>
“Reborn once again”
Το να συζητάς με τον Μάριο Ηλιόπουλο είναι πάντα θερμό. Ο μπαρουτοκαπνισμένος κιθαρίστας, έχει πολλά μετάλια στην συλλογή του, αλλά το μεγαλύτερο κατόρθωμά του, παραμένει πως εξακολουθεί να παίζει την ίδια μουσική που αγαπάει, εξακολουθεί να βάζει πάθος και συνέπεια στα τραγούδια του κι εξακολουθεί να βελτιώνεται συνθετικά. Πλέον, με τον πιο εκφραστικό τραγουδιστή που έιχε ποτέ, ακούγεται και πάλι ορεξάτος. Πώς να μην είναι βέβαια, αφού το “The puritan” έχει αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές και ο ίδιος προετοιμάζει την επόμενη συναυλιακή εξόρμηση των NIGHTRAGE.
(διαβάστε εδώ και μία αναλυτική, track-by-track παρουσίαση του δίσκου, από τον ίδιο τον Μάριο).
Πώς σου ακούγεται πλέον το άλμπουμ τώρα που έχει περάσει λίγος καιρός;
Εγώ πιστεύω πως είναι το καλύτερο άλμπουμ που έχουμε κάνει ποτέ ως μπάντα. Από πλευράς κομματιών, αλλά κι από πλευράς ήχου. Έγινε πολύ προσεκτική δουλειά στην ηχογράφηση του άλμπουμ και ο ήχος είναι ένα σκαλί πάνω. Ο Γιώργος Νερατζής και ο Daniel Bergstrand – ο οποίος είναι από τους καλύτερους παραγωγούς στον χώρο παγκοσμίως – έκαναν αξεπέραστη δουλειά. Έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και η δουλειά τους στο να βελτιώσουν το αποτέλεσμα φαίνεται όταν ακούς προσεκτικά το άλμπουμ. Είναι άγριο, είναι μελωδικό, είναι όπως πρέπει να ακούγονται οι NIGHTRAGE πιστεύω. Χάρηκα πολύ που σου άρεσε το άλμπουμ γιατί είμαι κι εγώ πολύ ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα.
Όταν έκλεινα την παρουσίαση του άλμπουμ, έγραφα πως «κόλλησα» κι αυτό πιστεύω είναι λόγω της ποικιλίας. Δεν ξαναείχες τόσο μεγάλη ποικιλία μέσα σε ένα άλμπουμ των NIGHTRAGE.
Ναι, είναι συνονθύλευμα άγριων ριφ και μελωδικότητας, κάτι που πάντα θέλουμε να παντρεύουμε. Αυτή την φορά βοήθησε πολύ και ο ήχος, όπως για παράδειγμα η καλή δουλειά που έγινα στα τύμπανα, που για πρώτη φορά μου ακούγονται τόσο καλά, αλλά και οι κιθάρες πιστεύω, είναι στο ίδιο επίπεδο. Δουλευτήκαν πάρα πολύ, τόσο από τα παιδιά στο στούντιο, όσο κι από εμάς που δώσαμε το 100%. Ο Ronnie δούλεψε πολύ με τον Daniel στις γραμμές των φωνητικών, ώστε να ταιριάξουν όσο το δυνατόν καλύτερα. Και για μένα όμως, το άλμπουμ είχε πολλές προκλήσεις. Είχαμε περιορισμένο χρόνο, που τελικά λειτούργησε θετικά για εμάς.
Ήθελα να σε ρωτήσω την αποψή σου, γιατί εμένα, μου ακούγεται ως πιο προσιτή, πιο ευκολοάκουστη ως δουλειά σε σχέση με το παρελθόν.
