>
Είναι πραγματικά πολύ κρίμα που άκουσα αυτό το άλμπουμ ενώ είχα ετοιμάσει τη λίστα μου με τα καλύτερα του 2014, αφού είναι βέβαιο ότι θα έβρισκε θέση ίσως και μέσα στη δεκάδα!!! Άγγλοι οι NEONFLY, καμία σχέση όμως με τη μουσική που μας χαρίζει η πατρίδα τους εδώ και πολλά χρόνια. Progίζουν χωρίς να ακούγονται αναχρονιστικοί και ρετρό (όπως πάρα πολλά δεινοσαυρικά σχήματα της χώρας τους που πλέον μόνο κατ’ ευφημισμό καλούνται progressive), είναι συμφωνικοί σε άλλα σημεία χωρίς να το παρακάνουν όμως, έχουν ακόμα και στοιχεία power metal σε πολλά σημεία, αλλά και hard rock.
Οι πιο κοντινές τους μπάντες, ηχητικά, θα έλεγα ότι είναι οι ANGRA και οι ROYAL HUNT, ενώ και οι PINK CREAM 69 δεν αγνοούνται (ίσως δεν είναι και τυχαίο ότι ο Dennis Ward τους έκανε την παραγωγή και τη μίξη του δίσκου), όπως και οι NIGHTWISH όπως μπορεί να φανεί στο instrumental “Aztec gold”, όλα τους όμως με μία πιο σύγχρονη πινελιά. Το συνολικό αποτέλεσμα του δίσκου, τολμώ να πω ότι με ενθουσίασε, έχοντας πάρα πολλά κομμάτια πρώτης γραμμής, όπως το “Whispered dreams”, το “Better angels”, το “Heart of the sun”, το “Fierce battalions”, το “Sons of liberty”, για να κατονομάσω μόνο μερικά απ’ αυτά. Πολύ ανώτερο από το ντεμπούτο τους, “Outshine the sun” που είχε βγει το 2011, νομίζω ότι το “Strangers in paradise”, μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για κάτι πολύ σπουδαίο στο μέλλον. Ο μόνος λόγος που τους κόβω μισό βαθμό, είναι μόνο και μόνο επειδή είμαι σχεδόν σίγουρος, βλέποντας την πρόοδό τους, ότι θα τον πάρουν και με το παραπάνω, δίχως αμφισβήτηση, στον επόμενο δίσκο τους, που περιμένω από τώρα να ακούσω!
8 / 10
Σάκης Φράγκος
