>
Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι μπορεί να θεωρηθεί περισσότερο rock n’ roll σήμερα από τους CLUTCH και δε βρίσκω πολλά πράγματα στο κεφάλι μου. Μια μπάντα ακούραστη, που δε σταματά να μας βομβαρδίζει με εντυπωσιακές κυκλοφορίες στο χώρο της, ενώ έβαλε τα θεμέλια για το stoner rock ήχο όπως είναι διαμορφωμένος σήμερα. Κορυφή αυτής της ακατάπαυστης πορείας ήταν to “Earth rocker” του 2013, που άφησε στόματα ανοιχτά καθώς και τρομερές απαιτήσεις για ότι πρόκειται να επακολουθήσει. Κι έρχεται η στιγμή που ένας νέος δίσκος είναι έτοιμος, και δεν είναι άλλος από το “Psychic warfare”. Με τρομερή ανυπομονησία, κι ενώ έχω στα χέρια μου το νέο τους πόνημα νωρίτερα από όλους (και χαίρομαι σαν να πάω πρώτη μέρα σχολείο) βάζω να ακούσω τι καινούριο μαγείρεψαν ο Neil Fallon και η οικογένεια του.
Η ιστορία στην άγρια δύση ξεκινάει κάπως απρόσμενα, με το intro κομμάτι “The affidavit”, κάτι που οι CLUTCH δεν έχουν επαναλάβει ποτέ σε κυκλοφορία τους, και μια βαθιά αντρική φωνή μας κάνει την εισαγωγή σε μια βρώμικη και αλκοολούχα ιστορία. Τα πράγματα δεν αργούν πολύ όμως να τιναχτούν στον αέρα, αφού χωρίς κανένα έλεος ξεπηδά το πρώτο single του δίσκου, “X-ray visions” που είναι ήδη διαθέσιμο και οι περισσότεροι έχουμε δει πως είναι ακριβώς αυτό που οι CLUTCH ξέρουν να κάνουν – στεγνό rock n’ roll, στη μούρη σου και μέσα σε κάθε σου κόκαλο που σε κάνει να θες να λικνιστείς στο ρυθμό πίνοντας ουίσκι. Η συνέχεια είναι εξίσου αδυσώπητη. Η τριπλέτα των “Firebirds”, “A quick death in Texas” και “Psycho for the witch” δε σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Η φωνή του Fallon τραντάζει τους τοίχους και την ψυχή σου, μπάσο και drums δημιουργούν δυναμικές που μόνο οι CLUTCH ξέρουν να παραδίδουν τόσο αβίαστα, ενώ το “A quick death in Texas” μυρίζει νέο χιτάκι από χιλιόμετρα (και όπως μου εξομολογήθηκε ο Dan Maines, θα γίνει και video σύντομα, δεν έβαζα κανένα στοίχημα;). Ιδιαίτερα συμπαθητικό και το “Your love is an incarceration” που ακολουθεί. Ένα σύντομο, μελαγχολικό μα σκόπιμο διάλειμμα έρχεται από το instrumental “Doom saloon” που αφήνει την κιθάρα να πει τα δικά της λόγια. Και ο σκοπός δεν είναι άλλος από την ιδιαίτερη μπαλάντα “Our lady of electric light”, με ιδιαίτερα house-of-the-rising-sun αισθητική που σου ραγίζει την καρδιά χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Το κλίμα δεν αργεί να επιστρέψει σε πιο up-beat tempo με τα “Noble savage”, “Behold the colossus” και “Decapitation blues” που κινούνται σε αισθητική παρόμοια με του υπόλοιπου δίσκου, με το τελευταίο να ξεχωρίζει αρκετά για μένα. Επίλογο στο “Psychic warfare” κάνει το πιο ήρεμο μουσικά αλλά έντονα στιχουργικά φορτισμένο “Son of Virginia” όπου μας δίνει την επιβεβαίωση – “Truly we are living in an age of wonder.”, ενώ η ίδια, βαθιά φωνή που μας καλωσόρισε, μας αποχαιρετά με τον ίδιο στόμφο στο τελείωμα του κομματιού. Το μόνο που δε χωράει αμφιβολία είναι το ταλέντο των CLUTCH να μεταμορφώνουν τον κοινωνικό σχολιασμό σε από καρδιάς διασκεδαστική μουσική.
Αυτό που με αφήνει άναυδη με τους CLUTCH είναι το πως με την ίδια συνταγή, καταφέρνουν τόσα χρόνια να βγάζουν κομμάτια τόσο ξεχωριστά μεταξύ τους και να τα αποδίδουν ζωντανά με εξαίσια αντοχή στο χρόνο. Το “Psychic warfare” δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα, αν και να πω την αμαρτία μου, ακόμη προτιμώ το “Earth rocker” λίγο περισσότερο. Που ξέρεις βέβαια, καθώς κάθε φορά που ακούω το δίσκο μου κολλάει και τον ξαναβάζω, τον ξαναβάζω, μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι τον έχω ακούσει ήδη 5 φορές σερί. Προετοιμαστείτε λοιπόν να ακούσετε μια εξαιρετική δουλειά από μια πολύ αγαπημένη μπάντα.
8 / 10
Ειρήνη Τάτση