Συμφωνώ με αυτό που λες, πιστεύω πως είναι πιο απλοποιημένη η προσέγγισή μας. Δεν προσπαθήσαμε να γράψουμε πολύπλοκα, κάτι που μπερδεύει κάποιες φορές τον κόσμο. Προσπαθήσαμε να γράψουμε με συναίσθημα, απλά τραγούδια που θα μπορούσε να ακούσει ο καθένας, ίσως κι αν δεν ακούει Death metal. Πέραν του καλλιτεχνικού εγωισμού, δίχως να παίζουμε σε ένα τραγούδι ως αυτοεπίδειξη των μουσικών δυνατοτήτων μας, προσπαθήσαμε να γράψουμε αγνά, καλά τραγούδια που να εξυπηρετούν την μπάντα και τον σκοπό του άλμπουμ.
Επειδή κι οι δικές μου καταβολές είναι κλασικές. Όταν ακούς για παράδειγμα το “Stare into infinity”, με το βασικό ριφ στην στροφή…
Ναι, ναι… όντως. Είναι γενικότερα ένα πολύ απλό τραγούδι, αλλά η απλότητα, σε συνδυασμό με τον ήχο που βγάλαμε στο στούντιο, το κάνει πολύ σκληρό, πολύ metal.
Μου αρέσει πολύ ο ήχος τους άλμπουμ. Πιστεύω όμως πως έχει κάνει πολύ λιγότερα overdubs στις κιθάρες απ’ ότι συνήθιζες, έτσι;
Πολύ σωστό αυτό. Πάντα είχα 4 κιθάρες στις ρυθμικές, αλλά τώρα επέμεινε ο Daniel για να γράψω μόνο δύο. Είναι πρώτη φορά που το επιχειρώ, αλλά το αποτέλεσμα μας δικαιώνει. Έτσι θα συνεχίσω να γράφω, αφού πιστεύω πως το “The puritan” ακούγεται πιο σκληρό από τα προηγούμενα.
Σίγουρα βοηθά και η τεχνολογία, αλλά πάνω απ’ όλα πιστεύω είναι ποιόν θα έχεις πίσω από την κονσόλα.
Πάρα πολύ σημαντικό. Είμαι τυχερός που γνώρισα τον Γιώργο, ο οποίος αφιέρωσε πάρα πολλές ώρες πίσω από την κονσόλα και κατά κάποιο τρόπο με έσπρωχνε για να παίξω καλύτερα.
Γιατί σου πήρε τόσο χρόνο να κυκλοφορήσεις την νέα δουλειά;
Είναι τρισήμιση χρόνια από την κυκλοφορία του “Insidious”, παρότι συνηθίζαμε να κυκλοφορούμε πάντα στην διετία. Αυτή την φορά όμως είχα να κάνω πολλά πράγματα. Για πρώτη φορά κάναμε τόσες συναυλίες, με Αμερική, Ρωσία, Ασία και Ευρώπη. Εγώ έπρεπε να ξαναγυρίσω στην Σουηδία, παρότι επέστρεψα στην Ελλάδα για 2 χρόνια, αλλά δεν έκατσε καλά. Γυρίζοντας, έπρεπε να ξαναβρώ τραγουδιστή, να γράψω τραγούδια εξ αρχής, να βρω εταιρία, αφού το προηγούμενο συμβόλαιο με την Lifeforce είχε ολοκληρωθεί μετά από 3 άλμπουμ, πολλά! Οι NIGHTRAGE λες και πρέπει να αναγεννηθούν κάθε τόσο.
Δηλαδή περισσότερα διαδικαστικά θέματα, παρά συνθετικά ή μουσικά;
Πρέπει να παραδεχτώ πως πέρασα κι ένα διάστημα, που δεν μου έβγαινε τίποτα, δεν είχα έμπνευση, αλλά ήθελα να δώσω χρόνο και στον εαυτό μου για να αποφασίσω τι να κάνω με τους NIGHTRAGE. Όλα τελικά λειτούργησαν θετικά. Γράψαμε τα τραγούδια, πετύχαμε τα Dug Out studios και νοιώθω πολύ τυχερός που ηχογραφήσαμε εκεί και σίγουρα αυτό είναι το στούντιο στο οποίο θα συνεχίσουμε. Έτσι φτάσαμε σε αυτό το διάστημα, αλλά δεν θα ήθελα το επόμενο άλμπουμ να αργήσει τόσο.
