές στο άλμπουμ και αυτές είναι οι βιολιστές των TURISAS και SVIATOGOR, Olli Vanska και Alexey αντίστοιχα.
Τα κομμάτια έχουν μεγαλύτερη διάρκεια, με αποτέλεσμα ενώ ο δίσκος έχει 9 τραγούδια, η διάρκειά του να είναι στα 70 λεπτά. 70 λεπτά όμως που δε σε αφήνουν να βαρεθείς. Και αυτό οφείλεται στις πολλές εναλλαγές που προσφέρει η μουσική των ARKONA. Άλλοτε mid tempo, άλλοτε up tempo, άλλοτε πιο folk, άλλοτε πιο επική (εμφανή τα BATHORY-ικά στοιχεία της επικής τους περιόδου), άλλοτε πιο σκοτεινή ή και «απόκοσμη» σε κάποια σημεία, κάθε κομμάτι έχει και κάτι διαφορετικό να προσφέρει στον ακροατή. Με εξαίρεση το “City of dreams”, το οποίο είναι το πιο αδύναμο και αδιάφορο από όλα τα άλλα, τα υπόλοιπα 8 στέκονται σε ένα σταθερά πολύ καλό επίπεδο, τόσο που δύσκολα ξεχωρίζεις κάποιο. Ίσως τα “Empty village’s call”, “Indigo child”, “Serbia”, “Yav”, “The witch” και “In sedition’s embrace” είναι χαρακτηριστικά τόσο της ποιότητας, όσο και της ποικιλομορφίας του δίσκου.
Κάποιοι οπαδοί της μπάντας μπορεί να παραξενευτούν ή και να γκρινιάξουν με αυτή την αλλαγή στον ήχο της. Προσωπικά όμως βρήκα το “Yav” ένα από τα καλύτερα και διαφορετικά άλμπουμ που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια στο χώρο και όσο το ακούω, τόσο περισσότερο το γουστάρω. Folk/pagan metal χωρίς όμως όλα τα «απαραίτητα κλισέ» του χώρου, από μία μπάντα που ούτως ή άλλως ήταν αρκετά ιδιαίτερη στον ήχο της και τώρα είναι ακόμα περισσότερο, αλλά και πιο ώριμη. Ωραία πράγματα!
8/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
