"/>
Οι Αμερικάνοι post-black metallers TOMBS, επέστρεψαν τον περασμένο Ιούνιο στα δισκογραφικά δρώμενα, με το 3ο κατά σειρά πλήρες δίσκο τους, με τίτλο “Savage gold”. Οι δύο προκάτοχοί του, χωρίς να είναι και παρθενογέννεση, κινήθηκαν σε καλά επίπεδα, με αποτελέσμα να γίνουν αρκετά γνωστοί, κυρίως στους λάτρεις του είδους, δημιουργώντας προσδοκίες.
Το ύφος της μπάντας σε αυτή τη δουλειά έχει αλλάξει. Δεν είναι καθαρά black, αλλά ούτε και death. Κάπου στη μέση θα έλεγα. Ούτως ή άλλως, τα φωνητικά του ιδρυτή, Mike Hill, είναι αρκετά πολυποίκιλα και περίεργα θα ελεγε κανείς. Όπως άλλωστε και η μουσική των TOMBS. Καθόλη τη διάρκεια του άλμπουμ οι ταχύτητες αλλάζουν συχνά πυκνά. Από πεσιμιστικό καταθλιπτικό ύφος, σε πιο straight forward death/black metal riffing, το οποίο είναι αρκετά «έξυπνο», χωρίς όμως να το παρακάνουν. Ουκ ολίγες φορές φτάνουν σε post-punk επίπεδα, αλλά και σε πιο dark φόρμες, φέρνοντας στο μυαλό τους TRIPTYKON, με τρανά παραδείγματα το “Deathripper” και ακόμη περισσότερο το “Severed lives”, που κλείνει το δίσκο.
Η ποιότητα του “Savage gold” διακρίνεται κυρίως από το τρόπο που έχουν παντρέψει τις εναλλαγές στις κιθάρες με τα φωνητικά. Το ένα υποστηρίζει το άλλο με τον καλύτερο τρόπο και τα συναισθηματα δένουν πολύ σωστά. Ο Andrew Hernandez II, δε ξεφεύγει από τα παραπάνω, αφήνοντας και αυτός το στίγμα του στο άλμπουμ μέσα από το drumming. Γεμίζει τα κομμάτια όπως πρέπει, όντας προβλέψιμος μόνο στα straight forward (λογικό) και δεν παίζει απλά σαν μέλος του rhythm section. Γενικά πάντως, σε αυτό τον δίσκο οι Νέο-Ϋορκέζοι, ακούγονται αρκετά πιο «θυμωμένοι», καθώς μιλάμε ίσως για το πιο «βαρύ» άλμπουμ που έχουν βγάλει, χρωστώντας το στις κιθάρες.
Αγαπημένα κομμάτια, που ομολογουμένως δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσεις, αφού όλα είναι εξαιρετικού επιπέδου, είναι τα “Edge of darkness”, “Spiral” και “Ashes”. Πίσω από τη κονσολα, δεν είναι άλλος από τον Erik Rutan (HATE ETERNAL), ο οποίος έχει δουλεψει με μπάντες όπως CANNIBAL CORPSE και GOATWHORE.
Το “Savage gold”, δεν παίρνει χρυσό μετάλλιο, αλλά το ασημένιο το χει στο τσεπάκι του. Πολύ καλή και ώριμη δουλειά από τους TOMBS, οι οποίοι σιγά σιγά μπαίνουν στην elite κατηγορία του είδους. Ο πήχης ανεβαίνει και ελπίζω να συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό.
8 / 10
Γιώργος Δρογγίτης