Χαίρομαι που το λες αυτό, διότι πιστεύω πως όταν είσαι συνεπείς, καταφέρνεις να εδραιώσεις το όνομα της μπάντας, κάτι το οποίο πιστεύω φάνηκε και με τον εκτενή αριθμό συναυλιών που κλείσατε μετά το “Insidious”.
Ναι κάναμε πολλά, με μικρή περιοδεία στη Ρωσία, για πρώτη φορά headliner στην Ιαπωνία κι όλα αυτά μας βοήθησαν να διατηρηθούμε ενεργοί, αλλά πιστεύω πως τουλάχιστον δεν βιαστήκαμε.
Όλα τα τραγούδια του άλμπουμ είναι καινούργια; Σε ρωτάω, διότι όπως σου είπα, διακρίνω περισσότερη ποικιλία από ποτέ άλλοτε.
Όλα είναι καινούργια, γραμμένα μέσα στον ενάμιση χρόνο πριν την ηχογράφηση. Ξεκινάω από μόνος μου γράφωντας τις ιδέες μου στο σπίτι. Αυτή τη φορά ο Ronnie με βοήθησε πολύ. Γράψαμε μαζί τους στίχους, στις ενορχηστρώσεις, αλλά και στο στούντιο ο Daniel με τον Γιώργος συνέβαλλαν στο να βγει αυτό το αποτέλεσμα. Επουδενήν δεν είναι μια προσωπική δουλειά, αντιθέτως είναι απολύτα συλλογική προσπάθεια και μου αρέσει να συνεργάζομαι με άλλους, όπως κι έκανα πάντα.
Μιλώντας για τα κομμάτια, δεν ξέρω αν έκανες κάτι συνειδητά διαφορετικό, αλλά τα ρεφραίν μου φαίνονται πιο δουλεμένα από ποτέ. Πιο πετυχημένα, με μεγαλύτερη έμφαση στο ρεφραίν.
Ακριβώς αυτό Γιώργο. Είναι και κάτι που οφείλεται στην δουλειά που έκανε ο Daniel με τον Ronnie στις ηχογραφήσεις. Ως παραγωγός ήξερε πως ήθελε να ακουστούν και η συνεργασία αυτή λειτούργησε πολύ θετικά στο άλμπουμ. Ήταν κάτι καινούργιο για μας, αφού ποτέ πριν δεν είχαμε ασχοληθεί τόσο πολύ με τα φωνητικά. Αυτό φάνηκε πιστεύω, όπως λες κι εσύ. Προσπαθήσαμε να δώσουμε έμφαση στα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τους NIGHTRAGE, μεγάλα hooks, μεγάλα ριφ, αρμονίες κλπ. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Μιλώντας για αυτά τα στοιχεία, θέλω να κάνω έναν παραλληλισμό. Ένα από τα κομμάτια που περίμενα πως θα ανέβαζαν την δημοτικότητά σας, ήταν το “Futile tears” του “Wearing a martyr’s crown”. Παρόμοιο πιστεύω είναι και το “Desperate vows” εδώ, αλλά αυτό σαν να έχει ακόμα πιο κολλητικό ρεφραίν, ακόμα μεγαλύτερο ρεφραίν.
Ναι. Πιστεύω πως συνέβαλε και η συμμετοχή του Lawrence από τους DARKANE, μας βοήθησε να κάνουμε καλύτερο το κομμάτι. Δεν ξέρω πως θα ακουστεί αυτό, αλλά ίσως έγινε πιο φιλικό προς το ραδιόφωνο. Αν και δεν είναι αυτή η ιδέα των NIGHTRAGE, γιατί αν με ρωτήσεις, εγώ είμαι πιο κλειστόμυαλος ας πούμε. Αλλά το αποτέλεσμα, τελικά μου άρεσε πάρα πολύ, περισσότερο από όσο περίμενα. Δεν νομίζω πως είμαστε η μπάντα των μελωδικών φωνητικών, η δύναμη των NIGHTRAGE είναι στον όγκο και σε όλο το πράγμα που ακούς.
Γιατί αυτοαποκαλείσαι κλειστόμυαλος; Εγώ θα προτιμούσα το “παλιάς σχολής”, γιατί το κλειστόμυαλος ακούγεται πολύ αρνητικό.
Κοίτα Γιώργο, πιστεύω είναι να εξελίσεσαι αλλά να μην ξεχνάς από πού ξεκίνησες, όχι ό,τι επιβάλλει η μόδα. Εγώ τώρα τα λέω αυτά και μπορεί κανείς να μην δίνει σημασία, αλλά έχουν σημασία για μένα.
Πιστεύεις όμως πως αυτό ακριβώς μπορεί να λειτούργησε ως τροχοπέδη για την επιτυχία της μπάντας;
Ναι σίγουρα. Αν είχαμε ακολουθήσει τον δρόμο που παλαιότερα μέλη ήθελαν, μπορεί η μπάντα να ήταν πολύ πιο επιτυχημένη εμπορικά, αλλά δεν είναι για μένα στόχος αυτός. Για μένα σημασία έχει ότι βρισκόμαστε ακόμα εδώ μετά από τόσα χρόνια και το “The puritan” δείχνει πως ενάντια σε όλα, εμείς εξακολουθούμε να παίζουμε μουσική μέσα από την καρδιά μας.
Ωραία. Πώς προσεγγίζεις την σύνθεση; Υπάρχει συνήθως μια κατεύθυνση, μήπως μια βασική ιδέα στην οποία χτίζεις;
Πρώτ’ απ’ όλα πρέπει να υπάρχει ένα καλό ριφ και μια μελωδία που να με εμπνέει. Όμως κι ένα κομμάτι, ή ένα μουσικό θέμα, μπορεί να σου δώσει την ιδέα για ολόκληρο το άλμπουμ, ή για το στιχουργικό περιεχόμενο. Είναι και θέμα έμπνευσης. Εγώ λέω πως όποτε περνούσα δύσκολα, έγραφα καλύτερα. Όταν είμαι χαρούμενος, δεν μπορώ να γράψω μουσική που να μου αρέσει.
Δηλαδή εμείς ως ακροατές θα πρέπει να ευχόμαστε να μην σου πηγαίνει τίποτα καλά για να γράφεις καλά άλμπουμ; (γέλια)
Ναι σωστό αυτό (γέλια) Αλλά είναι αλήθεια αυτό που σου λέω. Έγραφα πάντα καλή μουσική μέσα από σκοτεινές καταστάσεις. Η μουσική είναι κατά κάποιον τρόπο ένας τρόπος έκφρασης για μένα, για αυτά που περνάω, αυτά που νοιώθω, χωρίς να θέλω να κάνω κήρυγμα. Από εκεί εμπνέομαι κυρίως.
Τι, δηλαδή δεν βοηθάει ο καιρός στην Σουηδία για έμπνευση; Εγώ νόμιζα οτι βοηθάει (γέλια)
(γέλια) Αυτό είναι ένα θέμα εδώ. Επειδή δεν βλέπεις ουρανό και ήλιο, ο καιρός κάνει τους ανθρώπους να δουλεύουν παραπάνω. Το ίδιο και οι μουσικοί. Στην Ελλάδα με τον καλό καιρό, όλοι είναι έξω για φραπέ, κυνηγάνε γκόμενες και τέτοια (γέλια)
Κάτι που τόσα χρόνια δεν τόλμησα να σε ρωτήσω. Πώς και διάλεξες τον Anthony για τραγουδιστή της μπάντας;
Είναι μάλλον από τα μεγαλύτερα λάθη που έχω κάνει ποτέ. Εχω κάνει αρκετά. Για όλες τις εναλλαγές μελών, ο πρώτος που ευθύνεται είμαι εγώ. Είμαι άνθρωπος που ενθουσιάζεται εύκολα και όσο έχει να κάνει με τους NIGHTRAGE, επειδή τους αγαπώ τρελά, έχω μια αφέλεια και πιστεύω τους άλλους. Έχω βάλει άτομα που τελικά αποδείχτηκαν παράσιτα για την μπάντα.
