>
Αν οι αυτοβιογραφίες έχουν γίνει της μόδας στον μουσικό χώρο, αυτό εν μέρη οφείλεται στο ότι οι μουσικοί μας ήρωες έχουν μεγαλώσει και ολοκληρώνοντας τον κύκλο τους, έχουν πολλά να πουν (ή να γράψουν αν θέλετε).
Στην περίπτωση του Steven Tyler, τα απομνημονεύματα, είναι μια πιο σωστή λέξη για να περιγράψει το βιβλίο του. Καταφέρνει στις 376 σελίδες, να συγκεντρώσει κομμάτια από κάθε πτυχή της ζωής του, αναμιγνύοντάς τα με τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Έτσι το “Does the noise in my head bother you?” γίνεται μια άρτια εξιστόρηση της ζωής του.
Κάποιοι μουσικοί επικεντρώνονται πολύ στην προσωπική τους ζωή (βλέπε Lemmy), με αποτέλεσμα ο μουσικόφιλος, να μην μπορεί να κάνει εύκολα συσχετισμούς με τις εκάστοτε δουλειές του. Κάποιοι άλλοι, παρα-ασχολούνται με την μουσική, παραγκωνίζοντας το προσωπικό μέρος, μην δίνοντάς μας την ευχέρεια να γνωρίσουμε την προσωπικότητά τους.
Μετά το “The dirt” των MOTLEY CRUE, σίγουρα αυτό που μόλις διάβασα, είναι η πιο καλογραμμένη βιογραφία. Δεν υπάρχει πέτρα που να μην σηκώσει ο Tyler. Ξεκινά από την παιδική του ηλικία και τον τρόπο που μοίραζε την χρονιά του από την Νέα Υόρκη των 60’s στην εξοχή. Πώς μεγάλωσε με ελευθερία, μουσική και πολύ νωρίς με ναρκωτικά.
Αν μπορούσα να περιορίσω την θεματολογία του βιβλίου τότε θα έλεγα πως ασχολείται με την μουσική (τα τραγούδια και τους στίχους του, τους δίσκους του), τους AEROSMITH (από μάνατζερ και ιστορίες, μέχρι groupies και τη σχέση του ιδιαίτερα με τον Joe Perry) και βέβαια με τα ναρκωτικά (είναι αξιοσημείωτο πόσο μεγάλο κεφάλαιο είναι αυτό). Άρα αυτά είναι και τα κύρια χαρακτηριστικά της ζωής του, Μαζί με τις γυναίκες βέβαια.
Διαβάζουμε πώς γράφτηκαν κάποια γνωστά και κάποια λιγότερο γνωστά τραγούδια. Πού αναφέρονται κάποιοι στίχοι του που δεν υπήρχε περίπτωση να κάνουμε συσχετισμούς παλαιότερα, μόνο εικασίες. Είναι μάλλον το πιο όμορφο ταξίδι αυτό. Όπως και η διαδικασία σύνθεσης και ηχογραφήσεων κάποιων σημαντικών δίσκων τους.
Στο κομμάτι των AEROSMITH, την μπάντα που πέρασε από σαράντα κύματα, ανακαλύπτουμε για τις ισορροπίες τους. Μας ανοίγει την πόρτα στο πώς δούλευαν ανά περίοδο και τα σκαμπανεβάσματά τους. Μας δίνει μια γεύση από την τεράστια μηχανή που αποτελεί μια rock–star μπάντα. Μας δίνει την δική του εκδοχή για τις περιπέτειές του συγκροτήματος – και του ίδιου – με τους εκάστοτε μάνατζερ. Σίγουρα όμως το λιγότερο politically correct μέρος, έχει να κάνει με την σχέση λατρείας και μίσους με τον Joe Perry. Από το ξεκίνημα μέχρι και σήμερα, ο Tyler βρίσκει αρκετές αφορμές για να ξεσπαθώσει για την στάση, το τρόπο ζωής, τις συζύγους, τα ναρκωτικά, την συμπεριφορά, τα τηλεφωνήματα (ή μη), τα λεφτά, τον τρόπο γραψίματος (και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε) του Joe Perry. Παρόλα αυτά, φροντίζει να εκθειάζει το μουσικό του ταλέντο και πώς, μέσα από αυτή την έντονη σχέση τους, ξεπηδούν τα εκρηκτικά τραγούδια των AEROSMITH.
Το πιο ακραίο όμως μέρος, έχει να κάνει με τα ναρκωτικά. Σε διάφορες στιγμές της ζωής (και του βιβλίου) ο ταλαντούχος τραγουδιστής εθίστηκε σε κάθε είδους ουσία στον πλανήτη. Οι αναφορές, σε σημεία είναι ενοχλητικές επειδή είναι in–your–face!!! Επίσης αναλυτικές είναι και οι περιγραφές για τις προσπάθειες αποτοξίνωσης (όλες).
Όλα τα παραπάνω και πολλές ιστορίες, διηγούμενες από την δική του σκοπιά, ζωγραφίζουν την προσωπικότητα του Steven Tyler που γνωρίζαμε, αλλά και μεγάλο μέρος αυτής που αγνοούσαμε. Ένας rockstar με όλη την σημασία της λέξης, από τους λίγους που μας απέμειναν. Τα γράφει όπως τα μιλάει. Με απερίγραπτη ειλικρίνεια, αλλά και με τον ακροατή/αναγνώστη να πρέπει να βγάλει νόημα από τα συμφραζόμενα πολύ συχνά. Χείμαρρος, όπως στην σκηνή, στους στίχους του και στην εμφάνισή του. Ο Steven Tyler ζει μια πολύχρωμη ζωή, οπότε και το βιβλίο αυτό έχει πολλές ευκαιρίες για να σας διατηρήσει το ενδιαφέρον.
Απολαύστε!
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης
