>
Ακάθεκτοι συνεχίζουν οι THE BLACK DAHLIA MURDER για τρίτο σερί δίσκο. Μετά το καταιγιστικό “Everblack” (2013), οι Αμερικάνοι μας προσφέρουν το “Abysmal”, έναν αβυσσαλέο δίσκο, όνομα και πράμα. Όπως είχαμε γράψει και στο κείμενο για τον προκάτοχό του (διαβάσετε περισσότερα εδώ), πρόκειται για μία μπάντα που μετράει πάνω από μία δεκαετία ενεργής δισκογραφικής παρουσίας, στη διάρκεια της οποίας, δεν έχει πέσει σε καμία σοβαρή κακοτοπιά.
Αν κάποιος ακόμα ψάχνει διαφορές στη μουσική των TBDM με το εγγύς παρελθόν τους, άδικος κόπος. Η μπάντα μένει αμετανόητα πιστή σε αυτό το melodic deathcore με το όποιο καταπιάνεται. Και γιατί όχι άλλωστε, από τη στιγμή που προσφέρει στον ακροατή όλα αυτά που χρειάζεται, χωρίς να τον κουράζει με τις, έτσι κι αλλιώς, αναμενόμενες επαναλήψεις.
Άλλωστε, οι TBDM είναι τόσο αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουν, που ούτε εταιρεία δε μπαίνουν στο κόπο να αλλάξουν, πειράζοντας έτσι τις παραμέτρους μίας νέας ομάδας παραγωγής. Βέβαια, αυτό έχει και την αντίστροφη ερμηνεία. Η Metal Blade έχει μείνει τόσο ικανοποιημένη με την απόδοση του συγκροτήματος, που δε σκέφτεται να το αποδεσμεύσει. Και για του λόγου το αληθές, σε ένδειξη επιβράβευσης για τους εφτά δίσκους που καταγράφουν και οι δύο (μπάντα και εταιρεία) στο ενεργητικό τους, ο ίδιος ο Brian Slagel (ιδιοκτήτης του label) έχει καταχωρηθεί, έστω και τιμητικά, ως παραγωγός του εν λόγω δίσκου.
Οι οπαδοί του είδους, αλλά και της μπάντα πάνω από όλα, δε χρειάζεστε περισσότερα λόγια για να πεισθείτε ότι αυτός ο δίσκος είναι ένα αυθεντικό αποκύημα των καμένων εγκεφαλικών κυττάρων του Trevor Strnad και της παρέας του. Για όλους τους υπόλοιπους που μπαίνετε στην φάση του ακραίου μελωδικού deathcore και δεν ξέρετε τους TBDM (δεν είστε και πολλοί άλλωστε;), αρκεί να ξέρετε πως κάθε δίσκος του συγκροτήματος είναι κατάλληλος για να ξεκινήσετε να τους ακούσετε. Εντάξει, όλοι εκτός του “Deflorate” (2009). Οπότε μη διστάζετε, δεν δαγκώνουν.
7.5/10
Νίκος Ζέρης