Καταλαβαίνω πως αναφέρεσαι στον χαρακτήρα του, αλλά εγώ πρωτίστως ενδιαφέρομαι για τον ήχο του. Πιστεύω πως ήταν μονοδιάστατος.
Ναι, στην αρχή μου ακουγόταν σαν να ήταν ξάδερφος του Lindberg (γέλια).
Όντως, αλλά ο Tomas όμως, είχε το όνομα (ως τραγουδιστής των AT THE GATES).
Ακόμα και τώρα αποτελεί ίνδαλμα για μένα. Γουστάρω τη φωνή του και τον θεωρώ από τους καλύτερους τραγουδιστές στο μελωδικό death και χαίρομαι που συνεργαστήκαμε στα δυο πρώτα άλμπουμ των n NIGHTRAGE. Πάντως, εκτός από προσωπικότητα και σαν ερμηνευτής, ο Anthony τελικά δεν ταίριαζε στους NIGHTRAGE. Λυπάμαι που το λέω, αλλά ήταν λάθος μου.
Το διόρθωσες όμως. Ο Ronnie έχει ποικιλία και είναι πιο εκφραστικός.
Είναι χρόνια στην hardcore σκηνή, ξέρει το παρελθόν μας, καταλαβαίνει πως απαιτούνται θυσίες και είμαστε πιο κοντά ηλικιακά, οπότε βρισκόμαστε στο ίδιο μήκος κύματος. Νοιώθει γιατί κάνω αυτό που κάνω, είναι τρόπος ζωής. Σαν τραγουδιστής είναι ευέλικτος και πατάει καλά στο hardcore αλλά και στο μελωδικό death metal, αλλά και επί σκηνής έχει μεγάλο χάρισμα. Δεν είναι στατικός, αυτό που μου αρέσει, είναι οτι έχει όλο το πακέτο. Ταιριάζουμε και ελπίζω πως τα καλύτερα έπονται, αφού πλέον έχουμε δέσει σε προσωπικό και μουσικό επίπεδο.
Χαίρομαι που το ακούω. Θα το θυμάμαι αυτό που υπόσχεσαι (γέλια)
Καλά τώρα, λέω αυτά που λέω, αλλά είναι ωραία πρόκληση για μένα να μην ξέρεις τι θα γίνει στο μέλλον.
Αφού μιλάμε για αλλαγές μελών, πόσο νομίζεις οτι έχει καθυστερήσει την επιτυχία των NIGHTRAGE αυτή η συνεχής εναλλαγή μελών;
Αρκετά, αλλά δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Για εμάς ήταν απαραίτητες αυτές οι αλλαγές, διότι η μπάντα θα είχε διαλύσει. Δεν το καλύτερο πράγμα, ξέρω πως έχει πληγώσει την μπάντα, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε εδώ και πιστεύω πως έχουμε ακόμα να δώσουμε πολλά. Δυστυχώς δεν έχουν όλοι το ίδιο σκεπτικό και το ίδιο κίνητρο για να βρίσκονται σε μια μπάντα. Άλλοι για την επιτυχία, άλλοι για λεφτά, άλλοι για να βγάλουν γκόμενες, όμως λίγοι είναι αυτοί που το κάνουν για την μουσική. Δεν πετυχαίνουν όλοι οι γάμοι (γέλια).
Πρέπει να σου πω οτι έχοντας άγνωστους μουσικούς, με κίνητρο, πιστεύω πως μπορούν να δώσουν περισσότερη ώθηση στην μπάντα.
