Να και μια ενδιαφέρουσα επιστροφή. Για όσους ήταν τριγύρω το 1990 που το MTV δεν σταματούσε να παίζει το “One in a million”, σίγουρα το όνομα σημαίνει πολλά. Τα παιδιά από τις γειτονιές του New Jersey, απομακρύνθηκαν για σχεδόν 2 δεκαετίες, αλλά το “New audio machine” μοιάζει να έχει βγει από μια μπάντα που δεν έχασε ούτε μια μέρα και κρατάει επαφή με τις ρίζες της. Ο ήχος του “Drag me down” είναι άκρως Αμερικάνικος και όταν σκάει (μετά από 1 λεπτό) η κιθάρα με τα τύμπανα ξεκινά η γιορτή. Το δεύτερο “Get on it” ροκάρει από την πρώτη νότα και συνεχίζει την uptempo διάθεση.
Από τους δυο πρώτους δυναμίτες που ανοίγουν το δίσκο, γίνεται αισθητή η όρεξή τους να ροκάρουν, να ακούγονται σύγχρονοι αλλά ταυτόχρονα συνδεδεμένοι με το ξεκίνημά τους. Μια μπάντα που σέρφαρε στο κύμα του hair/glam rock αλλά πάνω από όλα ήξερε να γράφει καλά τραγούδια, δείχνει ότι δεν έχει χάσει το ταλέντο της. Ακούστε το “Walk with a stranger” και θα συμφωνήστε μαζί μου.
Ο ήχος τους χρωστά στους WINGER, STRYPER, FIREHOUSE και WARRANT, αλλά ακόμα και στην σύγχρονη έκδοσή τους βρίσκεις παραλληλισμούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το “Ride”. Ίσως λίγο πιο σύγχρονο (μην το δείτε αρνητικά αυτό) το πρώτο single “Tattoos & misery” είναι από τις καλύτερες στιγμές που δύσκολα όμως μπορείς να ξεχωρίσεις από το σύνολο.
Να τονίσω οτι έχουν συνεργαστεί συνθετικά με το killer-δίδυμο των SKID ROW Rachel Bolan και Snake Sabo, όπως και με τον Glen Burtnik των STYX. Στο αποτέλεσμα έχει συμβάλλει και η συμπαραγωγή του Chuck Alkazian ο οποίος έχει δουλέψει για ονόματα όπως ο Elton John και η Aguilera.
Επειδή το “New audio machine” κυκλοφορεί παράλληλα με τους γείτονές τους TYKETTO είμαι στην δύσκολη θέση να κάνω συγκρίσεις. Έτσι οι TRIXTER όμως με κάνουν να τους παραδεχτώ περισσότερο αφού φαίνεται να έχουν δουλέψει περισσότερο τις συνθέσεις τους, την παραγωγή τους και σίγουρα το αποτέλεσμα τους δικαιώνει.
8 / 10
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης
