Οι MY SLEEPING KARMA γεννήθηκαν στο σταυροδρόμι των θρησκειών της ανατολής και της λουθηριανής μεταρρύθμισης. Απάτριδες, που είναι καταδικασμένοι κάθε τους βήμα να πατά σε διαφορετικά κοινωνικοφιλοσοφικά περιβάλλοντα. Με ξένο σώμα περιπλανιούνται, εδώ και δέκα περίπου χρόνια, στα αστρικά χωράφια που τους υπαγορεύει το εσώτερο μάτι, ακολουθώντας χρυσά μονοπάτια και με απώτερη κατάληξη τις κατοικίες του Σίβα. Το “Moksha”, αποτελεί με τη σειρά του μία επίκληση, όπως άλλωστε υποδηλώνει το όνομα του δίσκου, προς την αυτό-αναζήτηση και κατανόηση του εαυτού μας. Ή, ίσως, προς την πατρική αναγνώριση-αποδοχή, όπως επιδίωξε ο εικονιζόμενος στο εξώφυλλο Γκανέσα, από τον Σίβα.
Πέρα από τα θεωρητικά, ο δίσκος πράγματι βυθίζεται στο παρελθόν της μπάντας, αναδεικνύοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που τους έκαναν κάτι παραπάνω από αναγνωρίσιμους, ιδιαίτερα στη χώρα μας. Έτσι λοιπόν, έχοντας σαν βασικό προσανατολισμό το ανυπέρβλητο “Tri” (2010), ο δίσκος προσπαθεί να επαναφέρει όλη αυτή την πολυπλοκότητα στις συνθέσεις που είχε ατονήσει στον προκάτοχό του, “Soma” (2012). Και μόνο από το εισαγωγικό κομμάτι “Prithvi”, καταλαβαίνει κανείς ότι το κουαρτέτο από τη Γερμανία είναι σε τρελά κέφια. Ζεστοί ήχοι, μεστά ψυχεδελικά riffs με τον γνώριμο ανατολίτικο προσανατολισμό και ένα drumset που βγάζει πραγματικά φωτιά, τόσο με το ψυχωμένο παίξιμο, όσο και με τις απρόσμενες παύσεις και αλλαγές. Τα ολιγόλεπτα δε ιντερλούδια που παρεμβάλλονται, μετακινούν την ηχητική πυξίδα προς δυσμάς. Η έντονη Floyd-ική επιρροή, τοποθετεί τον ψυχεδελικό τόνο του συγκροτήματος σε πιο “ευρωπαϊκά” μονοπάτια, αναγραμματίζοντας ουσιαστικά τις βασικές δομές της μουσικής του.
Κατά τα άλλα, ο κύριος κορμός του δίσκου παραμένει όπως τον ξέραμε, αφαιρώντας έτσι σε ορισμένο βαθμό το στοιχείο της έκπληξης. Βέβαια, δεν ξέρω πόσο μπορεί ή θέλει κάποιος να αποζητήσει αυτό το στοιχείο από μια μπάντα που έχει μάθει να παίζει (και μάλιστα καλά) με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Από την άλλη, το γεγονός και μόνο ότι για πέμπτο συνεχόμενο δίσκο συναντάμε την ίδια τεχνική αναδίπλωσης του κατά τα άλλα ατέρμονου τοπίου, αναμφισβήτητα μας βάζει στο τριπάκι της σύγκρισης με τους κραταιούς προπάτορες. Κάπως έτσι, το “Moksha” δύσκολα μπορεί να υπερβεί σε κάλλος το δίδυμο “Tri” και “Satya”, δίσκους που είναι υπεύθυνοι για την ανάδειξή τους στην instrumental ψυχεδελική σκηνή. Βέβαιαμ για όσους θα γνωρίσουν τη μπάντα μέσα από αυτή την κυκλοφορία, το άλμπουμ είναι αντιπροσωπευτικό και αντάξιο της συνολικής ποιότητας που μας έχουν χαρίσει οι Γερμανοί. Όλοι οι άλλοι, απλά θα ρίξετε άλλη μια ματιά στο εξορισμού αχανές σύμπαν των MY SLEEPING KARMA.
7.5/10
Νίκος Ζέρης