Κοίταξε για εμάς το οτι η μπάντα ξεκίνησε με τον Lindberg και τον Gus, ήταν κάτι σαν ευχή και κατάρα. Όλοι νόμιζαν πως ήταν η μπάντα του Gus και του Lindberg. Είναι καλό να μπορείς να συνεργάζεσαι με καταξιωμένους μουσικούς, αλλά ίσως σε βάθος χρόνου να μην λειτουργεί καλά για την μπάντα.
Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, τι σε έκανε να φτάσεις στα πρόθυρα να σταματήσει;
Είναι η κούραση από το να δίνεις συνέχεια, δίχως να πέρνεις τίποτα. Συναντάς ανθρώπους που σε εκμεταλλεύονται και γενικά κουράζεσαι ψυχολογικά. Ποτέ δεν κουράστικα να παίζω και να γράφω μουσική. Έχω εμπιστευθεί πολύ κόσμο όλα αυτά τα χρόνια και κάπου κουράστηκα. Ποτέ δεν σκέφτηκα να διαλύσω τους NIGHTRAGE αλλά υπάρχουν κάποιες στιγμές απελπισίας. Πάντα πρέπει να βρίσκεις την δύναμη να συνεχίζεις.
Όλοι ασχολούμαστε με την μουσική από αγάπη, όμως όταν μπαίνεις στην μουσική βιομηχανία, βιώνεις πολλές απογοητεύσεις.
Σίγουρα, οι στιγμές χαράς είναι λιγότερες από τις απογοητεύσεις. Χαίρεσαι όταν είσαι στην σκηνή, όταν γνωρίζεις τους οπαδούς, όταν γράφεις ένα κομμάτι. Όλες οι υπόλοιπες είναι δύσκολες στιγμές. Εγώ θα συνεχίζω τους NIGHTRAGE όσο νοιώθω πως έχω κάτι να προσφέρω, κάτι να εκφράσω. Γι’ αυτό σου είπα πριν, πως επηρεάζομαι από αυτά που περνάω.
Παρότι γράφεις επιθετική και σκοτεινή μουσική, είσαι ένα αισιόδοξο άτομο, κι αυτό σίγουρα συμβάλλει στο να ξεπεράσεις τα εμπόδια.
Ναι. Αν κάποιος διαβάσει τους στίχους θα νομίζει οτι κάτι δεν πάει καλά, όμως στην ουσία, όπως ξέρεις είμαι αισιόδοξος. Δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Πάνω από όλα να υπάρχει υγεία και να αισθάνεσαι δημιουργικός, ώστε να κάνεις το επόμενο βήμα.
Πάντως σε όλα αυτά τα χρόνια, η σχέση που φαίνεται πως διατηρείται τελικά, είναι αυτή με τον Gus G. αμφίδρομα, αφού σε είδαμε να παίζεις και μπάσο στους FIREWIND;
Είμαστε αδέρφια με τον Κώστα. Με έχει βοηθήσει στην καριέρα μου και τον έχω βοηθήσει κι εγώ. Συνεχίζουμε να είμαστε φίλοι και παρά την επιτυχία του, παραμένει ο ίδιος πιτσιρικάς που είχα γνωρίσει πριν χρόνια και τον βοήθησα. Κρατάμε αυτή την καθαρή σχέση, παρά τις αλλαγές στην ζωή μας.
Αλλά σου πήρε τον drummer, έτσι;
Ναι (γέλια). Δεν φταίει ο Gus γι’ αυτό. Ήταν επιλογή τοu Jo (Nunez), για την καριέρα του. Αυτό που σου έλεγα νωρίτερα, πως ο καθένας έχει τα δικά του κίνητρα. Δεν κρατάω κακία. Εγώ τον πρότεινα να παίξει και τελικά έμεινε. Είναι επιλογές αυτές Γιώργο, δεν μπορείς να τον κρατήσεις άμα δεν θέλει. Εγώ στην θέση του θα έκανα κάτι άλλο, αλλά ο καθένας κάνει τις επιλογές του, αλλά το κακό είναι πως παλαιότερα εγώ πίστευα, πως όλοι προσέγγιζαν την μουσική με τον ίδιο τρόπο που την έβλεπα κι εγώ.
