"/>
Με τη συμμετοχή του στους θρυλικούς REVEREND BIZARRE, αλλά και τη συνεχιζόμενη παρουσία του στους SPIRITUS MORTIS να αποτελούν μέχρι και σήμερα τα κατεξοχήν σημεία αναφοράς του μουσικού βιογραφικού του, ο Sir Albert Witchfinder ή κατά κόσμον Sami Albert Hynninen, συγκαταλέγεται δικαιωματικά ανάμεσα στις πολυσχιδείς όσο και cult προσωπικότητες που έχει γεννήσει το ιδίωμα του doom metal. Πλήν όμως των δυο αυτών συγκροτημάτων, οι OPIUM WARLORDS αποτελούν εδώ και μία πενταετία το κυριότερο solo project του, χάρη στο οποίο βγάζει στην επιφάνεια απόκρυφες σκέψεις και καταπιεσμένα ένστικτα στην προσπάθεια του για προσωπική κάθαρση.
Μπορεί να μην διακατέχεται από τρομερές εκπλήξεις σε σχέση με τους δυο προκατόχους του, ωστόσο το “Taste my sword of understanding”, είναι σαφέστατα ό,τι πιο ποιοτικό έχει να επιδείξει μέχρι στιγμής το συγκεκριμένο project του Hynninen. Riffs πνιγμένα στην doom μαυρίλα, tempos πιο αργόσυρτα και από το βάδισμα του Χάρου σε ανηφόρα και στο βάθος avant-garde πειραματισμοί, που θα έκαναν περήφανο μέχρι και τον μέτρ του είδους, Tom Gabriel Fischer, είναι δίχως αμφιβολία τα στοιχεία που κεντρίζουν την προσοχή από τις πρώτες κιόλας ακροάσεις. Πάνω από όλα αυτά, δεσπόζει για ακόμα μια φορά η χαρακτηριστική επική-θρηνητική χροιά της φωνής του Hynninen, που συμβαδίζει απόλυτα με τη γενικότερη ψυχρή ambient/drone ατμόσφαιρα που κυριαρχεί στο άλμπουμ, αποκαλύπτοντας παράλληλα διαφορετικές πτυχές του βασανισμένου (;) ψυχισμού του. Αν και κάθε κομμάτι πάντως χαρακτηρίζεται από ξεχωριστές διακυμάνσεις και κλιμακώσεις ως προς την εξωτερίκευση αυτού του ψυχισμού, με το δίπτυχο πόνος-πεσιμισμός να έχει σαφέστατα την τιμητική του, οι κορυφώσεις του “Taste my sword of understanding” εντοπίζονται κυρίως στα μεγαλύτερα σε διάρκεια κομμάτια, όπως τα “The self-made man”, “Mount meru” και “This place has been passed”.
Συμπερασματικά, λόγω του ιδιόμορφου ηχητικού προσανατολισμού του, αλλά και της διάρκειάς του, που ξεπερνά τα 70 λεπτά, το “Taste my sword of understanding” αποτελεί μια μουσική όσο και συναισθηματική περιπλάνηση, η οποία ομολογουμένως πρόκειται να γοητεύσει καταρχήν τους φανατικούς των REVEREND BIZARRE και κατ’ επέκταση όσους αρέσκονται σε avant-garde/doom ακούσματα. Για όλους τους υπόλοιπους και ειδικά τους πιο τολμηρούς, το παρόν δισκογραφικό πόνημα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια δροσιστική “όαση” στην καυτή ανάσα του φετινού καλοκαιριού.
7 / 10
Πάνος Δρόλιας
