O Sander Gommans, γνωστός ως συνθέτης, κιθαρίστας και τραγουδιστής των διαλυμένων πλέον AFTER FOREVER, είναι από τους πολύ καλούς και ιδιαίτερους συνθέτες της γενιάς του. Και αυτό το έχει αποδείξει και με τους AFTER FOREVER, αλλά και με το άλμπουμ που είχε κυκλοφορήσει το 2009 με τους HDK, το side (τότε) project του.
5 χρόνια μετά το “System overload”, ο Gommans, μην έχοντας πλέον τους AFTER FOREVER σαν κύρια μπάντα, επιστρέφει δισκογραφικά με τους HDK και το δεύτερο άλμπουμ τους, το “Serenades of the netherworld”. H Amanda Somerville (TRILLIUM, KISKE/SOMERVILLE) είναι σταθερά δίπλα του, στην ομάδα όμως έρχεται να προστεθεί με κανονική μεταγραφή και ο Geert Kroes, γνωστός ως ο τραγουδιστής της grunge μπάντας DEAD MAN’S CURSE, ο οποίος αναλαμβάνει τα καθαρά φωνητικά και τα growls, αλλά συμμετέχει και στη σύνθεση των κομματιών.
Το lineup του σχήματος συμπληρώνουν οι Koen Herfts (drums, DEW-SCENTED και ARMIN VAN BUUREN), Uri Dijk (πλήκτρα, TEXTURES) και Erik van Ittersum (πλήκτρα, ETHEREAL και INSOMNIA). Δυνατό line up! Και αν προσθέσουμε ότι την παραγωγή έχει αναλάβει ο Joost van den Broek (που έπαιζε πλήκτρα στους AFTER FOREVER και ασχολείται όλο και περισσότερο με παραγωγές), ενώ τη μίξη ο Jos Driessen, τα πράγματα είναι ακόμα πιο ενθαρρυντικά για το αποτέλεσμα. Η μουσική όμως είναι αντάξια;
Αρχικά, όσοι έτυχε να ακούσατε το “System overload”, μην περιμένετε ίδιο δίσκο. Άλλωστε σπάνια το έκανε αυτό ο Gommans. To “Serenades…” είναι ένας δίσκος που στην ουσία συνδυάζει ως ένα βαθμό τη μουσική του “System…” με εκείνη των AFTER FOREVER των τελευταίων ετών. Όμως δεν είναι το απόλυτο αυτό. Η Amanda Somerville, πλην 2 τραγουδιών τα οποία είναι ολόκληρα «δικά της» φωνητικά (το ομότιτλο και το “Eternal journey”), έχει περισσότερο συνοδευτικό ρόλο, δίνοντας τον πρωταγωνιστικό στον Kroes που στα growls ή brutal, είναι super, στα καθαρά όμως, δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Μουσικά, ο δίσκος είναι αρκετά groove-άτος και μοντέρνος, μελωδικός (χωρίς όμως φοβερές μελωδίες), μερικές φορές «σκληραίνει» και κάνει τη μπάντα να ακούγεται σαν μία πιο συμφωνική έκδοση των THE HAUNTED (“Let life be done”), έχει αρκετή ποικιλομορφία, τα πλήκτρα είναι πάρα πολύ καλά περασμένα και χωρίς υπερβολές και το progressive συναίσθημα που είχε και στο “System overload” είναι και εδώ παρών. Καλό ακούγεται θα μου πείτε. Αλλά τα κομμάτια δεν είναι τόσο καλά. Για την ακρίβεια, ποιοτικά ο δίσκος είναι τριών ταχυτήτων. Έχει πάρα πολύ καλά κομμάτια, όπως το up tempo και groove-άτο σαν συμφωνικό metalcore “Mortal zombie”, το up tempo και σαν συμφωνικούς THE HAUNTED και τσαμπουκαλεμένο “Let life be done”, αλλά και τα δύο κομμάτια στα οποία τραγουδάει αποκλειστικά η Amanda, την power ballad “Serenades of the netherworld” και το ατμοσφαιρικό “Eternal journey”. Έχει κάποια καλά κομμάτια, όπως το εναρκτήριο, “Revelation”, αλλά και το “Return from tomorrow”, αλλά έχει και τα υπόλοιπα, τα οποία μπορεί να έχουν κάποιo ωραίo περάσμα ή και σημεία, αλλά μέχρι εκεί. Η σπουδαία παραγωγή μπορεί να «σώζει» καταστάσεις στα αδιάφορα κομμάτια, αλλά δεν κάνει και θαύματα.
Ωραίος συνθέτης ο Gommans, πολύ καλή η ομάδα που έφτιαξε για το δεύτερο άλμπουμ των HDK, πέντε χρόνια δισκογραφικής απουσίας ήταν αρκετά, όμως το τελικό αποτέλεσμα είναι κατώτερο του πρώτου δίσκου και το τέλος της ακρόασης του “Serenades of the netherworld” σου αφήνει μοιρασμένα συναισθήματα, όπως μοιρασμένες είναι ποιοτικά και οι συνθέσεις του δίσκου.
6 / 10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης












