ΜΠΑΝΤΑ: FALL OF EFRAFA
ΑΛΜΠΟΥΜ: Inle
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2009
ΕΤΑΙΡΙΑ: Halo of Flies/Denovali Records
ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΣΚΟΥ:
Alex Bradshaw – φωνητικά
Neil Kingsbury – κιθάρα
Steven McCusker – κιθάρα
Michael Douglas – μπάσο
George Miles – drums
Τι συμβαίνει όταν ένα συγκρότημα συγκεντρώνεται με αυτοσκοπό του να κυκλοφορήσει μία τριλογία δίσκων με θεματολογία ένα από τα αγαπημένα σου βιβλία; Δάκρυα χαράς φυσικά στην ανακάλυψή του.
Το συγκεκριμένο διαμάντι, που ακούει στο όνομα FALL OF EFRAFA, είναι ένα συγκρότημα από την Αγγλία, με διάρκεια ζωής μόλις 5 χρόνων, αλλά που άφησε πίσω του ένα έργο «έρωτα με την πρώτη αυτιά». Με μουσική δύσκολη στον προσδιορισμό, οι FALL OF EFRAFA παίζουν ένα μίγμα post hardcore, post metal, sludge, ατμοσφαιρικής μουσικής που πατάει τα όρια του black, με πινελιές από folk και indie στοιχεία, φωνητικά βγαλμένα από την κόλαση και ήχο τόσο άρτιο, που αφήνει πολλά στόματα ανοιχτά. Την πολυπλοκότητα αυτή θα καταλάβει κανείς, αν λάβει υπ’ όψιν του ότι δηλώνουν σαν κύριες επιρροές τους μπάντες όπως οι AGALLOCH, GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR, HIS HERO IS GONE και NEUROSIS.
Η δουλειά τους λοιπόν, επικεντρώθηκε αποκλειστικά στο να απεικονίσει μουσικά τη μυθολογία που εκτυλίσσεται στο βιβλίο “Watership down” του Richard Adams. Η συγκεκριμένη ιστορία αποτελεί μια αλληγορία ανθρώπινης κοινωνίας πλασμένης στον κόσμο των κουνελιών, ολοκληρωμένη με πάνθεον, ήρωες και δική της γλώσσα, όπου Efrafa είναι ταυτόχρονα η ανθρωπιά που εξαφανίζεται, αλλά και η υποτιθέμενα ελεύθερη κοινωνία κουνελιών, που στην ουσία ζει υπό την κυριαρχία του στρατηγού Woundwort και της owsla, της στρατιωτικής ελίτ του. Όλοι τους αυτοί όμως, δεν είναι παρά μία σταγόνα στη θάλασσα του κόσμου που δημιούργησαν οι θεοί και ήρωες της μυθολογίας τους. Σε πρωταγωνιστικό ρόλο μια παρέα κουνελιών που αφήνει το παλιό της λημέρι που καταστρέφεται, γνωρίζει τον κόσμο, νομίζει πως βρίσκει τη λύτρωση, αλλά σύντομα συνειδητοποιεί ότι έχει δρόμο μπροστά της.
Η προσπάθεια των FALL OF EFRAFA να αποτυπώσουν τόσο την μυθιστορηματική, όσο και την ανθρώπινη χροιά αυτού του έργου, χρίζεται αριστουργηματική. Από την πρώτη τους προσπάθεια, διάρκειας μόλις 40 λεπτών και με τίτλο “Owsla”, δίνουν στον ακροατή να καταλάβει ότι είναι απόλυτα σοβαροί σε αυτό που κάνουν. Η πτώση του Έφραφα συνεχίζει ακάθεκτη με την κυκλοφορία, 2 χρόνια αργότερα, του “Elil”, το οποίο αποτελείται από 3 μακροσκελή κομμάτια, διαρκείας τουλάχιστον 20 λεπτών, που στην πραγματικότητα η μουσική ευρηματικότητα και το συναίσθημά τους, αφήνουν το μυαλό σου να ξεχαστεί αμέσως από την ώρα και να τα καταβροχθίσει.
Το απόγειο όμως του ταλέντου τους, η μουσική συμφωνία του χάους ενός κόσμου που αμφιταλαντεύεται σε μία «τρωκτική» μυθολογία και σε μία ανθρώπινη κατάπτωση, είναι ο τελευταίος δίσκος αυτής της τριλογίας, με τίτλο “Inle”. Το δεξί χέρι του δημιουργού Frith, ο συνοδός των ψυχών, ο θάνατος, ο επισκέπτης που ξέρεις από την αρχή της ζωής σου ότι κάποια στιγμή θα έρθει. Μετά τη στοιχειωμένη εισαγωγή, του κατά κύριο λόγο spoken κομματιού “Simulacarum”, επέρχεται η πραγματική πτώση. Κρουστά που παραπέμπουν σε πιο ατμοσφαιρικές καταστάσεις, riffs τόσο μελαγχολικά που μπορούν να σου ξεριζώσουν αργά την ψυχή, αν δεν το έχουν καταφέρει ήδη τα σακατεμένα φωνητικά που χτυπούν αλλεπάλληλα τα αυτιά σου. Οι μελωδίες που περιέχει μέσα αυτός ο δίσκος είναι στα αλήθεια βγαλμένες από το σκοτεινότερο συρτάρι της ανθρώπινης ύπαρξης, έχουν μία νότα εγκατάλειψης, απελπισίας, που δένει υπέροχα με την αντίθεση που προσφέρουν τα οργισμένα φωνητικά. Η αλήθεια είναι όμως, πως η δουλειά τους λειτουργεί συγκεντρωτικά και ιδανικά ακούγοντας και τις 3 κυκλοφορίες τους στη σειρά, χωρίς κανένα ίχνος χασμουρητού. Το αντίθετο μάλιστα.
Κι έτσι όπως ήρθαν και διέλυσαν τα πάντα, οι FALL OF EFRAFA έριξαν μαύρη πέτρα στη μουσική σκηνή. Δημιουργήθηκαν για να φτιάξουν ένα πράγμα, το έκαναν και έφυγαν. Το δίπολο του εάν είναι καλό να επιτελείς το σκοπό σου και μετά να εξαφανίζεται, ή αν είναι κακό να δίνεις τρεις καταπληκτικές κυκλοφορίες και να χάνεσαι από προσωπική σου τρέλα, είναι σαφώς τροφή για σκέψη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι FALL OF EFRAFA δημιούργησαν ένα θησαυρό καλά κρυμμένο πίσω από τις σκοτεινές πόρτες της ακραίας μουσικής, που αξίζει να του δώσετε την κάθε προσοχή.
Δισκογραφία:
2006 – Owsla
2007 – Elil
2009 – Inle
Ειρήνη Τάτση