"/>
Ποτέ δεν ήμουν μεγάλος fan των TANKARD. Θεωρούσα πάντα ότι ορθώς βρίσκονται στη σκιά των άλλων τριών μεγάλων του Γερμανικού thrash αν και οφείλω να πω ότι από πολύ νωρίς στην καριέρα τους σταμάτησαν να έχουν μεγάλες προσδοκίες και επιδιώξεις στο να χωθούν σφήνα και να πάρουν ένα κομμάτι και αυτοί της πίτας. Παρόλα αυτά, τους βγάζω το καπέλο για την επιμονή και υπομονή τους τα 30 αυτά χρόνια. Έχουν διατηρήσει μία αξιοζήλευτη δισκογραφική παραγωγή χρησιμοποιώντας τα ίδια στιχουργικά κλισέ για δεκαετίες! Η χιουμοριστική διάθεση είναι ξανά παρούσα στο “R.I.B.” με τους στίχους στο ομώνυμο κομμάτι (“Rest in beer”) να είναι το λιγότερο ξεκαρδιστικοί.
Αμιγώς μουσικά, μην περιμένετε τίποτα σοβαρές διαφοροποιήσεις με τις τρεις (τουλάχιστον) τελευταίες δουλειές των TANKARD…χαβαλετζίδικο thrash, με αρκετή μελωδία και riffs που μπορεί να μη διεκδικούν δάφνες πρωτοτυπίας αλλά τουλάχιστον είναι τίγκα στην ενέργεια. Προσωπικά, η ατμόσφαιρα του “R.I.B.” μου θύμισε την αντίστοιχη του ομώνυμου δίσκου των SODOM (2006) χωρίς βέβαια την…πολεμική θεματολογία. Και όλα αυτά σε μία πάρα πολύ καλή παραγωγή, αποτέλεσμα των χρημάτων που επενδύει σε ορισμένα συγκροτήματα η Nuclear Blast.
Και αν θέλετε να ακούσετε κάτι από το “R.I.B.” σαν ένα μικρό δείγμα ακούστε το “Hope can’t die”. Στο δια ταύτα, οι φανατικοί των TANKARD θα αγοράσουν το “R.I.B.” και θα στηρίξουν το συγκρότημα όπως κάνουν άλλωστε τόσα χρόνια. Όσο για τους υπόλοιπους…
7 / 10
Σάκης Νίκας
