>
Όταν σου αρέσουν τα δείγματα μιας νέας μπάντας, εύχεσαι να βελτιωθεί και να εξελιχθεί. Λοιπόν οι GAZPACHO, υπερδραστήριοι για τα δεδομένα της εποχής μας, κυκλοφορούν την 7η δισκογραφική τους δουλειά από το 2003. Αν και δεν έχω ασπαστεί όλο τους το υλικό (ούτε καν έχω ακούσει τα μισά), είναι εμφανής η πρόοδός τους. Είναι ταξιδιάρικοι, μελωδικοί, ατμοσφαιρικοί και θα τολμούσα να πω μοντέρνοι. Όλα αυτά ντυμένα με ένα art / prog μανδύα, που εύκολα παραπέμπει σε γνωστούς καλλιτέχνες του ιδιώματος. Από τους επιτυχημένους PORCUPINE TREE μέχρι τους τεράστιους MARILLION, ενώ αγγίζουν τους RADIOHEAD και περισσότερο τους σύγχρονους πολυαγαπημένους MUSE. Ο τίτλος του δίσκου δίνει το στιχουργικό στίγμα. Χαρακτήρες του παρελθόντος ξυπνούν για να διηγηθούν από μια ιστορία τους σε μια ολίγον μακάβρια, αλλά εγκεφαλικά ενδιαφέρουσα πραγματικότητα.
Εντυπωσιάστηκα από τους Νορβηγούς, αν και έπρεπε να περιμένω το βήμα παραπάνω έχοντας ακούσει το “Missa Atropos“. Είναι όμορφο να ανακαλύπτεις μουσικούς που έχουν καταφέρει να προσθέτουν ατμόσφαιρα συνθέτοντας αφαιρετικά.
Η μπάντα έχει 6 μουσικούς και ένα απέραντο εύρος από επιρροές, που ξεφυτρώνουν διάσπαρτα μέσα στα άλμπουμ τους. Τα πλήκτρα και το βιολί κάνουν μεγάλη διαφορά και τους επιτρέπουν να διαφοροποιηθούν κάπως από τους πιο γνωστούς συναδέλφους τους που ανέφερα παραπάνω. Εξαιρετικοί.
Γιώργος Κουκουλάκης
Υ.Γ. Τα άλμπουμ που έχω ακούσει εγώ από την καριέρα τους, σας τα προτείνω όλα. Τα “Tick tock” και “Missa Atropos”.
