Αγαπάμε και στηρίζουμε με όλη μας την καρδιά τους STEEL PROPHET, γουστάρουμε που μία δεκαετία μετά το “Beware”, οι Mythiasin, Kachinsky & co είναι και πάλι δισκογραφικά ενεργοί, αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα κάνουμε τα στραβά μάτια όταν το υλικό που κυκλοφορούν δεν πληροί τα standard που οι ίδιοι έχουν θέσει από το ξεκίνημα της σταδιοδρομίας τους. Στο roster του “Omniscient” “συνωστίζονται” 14 (!;) κομμάτια. Είναι απολύτως κατανοητό, κοινή λογική κι όχι δυσεπίλυτο μαθηματικό θεώρημα, πως δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο περίπτωση όλα τους να πιάνουν ηψηλά επίπεδα ποιότητας. Όχι γιατί δεν το έχουν οι Αμερικανοί, αλλά περισσότερο γιατί είναι λιγοστές οι περιπτώσεις τα τελευταία (πολλά όμως) χρόνια, που ένας δίσκος είναι από την αρχή ως το τέλος είναι αψεγάδιαστος… Δεν θέλω να αδικήσω μία μπάντα για την οποία τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση αλλά επί του πρακτέου, δυσκολεύονται αφάνταστα να κατατάξουν τη νέα τους, όγδοη στουντιακή δουλειά, στις κορυφαίες τους ever… Την έμπνευση δεν την συναντάς ανά πάσα στιγμή, απαιτείται επαγρύπνηνση στο maximum και να βρεθείς στην κατάλληλη στιγμή. Το ύφος τους δεν έχει μετατοπιστεί ούτε στο ελάχιστο από το σκληρό και συνάμα τεχνικό power με τις απαραίτητες progressive τζούρες, τα γνώριμα –λατρεμένα- “άγαρμπα” φωνητικά και τα φουριόζικα κιθαριστικά… Είπαμε όμως… Απουσιάζει η ρημάδα η έμπνευση και το μεράκι που περιμένει η παλαιά γενιά οπαδών σαν και του λόγου μου. Όσοι θέλουν ας του δώσουν μία ευκαιρία αλλά μάλλον θα πρέπει ν’ αναζητήσουν πρωτίστως τις προηγούμενες δουλειές τους κι ας αφήσουν το “Omniscient” γι’ αργότερα…
5.5 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
