>
Σωτήριο έτος 1993 και όλοι έχουμε παγώσει ακούγοντας, στο “Life among the ruins”, τους VIRGIN STEELE που αγαπήσαμε να προσπαθούν να παίξουν σαν τους WHITESNAKE, με αποτέλεσμα με το “Marriage of heaven and hell part I” της επόμενης χρονιάς, να είμαστε διστακτικοί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ακούγοντας όμως το εναρκτήριο “I will come for you”, κάθε αμφιβολία διαλύθηκε. “Blood of the saints”, “Blood and gasoline” και τόσοι ύμνοι σε ένα δίσκο, που ήταν ο πρώτος της τριλογίας που ολοκληρώθηκε με το “Invictus” το 1998. Στα δύο “Marriages…”, είδαμε να παίρνει σάρκα και οστά όλη η προοπτική του “barbaric romantic” στοιχείου που ήθελε ο ηγέτης των VIRGIN STEELE, David DeFeis και μάλιστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επικοί δίσκοι, με πολλές prog πινελιές και αξεπέραστες μελωδίες και την υπερκομματάρα “Emalaith” στο “Marriage… part 2”, να προκαλεί ανατριχίλες σε κάθε ακρόασή της ακόμα και τώρα. Θα έλεγα ότι το δεύτερο μέρος του δίσκου, υπήρξε ακόμα καλύτερο από το πρώτο, με κομμάτια-ύμνους, πέραν του “Emalaith”, όπως το “Victory is mine”, το “Symphony of steele”, το “Prometheus the fallen one”. Αν και τα drums είχαν πραγματικά κακή παραγωγή, το συνολικό αποτέλεσμα υπήρξε εκθαμβωτικό.
Το 1998, όταν κυκλοφόρησε το “Invictus”, θεώρησα ότι οι ομοιότητες με τους MANOWAR από την παραγωγή μέχρι τη σύνθεση των κομματιών ήταν υπερβολικές. Αρκετά χρόνια αργότερα, συνειδητοποίησα ότι ήταν ο ιδανικός τρόπος για να κλείσουν την τριλογία τους, χωρίς να βγάλουν και έναν τρίτο δίσκο με την ίδια ακριβώς ατμόσφαιρα (αφήστε που πιστεύω ότι ίσως με εξαίρεση το “Warriors of the world”, οι MANOWAR δεν έχουν γράψει ισάξιο ή καλύτερο δίσκο από το “Invictus”, από το 1992 και μετά), με το “Through blood and fire”, να αποτελεί τεράστια στιγμή.
Έρχεται τώρα η στιγμή, που η SPV, σε συνεργασία με το συγκρότημα, αποφασίζει να επανεκδώσει τα δύο πρώτα “Marriages…” σε ένα διπλό CD (κάτι που όμως είχε κάνει και η Noise, λίγα χρόνια μετά την κυκλοφορία τους, σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων), προσφέροντας δύο bonus tracks σε κάθε άλμπουμ. Βέβαια, το μεν “Angela’s castle” είναι ένα ακουστικό instrumental διάρκειας 1,5 λεπτού που δεν έχει να προσφέρει τίποτα και το “The sword of Damocles”, πέρα του επικού του τίτλου, είναι ανούσιο. Στο δεύτερο “Marriage…”, υπάρχουν live εκτελέσεις των “Life among the ruins” και “I wake up screaming” από την περιοδεία του 1998, δηλαδή τίποτα το σπουδαίο συνολικά. Εκεί που γίνεται όμως το μπάχαλο και είναι η ουσία των επανακυκλοφοριών αυτών, είναι το extra, ακουστικό CD που συνοδεύει το “Invictus”, με τον τίτλο “Fire spirits”, το οποίο περιέχει ακουστικές εκτελέσεις σε μορφή medley, από 14 τραγούδια τους, κυρίως από τους τρεις παρουσιαζόμενους δίσκους, καθώς και το αξιόλογο, καινούργιο κομμάτι “Do you walk with God”!!! Εκείνη την περίοδο οι VIRGIN STEELE, είχαν κάνει αρκετές ακουστικές περιοδείες και προσπαθούν τώρα να αναβιώσουν την ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής. Μόνη μου ένσταση, είναι τα πολλά «νιαουρίσματα» του DeFeis, αλλά ο τρόπος με τον οποίο «ξεγυμνώνονται» οι συνθέσεις, με κάνει να το περνάω αυτό σε δεύτερη μοίρα.
Συνολικά, η κίνηση αυτή των επανακυκλοφοριών με βρίσκει σύμφωνο και είναι από τις περιπτώσεις που έχουν λόγο ύπαρξης. Αυτό που θέλω να πιστεύω όμως, είναι ότι μπορούν να δώσουν μία νότα έμπνευσης στον DeFeis, να μπορέσει να ξεφύγει από τον βάλτο που έχει πέσει τα τελευταία χρόνια, με απογοητευτικούς δίσκους όπως το αστείο “Visions of Eden” (αυτό με τον Αστραχάν στο εξώφυλλο) και το “Black light bacchanalia”.
8 / 10
9 / 10 (για την επανακυκλοφορία)
By the Gods!
Σάκης Φράγκος
