Tα πάντα αλλάζουν γύρω μας… Ο κόσμος μας διαμορφώνεται σύμφωνα με τις εκάστοτε συνθήκες, μεταλάσσεται, όχι πάντα με γοργούς ρυθμούς. Το πράττει όμως… Οι μουσικοί που απαρτίζουν την μεταλλική κοινότητα, οφείλουν να δημιουργούν τέχνη.
Τέχνη μέσα από από ένα πλέγμα πλήρους καλλιτεχνικής ελευθερίας και κίνησης. Τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα τα αναμενόμενα. Έχει να κάνει με την ποιότητα του μυνήματος και την ανεκτικότητα του δέκτη. Υπό αυτό το πρίσμα, θα ασχοληθούμε, μετά από επτά συναπτά έτη δισκογραφικής απουσίας, με τους Σουηδούς VENI DOMINE. Δυστυχώς για τελευταία φορά, μιας και πριν λίγες ημέρες ανακοίνωσαν επισήμως την διάλυσή τους. Μία ακόμα παρέα ταλαντούχων ανθρώπων χάνεται στην λαίλαπα της σύγχρονης έκφανσης της μουσικής βιομηχανίας. Τα παραδείγματα δυστυχώς πολλά. Ούτε οι πρώτοι είναι αλλά ούτε και οι τελευταίοι. H αναφορά και μόνο του ονόματος σημαίνει συναγερμό στους ρέκτες του prog/doom που δεν πρόκειται να ξεπεράσουν εύκολα το πολιτισμικό shock της ακρόασης των “Fall Babylon fall”, “Material sanctuary” και δευτερευόντως του “Spiritual wasteland”, όλα τους, γνήσια πνευματικά τέκνα της επιτυχημένης Σκανδιναβικής μαγιάς των 90’s. Τα 00’s και τα τρία άλμπουμ που μας χάρισαν, ήχησαν διαφοροποιημένα συγκριτικά με τον αρχικό τους προσανατολισμό, με αποστασιοποιημένο τον doom χαρακτήρα των πρωτόλειων τους έργων. Η ευχάριστη έκπληξη όμως ονομάζεται “Light” και ομολογώ πως κάπου είχα χάσει τις ελπίδες μου πως οι V.D. θα μπορούσαν να μου προσφέρουν εκ νέου τις συγκινήσεις του μακρινού παρελθόντος…
Σαφώς πιο ατμοσφαιρικοί και με έντονες progressive ανησυχίες/αναζητήσεις, πάντα με τονισμένο το λυρικό στοιχείο και την θετική εικόνα που εξωτερικεύουν οι στίχοι τους (μην ξεχνάμε πως σε καιρούς δύσκολους, τάχθηκαν στο κίνημα του Christian metal), μας ταξιδεύουν με τις όμορφες μελωδίες τους σε εποχές που έλαμπαν οι μοναδικοί QUEENSRYCHE και έδιναν απανωτά το φιλί της ζωής στο heavy metal που έψαχνε εναγωνίως νέες τεχνικές έκφρασης. Δεν αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία ο ήχος και η ατμόσφαιρα του “Light”, δεν είναι το άλμπουμ που θα κερδίσει μονομιάς τους πάντες… Εσωστρεφές, συναισθηματικό, γλυκύτατο, μελαγχολικό αλλά και έντονα ταξιδιάρικο, , μπορεί να μην έχει καμία σχεδόν σχέση με το “Fall Babylon fall” για παράδειγμα αλλά θεωρώ πως κλείνει επιτυχημένα έναν κύκλο 25 και πλέον ετών…
7.5 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
