Λίγες μέρες πριν, οι Σουηδοί depressive blacksters SHINING, κυκλοφόρησαν την ένατη ολοκληρωμένη δουλειά τους (όπως άλλωστε μαρτυρά ο τίτλος), “IX – everyone, everything, everywhere, ends”.
Ο εγκέφαλος της μπάντας, o ταλαντούχος Niklas Kvarforth, ίδρυσε τη μπάντα το 1996, σε ηλικία μόλις 13 ετών! Ξεκίνησαν σε πιο κλασικές black metal φόρμες, πάντα πεσιμιστικές όμως, αλλά στην εξέλιξή τους, πρόσθεσαν και άλλα στοιχεία, έχοντας δημιουργήσει ένα πολύ καλό κράμα Νορβηγικού black, με αρκετή έμφαση στις κιθάρες.
Στο συγκεκριμένο άλμπουμ, δε παρεκκλίνουν ιδιαίτερα από τις τελευταίες κυκλοφορίες τους. Η μουσική τους όμως γίνεται πιο «ειλικρινής». Οι «δαίμονες» του Kvarforth, είναι ίσως πιο ισχυροί από ποτέ, αφού το “IX…” είναι μάλλον ο πιο μελωδικός δίσκος τους και αυτό φαίνεται και από το τρομερό intro “Den påtvingade tvåsamheten”, αλλά κυρίως από τη «μπαλάντα» “Framtidsutsikter”, όπου δίνει κατάθεση ψυχής. Στο ίδιο επίπεδο και τα “Inga broar kvar att bränna” και “Besök från i(ho)nom”. Σε αυτά τα τραγούδια, ακούμε μελωδικές κιθάρες, ακουστικές και με ελαφριά παραμόρφωση, ενώ τα μελωδικά solos έχουν την τιμητική τους. Διακριτικά πλήκτρα διαχέονται στα κομμάτια, δημιουργώντας μία ακόμη πιο βαριά ατμόσφαιρα. Τα υπόλοιπα δύο τραγούδια, “Vilja & dröm” και “Människotankens vägglösa rum”, είναι τα πιο ακραία του δίσκου (ιδίως το πρώτο που φέρνει στο μυαλό ENSLAVED) με πιασάρικο tempo, αλλά και αυτά κρύβουν αρκετό πεσιμισμό μέσα τους. Όπως μαρτυρούν και οι τίτλοι, ο Kvarforth παραμένει πιστός στη μητρική του γλώσσα, η οποία μαζί με την παρανοϊκή και από καρδιάς ερμηνεία του, ακούγεται μαγευτική. Στη digipack έκδοση του δίσκου υπάρχουν δύο bonus τραγούδια, εκ των οποίων το ένα είναι μία πολύ καλή διασκευή στο “Ohne dich” των RAMMSTEIN. Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στα Sonic Train Studios του Andy LaRocque (MERCYFUL FATE) και το αποτέλεσμα είναι πάρα πολύ καλό.
Οι Σουηδοί συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο, βγάζοντας καλές και ποιοτικές κυκλοφορίες. Μία από αυτές είναι και το “IX – everyone, everything, everywhere, ends”, το οποίο στην ολότητα του είναι μία πολύ καλή δουλειά. Μελωδικός, ακραίος πεσιμισμός, που σε παρασέρνει σε υπαρξιακές αναζητήσεις. Δε θα ήθελα να είμαι στη θέση του Kvarforth και να έχω τέτοιες σκέψεις στο μυαλό μου, αλλά οι σκέψεις αυτές τον υποβοηθούν να γράφει άψογη μουσική.
8/10
Γιώργος Δρογγίτης
