"/>
Οι OUTLOUD είναι ένα από τα Ελληνικά συγκροτήματα που δεν χρειάζονται, πλέον, συστάσεις. Μετά από δύο πολύ καλά albums, είναι γνωστοί στο ευρύτερο μουσικό κοινό και στους απανταχού φίλους της μελωδικής rock μουσικής. Βέβαια, σε έναν χώρο όπου (κυρίως) οι Σκανδιναβοί και οι δυτικοευρωπαίοι έχουν κάνει κατάληψηστη κορυφή και μας βομβαρδίζουν με αυτό το στυλ μουσικής εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες, είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις. Ε, λοιπόν, αυτό ξεχάστε το. Το “Let’s get serious” αλλάζει τα δεδομένα κι επιτέλους μπορούμε όχι απλά να δούμε τους άλλους στα μάτια, αλλά και να τους ξεπεράσουμε.
Στη τρίτη τους μόλις δισκογραφική απόπειρα, οι OUTLOUD μας δίνουν έναν καταπληκτικό album-σταθμό. Ξεκινώντας θα πω ότι έχουμε έναν δίσκο 12 κομματιών όπου δεν υπάρχει ούτε ένα αδύναμο τραγούδι. Πείτε το filler, πείτε το όπως θέλετε, σε αυτόν τον δίσκο δεν πάει χαμένη ούτε μια νότα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο τραγούδι. Ξεκινάει δυναμικά με το “Death rock”, ένα τραγούδι με πιο hard rock χαρακτήρα για να μας ανεβάσει με λίγο γκάζι παραπάνω, και μετά έχουμε λίγο απ’ όλα. Υπάρχουν καταπληκτικά μελωδικά κομμάτια όπως τα “Bury the knife”, “Like a dream” και “Another kind of angel” τα οποία δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτε από επιτυχίες συγκροτημάτων όπως οι STYX, οι FOREIGNER και οι SURVIVOR. Υπάρχει μια εξαιρετική ακουστική μπαλάντα, το “It really doesn’t matter” ενώ στην απέναντι όχθη, έχουμε το “Toy soldiers”, ένα από τα πιο δυνατά τραγούδια που έχουν βγάλει ποτέ τους οι OUTLOUD, με τον Mike Orlando (ADRENALINE MOB) στη κιθάρα να μας δίνει ένα εκπληκτικό riff με περίσσεια σκληράδα. Το τελευταίο τραγούδι του album, είναι η πολύ καλή διασκευή του “Enola gay” των OMD, έτσι για να ξυπνήσουν μέσα μας και οι πιο pop αναμνήσεις από τα 80’s.
Οι OUTLOUD σίγουρα βρίσκονταν σε συνθετικό οργασμό όταν έγραφαν τον “Let’s get serious”. Οι συνθέσεις είναι άριστες με μοντέρνο ήχο πάνω σε έναν κλασικό μελωδικό καμβά και μετά μπήκε το ταλέντο. Ο Bob Katsionis (FIREWIND) στα πλήκτρα και την κιθάρα δίνει ρέστα, ενώ εκπληκτικά είναι και τα ντραμς με τον George Kollias (NILE) να έχει guest ρόλο σε αυτό το album. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να πάει στον Chandler Mogel. Ο Αμερικάνος τραγουδιστής είναι σαν να έχει γεννηθεί για το μελωδικό rock. Δίνει έντονο χρώμα σε κάθε νότα και ειλικρινά πιστεύω ότι και όλο το album να τραγουδήσει a capella, πάλι θα ακούγεται το ίδιο μελωδικό. Πολύ καλή και η παραγωγή του Tommy Hansen, που όχι απλά δίνει ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα αλλά αναδεικνύει και το ταλέντο όλων των μελών του συγκροτήματος και την χημεία που έχουν μεταξύ τους.
Κλείνοντας λοιπόν θα πω ότι το “Let’s get serious” είναι ένα album που δεν πρέπει να χάσετε με τίποτε. Σίγουρα αποτελεί ένα από τα κορυφαία albums ελληνικού συγκροτήματος τα τελευταία χρόνια κι ένα από τα καλύτερα στον χώρο του μελωδικού rock.
9 / 10
Νίκος Ανδρέου
