PRIMAL FEAR – “Unbreakable” (Frontiers)





    >








    7,5 / 10

    PRIMAL FEAR unbr cover


    Νέος δίσκος για τους συμπαθείς Γερμανούς power metallers και νέα αλλαγή στην σύνθεσή τους. Αυτή την φορά ο Alex Beyrodt (ναι, ο κιθαρίστας και συνθέτης των SILENT FORCE όπου τραγουδάει ο DC Cooper των ROYAL HUNT) αντικατέστησε τον κιθαρίστα Henny Wolter, που έφυγε για άλλη μία φορά από την μπάντα. Στον προηγούμενο δίσκο είχαμε την προσθήκη του Σουηδού “Μίδα” Magnus Karlsson (γνωστό από τα project του ALLEN/LANDE και KISKE/SOMMERVILLE) στην κιθάρα, κάτι που αντικατοπτρίστηκε και στις συνθέσεις του αρκετά καλού “16.6 Before the Devil knows you are dead”. Έτσι, με την ύπαρξη τριών πολύ καλών συνθετών (ας μην ξεχνάμε και τον Mat Sinner) στις τάξεις τους, ήμουν πολύ περίεργος να δω τι πορεία θα ακολουθούσαν οι PRIMAL FEAR στον νέο τους δίσκο.
    Αυτό που παρατηρεί κανείς από τα πρώτα κιόλας τραγούδια του δίσκου, είναι η στροφή προς της πιο “τευτονικές” ρίζες της μπάντας και η απομάκρυνση από τον ήχο του “New Religion”. Οι συνθέσεις μπορεί να είναι ως επί το πλείστον mid-tempo, αλλά είναι εμφανές τόσο από τα riffs και τις ενορχηστρώσεις (όπου όμως η παρουσία του Karlsson είναι ιδιαίτερα εμφανής) όσο και από τα φωνητικά, ότι η μπάντα προσπαθεί να αναβιώσει τον ήχο των πρώτων κυκλοφοριών της. Νέα στοιχεία υπάρχουν στον ήχο τους, αλλά σε μικρότερο βαθμό απ’ ότι στους δύο τελευταίους τους δίσκους. Η ποιότητα των συνθέσεων είναι αρκετά καλή. Οι PRIMAL FEAR άλλωστε είναι μία μπάντα που σπάνια απογοητεύει τους οπαδούς της και αποτελούν σταθερή αξία στη μεταλλική σκηνή, άσχετα με το γεγονός ότι δεν διεκδικούν δάφνες πρωτοτυπίας. Με τα “Strike”, “Bad Guys Wear Back”, “Where Angels Lie” και “Unbreakable Pt.2” να ξεχωρίζουν, το “Unbreakable” αποτελείται στην πλειοψηφία του από καλά τραγούδια, κάνοντάς το ευχάριστο στην ακρόαση. Η ακρόασή του όμως, σου αφήνει την εντύπωση ότι κάτι του λείπει. Κάτι που θα μπορούσε να το ανεβάσει τουλάχιστον ένα επίπεδο παραπάνω. Ο Ralf Scheepers είναι για άλλη μία φορά ο καλός γνωστός  Scheepers, με πολύ καλή ερμηνεία, χωρίς να αναλώνεται σε ανούσιες τσιρίδες, ο δίσκος κιθαριστικά είναι σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά απ’ ότι φαίνεται εδώ είναι το ταβάνι για τους PRIMAL FEAR. Τουλάχιστον, αυτό που κάνουν, το κάνουν καλά.
    Γιώργος Βογιατζής

    LEAVE A REPLY

    Please enter your comment!
    Please enter your name here