>
Τους OCTOBER FILE του άκουσα για πρώτη φορά στο “Hallowed be thy army” EP του 2006 και από εκεί και έπειτα, δεν ξανάκουσα άλλη δουλειά τους, αν και πετύχαινα το όνομά τους αρκετά συχνά.
Αυτό που δεν έχει αλλάξει οκτώ χρόνια μετά, είναι η αγάπη τους για τους KILLING JOKE, κάτι που δεν βλέπω να αλλάζει από τη στιγμή που έχει δώσει και την έγκρισή του ο ίδιος ο Jaz Coleman.
Οι τόνοι έχουν πέσει λιγάκι, ακούγονται πιο απλωμένοι και σε πιο post-punk ήχους με κάτι ψιλά από AMEBIX και alternative σφήνες αντίστοιχες με αυτές που είχαν οι GODFLESH στα mid-90s, αλλά ότι και να λέω η φωνή του Βen Ηollyer είναι τόσο κόπια του Coleman, που δεν σου δίνει περιθώρια να σκεφτείς παραπέρα ειδικά από τη στιγμή που οι KILLING JOKE είναι ενεργοί και συνεχίζουν να κυκλοφορούν αξιόλογες δουλειές.
Το να τους αποκαλέσεις KILLING JOKE του φτωχού, σίγουρα τους υποτιμά και ιδιαίτερα τη νέα τους δουλειά που ακούγεται τόσο ευχάριστα και η μπάντα πιο ώριμη από ότι τους θυμόμουν. Αλλά από την πλευρά τους δεν μου δίνουν και πολλά περιθώρια.
6.5 / 10
Κώστας Αλατάς
