>
Αρκεί μόνο να ρίξει κανείς μια προσεκτική ματιά τόσο στη βαριά κληρονομιά των cult krautrockers CAN όσο και στην εκπληκτική σταδιοδρομία σχημάτων σαν τους COLOUR HAZE και SAMSARA BLUES EXPERIMENT. Τα blues μαζί με το ψυχεδελικό rock έχουν βαθιές ρίζες στην γερμανική μουσική παράδοση. Γι’ αυτό ακριβώς άλλωστε δεν σταματούν να αποτελούν πηγή έμπνευσης για πρωτοεμφανιζόμενα ονόματα σαν τους WEDGE. Το βερολινέζικο τρίο μπορεί να μετράει μονάχα ένα χρόνο ζωής, ωστόσο, μέσα σε αυτό το διάστημα κατάφερε να βρει την απαραίτητη συνοχή και την χημεία προκειμένου να κάνει αισθητή την παρουσία με το ντεμπούτο άλμπουμ του.
Δεν χρειάζεται να περιμένετε κανενός είδους πρωτοτυπίες και φρενήρεις πειραματισμούς που βάζουν φωτιά στους ενισχυτές. Οι WEDGE βγάζουν πάθος, ενέργεια και χωρίς να φλυαρούν ή να τραβάνε τον ήχο τους στα άκρα στο βωμό της vintage αισθητικής, αναψηλαφίζουν απλά το rock ‘n’ roll των τελών της δεκαετίας του ’60 προσθέτοντας μετρημένες μελωδικές δόσεις από τους THE DOORS και LED ZEPPELIN καθώς και μια μικρή τζούρα ψυχεδέλειας. Ισχυρό χαρτί του άλμπουμ αποδεικνύεται ομολογουμένως η δυνατή και πεντακάθαρη παραγωγή του, η οποία αφενός μεν προσφέρει μια μοντέρνα επικάλυψη στο συνολικό ηχητικό αποτέλεσμα αφετέρου δε δημιουργεί το ιδανικό πλαίσιο ώστε και τα τρία μέλη του συγκροτήματος να φανερώσουν στο έπακρο τις οργανικές δυνατότητες τους σε κομμάτια όπως τα “Makeyerselfree” και “The Fight”.
Σε γενικές γραμμές, έχουμε να κάνουμε με ένα άκρως ενθαρρυντικό πρώτο δισκογραφικό δείγμα. Και λέω ενθαρρυντικό γιατί μέσα στον καταιγισμό των retro rock κυκλοφοριών της τελευταίας τριετίας, κοντεύουμε να ξεχάσουμε πως δεν αρκεί από μόνη της η ποιότητα ή έστω κάποια ψήγματά της αλλά η διάρκεια είναι εκείνη που συνήθως κάνει τη διαφορά. Μένει να δούμε αν αυτό το δείγμα θα μετουσιωθεί σε άλμα προσωπικότητας στο επόμενο βήμα των WEDGE.
7 / 10
Πάνος Δρόλιας
