Δεν είχε περάσει καν ένας χρόνος από τότε που είχαμε δει τους BEHEMOTH live, συγκεκριμένα στο Heavy by the Sea του περασμένου καλοκαιριού. Βέβαια μια μπάντα σαν τους Πολωνούς, εξυπακούεται ότι πρέπει να τους δεις σε δικό τους live, ώστε να υπάρχει η κατάλληλη ατμόσφαιρα και feeling. Έτσι λοιπόν, μας δόθηκε η ευκαιρία να τους δούμε την Παρασκευή το βράδυ στο Fuzz, μαζί με δύο άγνωστα στον πολύ κόσμο, μα πολύ καλά supports, τους Πολωνούς THAW και τους Ελβετούς BÖLZER.
Μία από τις μεγάλες εκπλήξεις τις βραδιάς, πέρα από την αδιαμφισβήτητη εμφάνιση των BEHEMOTH, ήταν αυτή των δύο support group. Όχι πως δεν ήταν γνωστή η αξία τους, αλλά όπως και να το κάνουμε οι στιγμές πάνω στο σανίδι δεν συγκρίνονται με αυτές μέσα στους τέσσερις τοίχους του δωματίου σου. Έτσι λοιπόν το εναρκτήριο λάκτισμα έδωσαν οι επίσης Πολωνοί THAW. Έχοντας στις αποσκευές τους το εκπληκτικό περσινό “Earth Ground”, ανέβηκαν στη σκηνή, ομοιόμορφα ντυμένοι με σκούρα hoodies (η κουκούλα των οποίων έκρυβε τα χαρακτηριστικά τους) και παραταγμένοι ημικυκλικά για τα επόμενα 40 περίπου λεπτά μας αποκάλυπταν τα μύχια της ψυχής τους. Το εξαιρετικό death/drone/doom που παίζουν αποδόθηκε με τον καλύτερο τρόπο, έχοντας φυσικά για σύμμαχο τον εξαιρετικό ήχο καθώς και το επιβλητικό stage του Fuzz, όπου φωτίζονταν κυρίως από πέντε προβολείς. Τα φωνητικά αντηχούσαν παρανοϊκά στα ντουβάρια γύρω μας, ενώ οι εναλλαγές από τις αργόσυρτες στις πιο ακραίες συνθέσεις, προκαλούσαν σοβαρές μεταπτώσεις στην ψυχολογία μας. Αν και η μουσική που πραγματεύονται είναι κατεξοχήν αντιεμπορική, ωστόσο πιστεύω πως η συμβολή τους στο πακέτο της περιοδείας (και της συγκεκριμένης συναυλίας) ανέβασε κατά πολύ τον πήχη σε ό,τι έχει να κάνει με τον πολυδιάστατο ακραίο ήχο.
Setlist: Last day, Sun, Afterkingdom, Wasteland, Greed
Η είσοδος των BÖLZER ήταν δυναμική από κάθε άποψη! Και μόνο στη θέα του γιγαντιαίου κορμιού του Okoi Thierry Jones, και να μη το θέλεις… λυγίζεις. Το δίδυμο των Ελβετών, μετά από ένα σύντομο sound check, ανέβηκαν στην σκηνή για να μετακινήσουν τα όρια του black/death ήχου δύο πήχεις μακρύτερα. Κι αν κρίνουμε από τα αντιβράχια του Okoi, η απόσταση δεν ήταν μικρή. Με την εντελώς αντικομφορμιστική σύνθεσή τους, κι έχοντας υπό μάλης τα δύο εξαιρετικά “Soma” (2014) και “Aura” (2013), ανέβασαν κατακόρυφα τους ρυθμούς κίνησης του αυχένα μας στο οβελιαίο επίπεδο. Η αλήθεια είναι ότι τα ντουέτα τύπου drums-κιθάρα, πάντα χάνουν σε όγκο, ωστόσο ο Fabian Wyrsch πίσω από τα τύμπανα φρόντισε τα δέοντα με το μονολιθικό μεν, γεμάτο δε παίξιμό του. Από την άλλη ο Okoi, τόσο με την ξέφρενη τεχνική του στη κιθάρα, όσο και με τα επάλληλα chorus στη φωνή του, κατάφερνε να αποδώσει σε μεγάλο βαθμό ότι ακούμε στα στουντιακά του πονήματα. Μόνη άβολη στιγμή όταν τα αλυχτίσματα που κανονικά προκαλούν ρίγος στην ροή των κομματιών, έμοιαζαν περισσότερο με κλάμα φάλαινας. Τίμια απόδοση, από μια τίμια μπάντα!
