>
Real Me: Που πας φουριόζος, ρε μεγάλε;
Me: Πάω να πάρω το καινούργιο CD των SCORPIONS. Βγήκε σήμερα.
Real Me: Πότε άνοιξε δισκάδικο στη γειτονιά μας και δεν το έμαθα;
Me: Ποιο δισκάδικο; Είναι προσφορά μιας εφημερίδας όπως και τα τρία προηγούμενα.
Real Me: Πω ρε φίλε, πάλι σε εφημερίδα το έδωσαν; Δώρο μαζί με τον Τσελεμεντέ και τα καλύτερα τραγούδια του Τερλέγκα!
Me: Επιχείρηση είναι φίλε… Ζεστό χρήμα έσκασε η εφημερίδα στην εταιρεία που ούτε θα το έβλεπε υπό κανονικές συνθήκες. Σιγά μην το αγόραζε κανένας σε δισκάδικο… Και δεν αναφέρομαι σε σένα που ξέρω ότι θα το αγόραζες αλλά μιλάω για όλους αυτούς που κράζουν τους SCORPIONS πίσω από έναν υπολογιστή, αραχτοί στον καναπέ τους.
Real Me: Δεν έχεις άδικο σε αυτό απλώς μου κάθεται κάπως να παίρνω άλμπουμ αγαπημένων μου συγκροτημάτων από το περίπτερο. Τέλος πάντων, εδώ που τα λέμε όμως και οι SCORPIONS είναι σκιά του εαυτού τους εδώ και πολλά χρόνια. Που είναι οι δισκάρες των 70’s και των 80’s…
Me: Μη γίνεσαι και εσύ γραφικός, καημένε! Το “Unbreakable” και το “Sting in the tail” ήταν δισκάρες.
Real Me: Δισκάρες δεν τα λες αλλά τουλάχιστον ήταν αξιοπρεπή. Δισκάρες ήταν τα “Love at first sting”, “Blackout”, “Lovedrive” κτλ.
Me: Μα, τα έχουμε πει ένα εκατομμύριο φορές. Είναι δυνατό να βγάλουν ξανά τέτοιους δίσκους; Τότε ήταν πιτσιρικάδες και διψασμένοι για επιτυχία. Στα ντουζένια τους, που λέει και ο Γεωργίου…
Real Me: Πάντως είσαι γραφικός που γουστάρεις ακόμη και το “Eye II eye”…Μα, σε παρακαλώ, πόσο πιο χαμηλά μπορεί να πέσει ένα συγκρότημα;
Me: Πήγες και διάλεξες και εσύ τη μαύρη σελίδα στην ιστορία της γκρουπάρας! Εντάξει… Όλοι κάνουν λάθη και εκείνοι τουλάχιστον το παραδέχτηκαν δημόσια.
Real Me: Εμ το άλλο; Τι ήταν αυτό που πήγαν και έβγαλαν με τον Desmond Child; Πως το είπαμε; “Humanity hour 1”…;
Me: Ναι, έτσι το έλεγαν και ήταν πολύ καλό οφείλω να σου πω, αν δεν ήσουν κολλημένος!
Real Me: Ναι, τι να σου πω… Απείλησε την υστεροφημία του “Animal magnetism” με την ποιότητά του!
Me: Πάλι συγκρίνεις ανόμοια πράγματα… Απλώς ήταν περισσότερο «λουστραρισμένο» λόγω Desmond Child και κάποιων άλλων εξωτερικών συνεργατών.
Real Me: Μωρε, λουστραρισμένο ήταν και το “Savage amusement” αλλά είχε κομματάρες.
Me: Στα μέτρα σου τα φέρνεις όλα… Και τότε ο Dierks πήγε να κοπιάρει την παραγωγή του Mutt Lange στο “Hysteria” αλλά δεν θυμάμαι να είπες κάτι.
Real Me: Δεν είπα κάτι γιατί επαναλαμβάνω είχε κομματάρες. Τέλος πάντων… Εκεί που θα συμφωνήσουμε σίγουρα όμως είναι στο ότι ποτέ δεν βάζεις να ακούσεις σπίτι σου το “Wind of change”… Υπέρτατη σούπα, έτσι;
Me: Γιατί, θέλεις να μου πεις ότι βάζεις εσύ το “Smoke on the water” από τους αγαπημένους σου PURPLE;
Real Me: Ε…όχι.
Me: Είδες; Το ότι το φάγαμε στη μάπα εκείνη την περίοδο δεν μειώνει σε τίποτα τον αντίκτυπο του κομματιού και μάλιστα πέρα από τα στενά όρια της μουσικής.
