Ήταν ένα αρκετά ζεστό απόγευμα όταν διάβηκα το κατώφλι του Soundflakes Studio, όπου τα μέλη των DIMLIGHT μαζί με τους συνεργάτες τους με υποδέχτηκαν θερμά και συνομιλήσαμε χαλαρά στον προθάλαμο του στούντιο, πίνοντας την μπύρα μας δίπλα από μια κονσόλα, όπου αργότερα έμαθα ότι σε αυτή ηχογραφήθηκε το “The Black Album” των METALLICA. Πραγματικά, η άχρηστη πληροφορία της ημέρας, αλλά ήταν τόσο ενθουσιώδες γεγονός για μένα και έδωσα ένα τεράστιο credit στο στούντιο για το διαμάντι αυτό που κοσμεί τον χώρο τους. Πάει αυτό.
Πριν προχωρήσουμε στα της προακρόασης, να πούμε μερικά πράγματα για τους DIMLIGHT: μετά από δύο επίσημες κυκλοφορίες, οι DIMLIGHT έκαναν μερικές γερές αλλαγές στο line up. Αρχικά είναι η επιστροφή του Darien, ο οποίος ήταν εκείνος που εμπλούτισε με ορχηστρικά σημεία τον πρώτο δίσκο των DIMLIGHT, “Obtenebration”. Έπειτα, η αποχώρηση της Sanna Salou, η οποία υπήρξε η frontwoman και στους δύο δίσκους των DIMLIGHT, με την αποκατάστασή της από την Eva, μια τραγουδίστρια η οποία με βάση αυτό που άκουσα, δεν έχει καμία σχέση απολύτως με την Sanna. Στα drums επίσης, κάθεται ένα σχετικά νεοσύστατο μέλος, ο Jim. Με βασικά μέλη λοιπόν, τον Πέτρο (Invoker) και τον Nikola, οι DIMLIGHT κλήθηκαν σε αυτόν τον δίσκο να επαναπροσδιορίσουν και να επαναπροσδιοριστούν ως προς το τι μέλει γενέσθαι με την μπάντα ως μπάντα αλλά και ως προς την εξέλιξη αυτής, με τον νέο αυτό δίσκο.
Ήρθε η στιγμή να μπούμε στο στούντιο, όπου πέρα από τα μέλη, μας υποδέχτηκε και ο Μάριος Κουτσούκος, ένας μυστηριώδης και πολύ ενδιαφέρων τύπος, όπου σε αρκετούς φίλους της ιστορίας και των μύθων μπορεί να λέει κάτι, ωστόσο, αποτελεί πρόσωπο-κλειδί για τη συγκεκριμένη κυκλοφορία.
Μαζί με την ομάδα των DIMLIGHT, ο Μάριος είχε μια αρκετά ενδιαφέρουσα μυθολογική ιστορία να μας πει, η οποία αποτελεί και το βασικό concept –διότι πρόκειται για concept δίσκος- του “The lost chapters”.
Το άλμπουμ είναι πλήρως επηρεασμένο, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά, από την αιγυπτιακή μυθολογία και συγκεκριμένα από την ιστορία της θεότητας Hathor. Η Hathor, ενώ γενικά είναι γνωστή ως η αντίστοιχη «Αφροδίτη», στον δίσκο έχουν πάρει μια άλλη ανάλυση-ερμηνεία του μύθου, όπου είναι μια αδυσώπητη θεότητα, ορκισμένη να «καθαρίσει» το ανθρώπινο γένος από τις αμαρτίες στις οποίες έχει περιπέσει, και όταν λέμε να «καθαρίσει», εννοούμε αυτό ακριβώς που καταλάβατε.
Οι DIMLIGHT εξιστορούν τις αιματηρές εξορμήσεις της, αλλά και την κατάληξή της, για την οποία δεν θα πω κάτι, καθώς θα τα διαβάσετε όλα στη μίνι νουβέλα 30 σελίδων που θα κυκλοφορήσει μαζί με τον δίσκο και θα αναφέρεται στον μύθο καθ’ αυτό.
Ακούγοντας λοιπόν τον δίσκο, αντιλήφθηκα κάτι με την πρώτη νότα: Ανέβηκαν όχι μόνο ένα, αλλά πολλά επίπεδα. Δεν ξέφυγαν από τις ρίζες τους, το στυλ τους παραμένει σκοτεινό και επιθετικό, παραμένει παράλληλα ατμοσφαιρικό και πομπώδες, επιβλητικό και μπορώ να συνεχίζω να προσθέτω επίθετα. Όσο για επιρροές, βρήκα death, black, symphonic, με τον θεατρικό στοιχείο της όπερας, βρήκα τρομερά εμβόλιμα blasts, κομμάτια φρενήρη με αρκετές εναλλαγές.
Ο δίσκος αυτός, δεδομένων των αλλαγών και του απαιτούμενου χρόνου για το δέσιμο με τα νέα μέλη, είναι σίγουρα από τις πιο ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες στον ελληνικό χώρο για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο κυρίαρχος λόγος για μένα είναι γιατί είναι ένας τίμιος δίσκος, δεν έχει fillers, δεν απογοητεύει και μάλιστα, έχει μερικούς «συναγωνιστές» στο όλο εγχείρημα: τις διηγήσεις του Jean Baptiste (RANDOMWALK) ανάμεσα στα κομμάτια, τα οπερετικά φωνητικά της Maya (MEDEN AGAN) που έδωσαν την επιβλητικότητα που έπρεπε στα κομμάτια και τα πιο ανατολίτικα-αέρινα φωνητικά της Μαρίας Μελισσάνθης Ρούτη (KINETIC).
Όλο αυτό, μέσα από μια πεντακάθαρη παραγωγή και μίξη από τα χέρια του John MCris στα Soundflakes Recording Studios. Το «πακετάκι» δένει υπέροχα με το εξώφυλλο του Pierre-Alain D. / 3mmi Design (τεράστια προσωπική αδυναμία), όπου απεικονίζει την πρωταγωνίστρια του concept, θέα Hathor. Μιλάμε λοιπόν για μία προσεγμένη και επαγγελματική δισκογραφική δουλειά, σε όλα τα επίπεδα.
Στις 22 Μαΐου θα κυκλοφορήσει ανάμεσά μας.
Δέσποινα Δευτεραίου
