Δεύτερο άλμπουμ από την «πολυεθνική» παρέα των DEVIL’S TRAIN, που αποτελούνται από τον R.D. Liapakis (φωνητικά) και τον Lakis Ragazas (κιθάρα) από τους MYSTIC PROPHECY, τον Joerg Michael (ex-STRATOVARIUS κι ένα σωρό άλλα σχήματα) στα ντραμς και τον μπασίστα Jari Kainulainen (ex-STRATOVARIUS, EVERGREY). Εκτιμώ πάρα πολύ το γεγονός ότι το συνθετικό δίδυμο των Λιαπάκη και Ραγκαζά δημιουργεί εντελώς διαφορετικές συνθέσεις απ’ ότι με τους MYSTIC PROPHECY, αφήνοντας το heavy/power με στοιχεία Bay Area thrash στους MP κι επικεντρώνεται στο hard rock του ύφους των BADLANDS και BLUE MURDER, με τα bluesy στοιχεία των TESLA και του Joe Bonamassa και το κλασικό rock των 70’s, γιατί όχι και με λίγα στοιχεία από το stoner κίνημα των ημερών μας.
Έχοντας –προφανώς- αρκετά καλή απήχηση από το ντεμπούτο τους, μπόρεσαν να σταθεροποιήσουν το στυλ τους και να δώσουν ένα ακόμα πιο σαφές δείγμα των ικανοτήτων τους στο “II”. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Joerg Michael, τον οποίο είχαμε συνηθίσει για πολλά χρόνια σε γκρουπ όπως οι STRATOVARIUS να παίζει σε μονοκόμματους ρυθμούς 4/4, τώρα γκρουβάρει πραγματικά, ενώ ο Ραγκαζάς αποδεικνύει για μία ακόμη φορά πόσο μεγάλος παίχτης είναι, παίζοντας ουσιαστικά στα χωράφια του. Σαφώς και το κορυφαίο κομμάτι του δίσκου είναι το αλά “Ballad of John Henry”, “Mr. Jones”, χωρίς να υστερεί το “Can you feel” ή το “Suffocated”, το “Down on you” και το “Girl like you”. Συνολικά ο δίσκος μου άφησε πάρα πολύ θετικές εντυπώσεις, μου άρεσε ακόμα περισσότερο από το ντεμπούτο, δεν μπορώ όμως να μην αναφέρω τις αντιρρήσεις μου για τις δύο διασκευές στο “Immigrant song” και το “Born to be wild” (τι εννοείς ποιων;), που τις θεωρώ αχρείαστες για το στούντιο άλμπουμ (όπως αντίστοιχα και αυτή του “American woman” στο πρώτο άλμπουμ, με τη μόνη διαφορά ότι εκείνη η διασκευή ήταν και η μοναδική του δίσκου), σε αντίθεση με τα live shows, που μπορεί να παίζονται και να γίνεται πανικός από τον κόσμο (αφού εκτός των άλλων είναι κι εξαιρετικά καλοπαιγμένες). Θέλεις η επιλογή των σούπερ κλασικών κομματιών; Θέλεις το ότι είναι δύο; Γέρασα και στραβώνω πιο εύκολα, φαίνεται! Ας μην το κάνουμε όμως και παραπάνω θέμα, γιατί οι 11 αυθεντικές συνθέσεις του Λιαπάκη και της παρέας του, είναι πολύ προσεγμένες και μ’ έχουν συντροφεύσει αρκετές φορές μέχρι τώρα.
8 / 10
Σάκης Φράγκος