Real Me: Προσωπικά, ο μοναδικός αντίκτυπος που είχε πάνω μου αυτό το κομμάτι είναι το σφύριγμα του Meine…Απίστευτος! Γερμανία, έχεις ταλέντο! Ούτε το κλαρίνο του Σαλέα δεν ακούγεται τόσο καθαρά…
Me: Τι να σου πω, τώρα… Ξέρεις πολλούς που να διατηρούν τη φωνή τους σε τέτοια επίπεδα ύστερα από 45 σχεδόν χρόνια περιοδειών, ηχογραφήσεων κτλ.;
Real Me: Σίγουρα όχι! Να σου πω την αλήθεια, τόσο αυτός όσο και ο Schenker έχουν ξανανιώσει εδώ και μία δεκαετία. Κάνουν μαθήματα αλχημείας παράλλληλα και έχουν βρει κανένα ελιξήριο νεότητος;
Me: Το θέμα είναι ότι η ενέργεια αυτή βγαίνει και πάνω στη σκηνή όπως θα έχεις διαπιστώσει…
Real Me: Ναι… Γύρω στις 20 φορές! Αφού μόνο στο Λιανοκλάδι δεν έχουν παίξει οι τύποι!
Me: Και που είναι το πρόβλημα; Πριν το 1990, όταν δεν ερχόταν κανένας, γκρίνιαζες. Τώρα που μας δόθηκε η ευκαιρία να τους απολαύσουμε τόσες φορές, πάλι γκρινιάζεις. Δεν σε πιάνω πουθενά.
Real Me: Παν μέτρον άριστον.
Me: Κολοκύθια εις το πάτερον! Δεν μου λες… Πήγες σε συναυλία SCORPIONS και δεν πέρασες καλά;
Real Me: Όχι, η αλήθεια να λέγεται. Ήταν τέλεια κάθε φορά… Ε, ίσως το 2001 στο ΣΕΦ που ήταν μισό ηλεκτρικό και μισό ακουστικό… Εκεί, λίγο κουράστηκα. Αλλά σε γενικές γραμμές ήταν καλά. Τώρα θυμήθηκα και το 1996 στο Περιστέρι που ανέβηκε και ο Κουτουβός πάνω στη σκηνή… Στιγμές απείρου κάλλους.
Me: Πάντως οι SCORPIONS κατάφεραν και άντεξαν στα 90’s όταν τόσοι άλλοι διαλύθηκαν ενώ δεν χρειάζεται καν να υπογραμμίσω πόσο σημαντική είναι γενικότερα η παρουσία τους στη μουσική, έτσι; Μετρούν κοντά 50 χρόνια!
Real Me: Για πες μου, εσύ που είσαι και πιο ειδικός… Ποια είναι η γνώμη σου για τη δεκαετία του ‘70 και τους δίσκους που κυκλοφόρησαν οι SCORPIONS με τον Roth;
Me: Ε, κοίτα… Με τον Roth έβγαλαν μερικούς πολύ επιδραστικούς δίσκους ενώ μουσικά ήταν σίγουρα πιο heavy σε σχέση με την μετέπειτα πορεία τους, την οποία παρεμπιπτόντως λατρεύω.
Real Me: Καλά εσύ γουστάρεις κάθε περίοδο των SCORPIONS… Πάντως και για μένα η περίοδος 1979-1988 ήταν η πιο ποιοτική όσον αφορά την εν γένει μουσική ταυτότητα των Γερμανών αν και ο Jabs δεν μπορεί να πιάσει το συναίσθημα της κιθάρας του Roth.
Me: «Κολλάει» όμως τέλεια με το στυλ των συνθέσεων.
Real Me: Σωστά, να σου πω τώρα… Το κόβεις να γίνεται κανένα reunion με Rarebell & Bucholz;
Me: Πολύ δύσκολα. Νομίζω ότι ο Meine είναι πλακωμένος με τον Bucholz οπότε θα πρέπει να αρκεστούμε στην παρουσία αυτών των δύο με τον Μιχαλάκη.
Real Me: Michael Schenker… Θεός!
Me: Είδες που σιγά σιγά θα σε κάνω οπαδό των SCORPIONS;
Real Me: Ναι, πάω τώρα να βάλω το “Send me an angel” για να γουστάρω!
Me: Έτσι σε θέλω!
Real Me: Μου αρέσει που το πίστεψες! Πάντως στο αυτοκίνητο έχω το “World wide live” και δεν σου κρύβω ότι ανυπομονώ να ακούσω ξανά τον Meine να φωνάζει «Αθηναααααα»!
Me: Μπράβο! Άντε τα ξαναλέμε προσεχώς για να σου πω τις εντυπώσεις μου για το νέο δίσκο.
Real Me: Ναι, μην ξεχάσεις… Α, και την επόμενη φορά να πάμε να πιούμε καμιά μπυρίτσα που έχεις κλειστεί στο καβούκι σου και δεν βγαίνεις από το σπίτι. Τόσα ροκάδικα υπάρχουν εκεί έξω…
Me: Τα βαρέθηκα μωρέ…
Real Me: Κλασικός νεοέλληνας ροκάς/μεταλάς! Έχουν άποψη για τα πάντα αλλά ούτε λόγος για να αγοράσουν κανένα δίσκο ή να πατήσουν σε συναυλίες και μαγαζιά! Θα τα πούμε όμως την επόμενη φορά αυτά.
Σάκης Νίκας
