>
5,5/10
Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Ποτέ δεν συμπάθησα ιδιαίτερα αυτή την μπάντα. Πάντα θεωρούσα ότι κολυμπούσε σε “ρηχά νερά”, σε μία θάλασσα μετριότητας, με λιγοστές λαμπερές εξαιρέσεις. Και δυστυχώς ούτε αυτή τη φορά κατάφεραν να με διαψεύσουν. Στο “Land of the crimson dawn” το μόνο ιδρυτικό μέλος που έχει μείνει είναι ο τραγουδιστής Chris Βay, καθώς ο ντράμερ Daniel Zimmermann αποφάσισε να αφοσιωθεί στους GAMMA RAY. Έτσι αυτός ο δίσκος αποτελεί πρόκληση για τον Bay ότι μπορεί να τα καταφέρει μόνος και σαν συνθέτης (μεταξύ των άλλων), αφού ο Zimmermann ήταν υπεύθυνος για παραπάνω από την μισή μουσική των FREEDOM CALL. Όμως, όπως προανέφερα, δεν αποδείχτηκε ικανοποιητικά επαρκής σε αυτόν τον ρόλο.
Οι FREEDOM CALL ακούγονται για μια ακόμη φορά σαν την πιο “χαρούμενη” έκδοση των HELLOWEEN και των GAMMA RAY, με τα μισά τραγούδια να είναι γεμάτα δίκαση, “καλπάζοντα” τευτονικά riff και εύθυμα χορωδιακά ρεφρέν. Στις υπόλοιπες συνθέσεις προσπαθούν (με σαφώς λιγότερη επιτυχία), να κάνουν αυτό που κάνουν οι EDGUY στους τελευταίους τους δίσκους, αλλά με περισσότερο groove και rock‘n roll πνεύμα. Αν κάποιος μάλιστα ακούσει το single του δίσκου “Rockin’ radio”, θα νομίζει ότι ακούει μία απομίμηση των GUNS ‘N ROSES ή των MOTLEY CRUE, γεγονός που δεν έχει καμιά σχέση με την συνολική εικόνα του δίσκου. Ως επί το πλείστον οι συνθέσεις είναι παρωχημένες, αδιάφορες και δεν έχουν το συστατικό που θα τις κάνει να ξεχωρίσουν από τις χιλιάδες άλλες power metal συνθέσεις. O Chris Bay θυμίζει αρκετά τον Andi Deris (HELLOWEEN), η ερμηνεία του δεν είναι άσχημη, αλλά αυτό δεν φτάνει για να ανεβάσει ποιοτικά τα τραγούδια του δίσκου. Το ίδιο ισχύει και για την κιθαριστική δουλειά του δίσκου. Άλλωστε αυτή η μπάντα είχε πάντα καλούς κιθαρίστες στις τάξεις της, όπως ο Sascha Gerstner (HELLOWEEN) και ο Cedric Dupont (SYMPHORCE), οι οποίοι όμως περιορίζονταν συνήθως στον ρόλο του κομπάρσου. Ο Klaus Sperling (πρώην PRIMAL FEAR) καλύπτει επαρκώς το κενό του Zimmermann πίσω από τα τύμπανα, όμως είναι εμφανής η έλλειψη της προσωπικότητας του Daniel. Γενικά οι FREEDOM CALL δεν πάσχουν από μουσικούς, αλλά από συνθέσεις. Οι μόνοι που ίσως θα εκτιμήσουν αυτή την κυκλοφορία είναι οι die–hard οπαδοί της μπάντας (κι όμως υπάρχουν και τέτοιοι!). Οι υπόλοιποι καλό θα ήταν να διαθέσετε τον χρόνο και το χρήμα σας κάπου αλλού.
Γιώργος Βογιατζής
