>
Οι γερόλυκοι Ιταλοί thrashers επιστρέφουν με την ενδέκατη δισκογραφική τους δουλειά και θέλω να πιστεύω ότι, τουλάχιστον στην πατρίδα τους, χαίρουν θερμής υποστήριξης για να έχουν φτάσει σε αυτόν τον αριθμό κυκλοφοριών, μιας και εκτός από το ιστορικό του πράγματος, δεν έχουν σε μεγαλύτερο βαθμό προκαλέσει κάποια ιδιαίτερη αίσθηση.
Βέβαια, αν τύχει και ακούσεις κάποια από τις δουλειές τους, δεν πρόκειται να απογοητευθείς, μιας και πρόκειται για καλής κοπής thrash metal, με αρκετές επιρροές από αυτό που αποκαλούσαν black metal στα 80s, αν και οι τελευταίες τους δουλειές ηχούν αρκετά πιο μοντέρνες.
Στο “The 7 deadly sins”, οι NECRODEATH βασίζονται στιχουργικά στα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, δίνοντας σε κάθε ένα από αυτά το όνομά του στα ισάριθμα τραγούδια. Τουλάχιστον σε ότι αφορά το μουσικό ύφος κινούνται σε λιγότερο κοινότοπα μονοπάτια, καταφέρνοντας να πάρουν τις επιρροές τους από παλιούς τσιτωμένους KREATOR και SLAYER, αλλά έντονο ενδιαφέρον κρύβουν όταν οι ταχύτητες πέφτουν και σκάνε κάτι αρρωστημένες μελωδίες, όπως και κάποιες σκόρπιες ακουστικές κιθάρες και φυσικά διακρίνεται η πολύ καλή κιθαριστική δουλειάς στα solos. Πολύ πιθανόν να εκπλαγείτε από το πόσο ανανεωμένοι ακούγονται οι Ιταλοί γερόλυκοι και το “The 7 deadly sins” ίσως να αποτελέσει μία ευχάριστη έκπληξη σε όποιον έχει τη διάθεση να ξύσει λιγάκι την thrash metal επιφάνεια και να δώσει μία ευκαιρία σε αυτή τη μπάντα, που πολύ πιθανόν να έχει ακούσει το όνομά της στο παρελθόν, αλλά ποτέ δεν αξιώθηκε να ασχοληθεί μαζί τους.
Εκτός από τα επτά τραγούδια που αναφέραμε παραπάνω, συμπεριλαμβάνονται και δύο επανεκτελέσεις παλαιότερων τραγουδιών τους και συγκεκριμένα τα “Thanatoid” από το “Fragments of insanity” (1989) και “Graveyard of the innocents” από το “Into the macabre” (1987).
6.5 / 10
Κώστας Αλατάς