Setlist: Soul eclipse, C.M.E., The great unifier, Entranced by the Wolfshook, Zeus – Seducer of hearts
Νίκος Ζέρης
Μετά το πολύ καλό ορεκτικό, ήρθε η ώρα για το κυρίως πιάτο. Όλα είχαν στηθεί και προμήνυαν μια πολύ «σκοτεινή» βραδιά. Εντύπωση βέβαια εκάνε το μικρόφωνο του Nergal. Ένα σχετικά σύντομο soundcheck και το γεμάτο Fuzz σκοτείνιασε! Μες το σκοτάδι, διέκρινες τον Inferno να παίρνει θέση πίσω από το υπερυψωμένο drumkit, τον Orion και τον Seth στα δεξιά και αριστερά του, ενώ μερικά δευτερόλεπτα αργότερα, ακολούθησε ο Nergal, με δύο αναμένους δαυλούς στα χέρια του! Όλοι φυσικά ντυμένοι και βαμμένοι με τα γνωστά outfits τους (αυτός ο Orion θα ανατιναχτεί από τους μυς σε λίγο!). Όπως το intro μαρτυρούσε μπήκαν με το καθηλωτικό “Blow your trumpets, Gabriel”! Όταν δε μπήκαν οι τρομπέτες, η τρίχα κάγκελο. Το κοινό ήδη είχε αρχίσει τον χαμό. Οι ταχύτητες ανέβηκαν με το χιτάκι από το “The satanist”, “Ora pro nobis Lucifer” και το headbanging σύνεφο. Η υπόλοιπη μπάντα, αλλά κυρίως ο Orion βοηθούσε στα φωνητικά τον Nergal, όπως και σε όλο το live, αφού ο ίδιος δείχνει ακόμα να είναι καταπονημένος, μετά το σοβαρό πρόβλημα υγείας του και αυτό φάνηκε στο συγκεκριμένο κομμάτι. Επίσης, σχεδόν μετά από κάθε κομμάτι, έφευγαν από τη σκηνή για μερικά δευτερόλεπτα, που έχω την εντύπωση ότι ήταν για τον ίδιο λόγο, εκτός του να ξαναγεμίσουν τα στόματα τους με «αίμα» και να το φτύσουν στο κοινό!
Το live γενικά είχε πολλά «τελετουργικά», επικλήσεις, θυμιατίσματα και ότι δίεπει τον αντιχριστιανό Nergal. Επαγγελματίες αν μη τι άλλο, είτε μας αρέσει, είτε όχι. Ο ήχος ήταν αρκετά καλός, το κοινό τρελαμένο και η μπάντα ορεξάτη. Έπαιξαν τραγούδια από όλη τη δισκογραφία τους, μετά το 1999, κάτι αναμενόμενο. Ιδαίτερος χαμός έγινα στα “Conquer all”, “Decade of therion”, “Ov Fire and the Void”, “At the left hand ov God” και “Chant for eschaton 2000”, το οποίο προκάλεσε «πόλεμο»! Για encore άφησαν άλλο ένα επιβλητικό κομμάτι από το τελευταίο τους δίσκο, το “O Father, O Satan, O Sun!” του οποίου το άτυπο outro έπαιξαν με τις μάσκες που εμφανίζονται στο τρομερό video clip του “Blow your trumpets, Gabriel”.
Πάρα πολύ καλό live, τρομέρα σκοτεινή ατμόσφαιρα από όλες τις μπάντες, αλλά ιδιαίτερα από τους BEHEMOTH. Είναι απίστευτοι επαγγελματίες και showmen, όσο και αν αυτό δεν αρέσει στους στενόμυαλους. Γιατί η μουσική είναι και διασκέδαση και νομίζω ότι όλοι οι τυχεροί που βρέθηκαν την Παρασκευή στο Fuzz, πέρασαν απίστευτα. Άσε που παίζει να μην τους ξαναδούμε και ποτέ, αφού ο Nergal τους βάζει στο «πάγο», για να ασχοληθεί με ένα solo project. Ο Nergal χαιρέτησε το κοινό λέγοντας Hail Satan… εγώ απλά θα πω Hail BEHEMOTH!
Setlist: Blow your trumpets Gabriel, Ora pro nobis Lucifer, Conquer all, Decade of Therion,
As above so below, Messe noire, Christians to the lions, Ov fire and the void, Ben Sahar, Alas, lord is upon me, At the left hand ov God, Slaves shall serve, Chant for eschaton 2000, O Father O Satan O Sun!
Γιώργος Δρογγίτης
Φωτογραφίες: Σοφία Θεοδώρου