Αυτή την αφέλεια την αποβάλλουμε σιγά-σιγά.
Ναι είναι αλήθεια αυτό.
Μιλώντας για drummer, τι θα κάνεις γι’ αυτή τη θέση;
Αυτή τη στιγμή που προβάρουμε τραγούδια για την επερχόμενη περιοδεία, έχουμε προσωρινό drummer και κιθαρίστα, αλλά δεν θέλω να αναφέρω ονόματα, διότι θέλω να περιμένω να μεστώσει αυτή η συνεργασία και βλέπουμε.
Σε έχουν πλησιάσει Έλληνες μουσικοί για να παίξουν μαζί σου;
Αρκετοί θα έλεγα. Χαίρομαι γι’ αυτό και στενοχωριέμαι όταν πρέπει να αρνηθώ, γιατί εκτιμώ το ενδιαφέρον, πάρα πολύ. Θα ήθελα να δημιουργήσω ένα μόνιμο line-up.
Δεν είναι εύκολο για εμάς τους Έλληνες να φύγουμε εξωτερικό. Το λέει αυτό κάποιος που ζει χρόνια έξω, όπως κι εσύ;
Ναι, αλλά πιστεύω πως δεν έχω κάνει κάτι ιδιαίτερο. Όποιος πιστεύει στον εαυτό του, θα έκανε το ίδιο. Πάρε για παράδειγμα τον Γιώργο Νερατζή που λέγαμε. Έφυγε από το Αγρίνιο και ήρθε μόνος του στη Σουηδία, όμως βρέθηκε να δουλεύει με τον Daniel Bergstrand στα Dug out studios, δεν είναι και λίγο πράγμα. Είναι αξιέπαινο. Αν πιστεύεις στον εαυτό σου, κάνεις τέτοιες συνειδητές επιλογές. Όταν θες να ακολουθήσεις το όνειρό σου, πρέπει να απαγκιστρωθείς και να ακολουθήσεις την καρδιά σου.
Είναι οι NIGHTRAGE τελικά μια συνέχεια των EXHUMATION;
Ναι σίγουρα. Άλλωστε αυτό ήθελα να κάνω και βαφτίζοντας την μπάντα από ένα κομμάτι των EXHUMATION. Πίστευα οτι είχαμε λαμπρό μέλλον, κι ότι η μπάντα ήταν σε υψηλό επίπεδο στο χώρο του μελωδικού death metal, αλλά δεν είχαμε όλη την ίδια αντίληψη στην μπάντα. Έτσι κατάλαβα οτι δεν ήμουν εγώ το πρόβλημα στην μπάντα και τελικά τα κατάφερα πολύ καλύτερα, αφού έκανα πράγματα που με τους άλλους μάλλον δεν θα τα φτάναμε ποτέ. Οι NIGHTRAGE είναι πιο επαγγελματική μπάντα, αλλά σίγουρα είμαι ευχαριστημένος από τις κυκλοφορίες των EXHUMATION παρότι δεν υπήρξε συζήτηση. Εξακολουθώ να παρακολουθώ την Ελληνική σκηνή και βλέπω την εξέλιξη και με χαροποιεί να βλέπω κάποιους να τα καταφέρνουν. Βλέπεις τον Gus να παίζει με τον Ozzy, τον Κόλλια με τους NILE, έχουμε τους SEPTIC FLESH και τους ROTTING CHRIST που παίζουν σε όλο τον κόσμο, νεώτερες μπάντες όπως οι SUICIDAL ANGELS, με επαγγελματικό προφίλ. Μόνο η νοοτροπία κρατάει τον Έλληνα πίσω. Οι κλίκες, τα φαγώματα κλπ.Πράγματα που δεν έχουν μέρος στην μουσική.
