THE TEA PARTY – “The Ocean at the End” (Inside out)













    Ήταν 2005. Θυμάμαι την συνέντευξη που είχα κάνει με τον Jeff Burrows για τον καινούργιο τους δίσκο τότε  “Seven circles” και την κυκλοφορία του από την κραταιά -και τότε και σήμερα ακόμη- Inside out για το έντυπο Rock Hard.Οι ΤEA PARTY  είχαν ένα καλό status στην χώρα μας και υπήρχε μια μερίδα ατόμων που τους παρακολουθούσε στενά και φανατικά. Έκτοτε τα πράγματα δεν πήγαν όπως έπρεπε για το trio από τον Καναδά, μετά από επτά δίσκους διέλυσε και τα μέλη τους άρχισαν να ασχολούνται ο καθένας με τα δικά του πράγματα.

    Η ανακοίνωση της επιστροφή τους με καινούργιο δίσκο ομολογώ πως με χαροποίησε πολύ πριν καν ακούσω νότα από τα καινούργια τους τραγούδια. Με το σκάσιμο του εναρκτήριου “The LoC” μου έρχεται κατά μέτωπο  ένας “Houses of the Holy” αέρας κι εκεί που είχα δέκα χρόνια να ακούσω ΤΕΑ PARTY, μονομιάς αρχίζω και θυμάμαι τον ήχο της μπάντας και όλα αυτά τα στοιχεία που τους έκαναν τόσο μοναδικούς και ξεχωριστούς. Το “Black sea” είναι ένας ψυχεδελικός hard rock ογκόλιθος, το “Cypher”  μόνο σαν ένα ταξίδι στον χωροχρόνο με την μπάντα να γράφει το soundtrack του θα μπορούσε να περιγραφεί,  η διασκευή στο “Τhe maker” του αγαπημένου τους συμπατριώτη  Daniel Lanois ταιριάζει στο χρώμα και στον ήχο της μπάντας.

    Από τo μελωδικό “Black roses” στο ταξιδιάρικο “Brazil” και από το ΖΕPPELIN-ικό (πάλι)”The cash corridor” στο αριστουργηματικό  “The ocean at the end” διακρίνεται  το ευρύ μουσικό πεδίο που επέλεξαν να κινηθούν για άλλη μια φορά οι ΤΕΑ PARTY. Aν και πέρασαν δέκα χρόνια απραξίας, η καινούργια τους δουλειά συνεχίζει από εκεί που έμειναν το 2004 και μας γεμίζει ένα μουσικό κενό που αδυνατεί να καλυφθεί από τους κάθε λογής τσαρλατάνους που εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια που με πρόσχημα τις 70’s επιρροές ταλαιπωρούν τα αυτιά μας και στην αισθητική μας.

    Οι  TEA PARTY επέστρεψαν με έναν πανέμορφο δίσκο που θα ικανοποιήσει τόσο τους φίλους τους αλλά και όσους ακόμα ψάχνουν να ακούσουν ένα δίσκο που μπορεί να τους ταξιδέψει και να τους κεντρίσει τις αισθήσεις,  για την μια έστω  περίπου ώρα που διαρκεί η ακρόαση του. Μην μου πείτε ότι βρίσκεται συχνά τέτοιες ευκαιρίες;

    8 / 10

    Γιάννης Παπαευθυμίου

    LEAVE A REPLY

    Please enter your comment!
    Please enter your name here