Συμφωνώ Μάριε. Πάμε όμως πίσω στα καλά. Πώς έγινε το endorsement για τα ακουστικά MOTORHEAD-phones;
Βασικά ο τύπος που θα έφτιαξε, ένας Σουηδός, με προσέγγισε και προσφέρθηκε να κάνουμε την προώθηση. Είναι ένας φοβερός τύπος πολύ επιτυχημένος εδώ. Έτσι έγινε. Το ψάχνω, αφού είναι μια καλή προώθηση για τους NIGHTRAGE να διαφημίζονται μέσω των εταιριών.
Νιώθεις πως πολλές από τις κλασικές NWOSDM μπάντες άλλαξαν ύφος, ενώ εσείς κρατάτε περισσότερα Gothenburg στοιχεία;
Ναι, ανέκαθεν προσπαθούσα να γράψω με το συναίσθημα και ποτέ δεν κοιτούσα τις μόδες. Δεν έχω αλλάξει ως μουσικούς ή ως άνθρωπος και νομίζω πως είναι καλό να μένεις κοντά στις ρίζες σου, κι όχι να αλλάζεις με τις μόδες. Πάντα προσπαθώ να είμαι ειλικρινής και μέσα από την μουσική μου.
Πιστεύω πως φαίνεται αυτό που λες από την δισκογραφική σου πορεία, που την διέπει μια συνέχεια. Αν και ως άνθρωπος είναι φυσιολογικό να αλλάζεις γούστα και ως καλλιτέχνης φυσιολογικό να αλλάζεις τρόπο έκφρασης κάποιες φορές.
Ναι θα έλεγα πως οι heavy metal καταβολές μου παραμένουν όλα αυτά τα χρόνια. Έχω μεγαλώσει με τις κλασικές μπάντες και φαίνεται στην μουσική μου, συνδυάζοντάς το με την αγριάδα του μελωδικού Death Metal στους NIGHTRAGE.
Τι σχεδιάζετε;
Προς το παρόν δουλεύουμε μια Αμερικάνικη περιοδεία. Έχουμε ανακοινώσει μόνο κάποιες Βαλκανικές ημερομηνίες, ενώ για αργότερα σχεδιάζουμε να παίξουμε στην Ευρώπη τον Δεκέμβρη. Πάντα θέλουμε να παίζουμε και στην Ελλάδα. Ελπίζω να μας δοθεί η ευκαιρία. Υπάρχει και μια πιθανότητα να παίξουμε Ασία και μάλλον στην Κίνα. Άλλωστε το άλμπουμ είχε και επίσημη κυκλοφορία στην Νότια Κορέα, οπότε θα το προσπαθήσουμε.
Μάριε σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που μας αφιέρωσες. Πιστεύω πως καλύψαμε όλες τις πτυχές των NIGHTRAGE αλλά και της δικής σου πορείας. Εύχομαι καλή συνέχει και καλή επιτυχία.
Ευχαριστώ κι εγώ Γιώργο για την όμορφη συζήτηση. Χαίρομαι που σου άρεσε το άλμπουμ κι εύχομαι να αρέσει και σε όλους τους Έλληνες φίλους των NIGHTRAGE. Πάντα μου αρέσει να έρχομαι στην Ελλάδα, οπότε ελπίζω να προγραμματίσουμε κάποιες εμφανίσεις. Να είστε καλά.
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης
www.nightrage.com
Line-up:
Marios Iliopoulos – κιθάρα
Anders Hammer – μπάσο
Ronnie Nyman – φωνητικά
Δισκογραφία:
“Sweet vengeance” (2003)
“Descent into chaos” (2005)
“A new disease is born” (2007)
“Wearing a martyr’s crown” (2009)
“Insidious” (2011)
“The puritan” (2015)
