“Into the everflow”
Μία από τις πρώτες μπάντες που είχα φάει τρελό κόλλημα με το που άκουσα το “A social grace” πίσω στα 1990, τελειώνοντας το σχολείο, ήταν οι PSYCHOTIC WALTZ. Γράφτηκα μέλος στο fan club τους, έπαιρνα τα τεύχη που έβγαζε, είχα επικοινωνία με γράμματα με τα μέλη τους, αλλά ποτέ δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να τους δω live. Η στιγμή αυτή, που περίμενα πολλάααααα χρόνια, έφτασε επιτέλους. Το Σάββατο 28 και την Κυριακή 29 Απριλίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα, θα έρθουν, μαζί με τους έτερους Θεούς, ROYAL HUNT και μάλιστα θα παίξουν ένα ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟ set που θα διαρκέσει 2,5 ώρες, παίζοντας σχεδόν όλα τα τραγούδια που έχουν ηχογραφήσει, στην κυριολεξία!!! Ετοιμαστείτε για ένα ανεπανάληπτο μουσικό ταξίδι λοιπόν και σαν ζέσταμα, διαβάστε τη συνέντευξη που μας έδωσαν ο Devon Graves και ο Dan Rock…
Πάντα είχα την εντύπωση ότι οι PSYCHOTIC WALTZ σαν γκρουπ, ακολουθούσαν το όραμά τους από τα πρώτα τους βήματα. Από το χαρακτηριστικό artwork του Mike Clift, την πρόοδο από άλμπουμ σε άλμπουμ, μέχρι τελικά τον τρόπο που αποφασίσατε να τελειώσετε την καριέρα σας σαν συγκρότημα το 1997. Πέρασαν 15 χρόνια από τη διάλυσή σας πλέον. Πως θα περιέγραφες την καριέρα των PSYCHOTIC WALTZ και την εξέλιξή τους μέσα από τη δισκογραφία τους;
Dan: Συμφωνώ ότι ακολουθήσαμε το όραμά μας σχετικά με το είδος μουσικής που θέλαμε να δημιουργήσουμε. Καθένας από εμάς έφερε κι από κάτι από το προσωπικό του γούστο και στυλ κι ευτυχώς τα αναμίξαμε με αρκετά καλό τρόπο. Όσο μεγαλώναμε, χρόνο με το χρόνο, τα γούστα μας άλλαζαν. Δεν μπορώ να φανταστώ να βγάζαμε τέσσερα CD που να ακούγονταν ακριβώς σαν το “A social grace” και ούτε πιστεύω ότι οι οπαδοί μας θα το εκτιμούσαν ιδιαίτερα… ΟΚ, τώρα που το σκέφτομαι ίσως κάποιοι να ήθελαν κάτι τέτοιο, αλλά η ποικιλία των τεσσάρων δίσκων μας προσφέρει μία μεγάλη δεξαμενή ήχων που μπορεί κανείς να βρει κάτι που του αρέσει, νομίζω.
Σαν καριέρα, τώρα, δεν μπορώ να παραπονεθώ, ήμασταν μαζί για δέκα χρόνια, παίξαμε σε όλη την Ευρώπη, κάναμε τέσσερις δίσκους για τους οποίους είμαστε όλοι πολύ περήφανοι και αναπτύχθηκε μία πολύ αφοσιωμένη βάση οπαδών. Στην πορεία, όπως πολλά γκρουπ, έφτασε η ώρα να διαλυθούμε. Νομίζω ότι όλοι αισθανόμαστε πολύ τυχεροί που υπάρχει ακόμα δυνατότητα για εμάς να είμαστε μαζί πάλι, να δημιουργούμε μουσική και να παίζουμε συναυλίες.
Παρότι ήσασταν ένα σχήμα χωρίς κανένα περιορισμό στη μουσική, κάποια μέλη είχαν διάφορα project όπως τους END AMEN, τους DARKSTAR και τον σόλο δίσκο “The strange mind of Buddy Lackey”. Ποιοι ήταν οι λόγοι που δημιουργήσατε αυτά τα project;
Devon: Στη δική μου περίπτωση υπήρχαν δύο λόγοι. Ο πρώτος ήταν ότι ήθελα να γεμίσω το κενό, το χρονικό διάστημα που ο Dan Rock είχε ένα ατύχημα που παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή και μία κίνηση που έκανα σε περίπτωση που δεν θα υπήρχαν πλέον οι PSYCHOTIC WALTZ, αν ο Dan δεν μπορούσε να επιστρέψει. Ο δεύτερος ήταν ότι παρότι δεν είχαμε μουσικούς περιορισμούς, ακόμα είχα την επιθυμία να εξερευνήσω το δικό μου όραμα μ’ έναν τρόπο που οι PSYCHOTIC δεν θα επέτρεπαν επειδή είναι γκρουπ και όχι η πλατφόρμα για να αναπτύσσω τις δικές μου ιδέες. Απλώς ήθελα να το δοκιμάσω.
Dan: Κι εγώ με τους DARKSTAR, με όμοιο τρόπο, βρήκα ότι ήταν ευκαιρία να δοκιμάσω κάτι που δεν θα λειτουργούσε με τους PSYCHOTIC WALTZ. Εννοώ ότι ήταν η κεντρική του ιδέα ήταν να είναι ένα instrumental –κατά βάση- σχήμα και δεν μπορούσα να ζητήσω από τον Devon να μην τραγουδήσει σ’ ένα ολόκληρο άλμπουμ των PSYCHOTIC WALTZ…
Θεωρείστε μία από τις εξυπνότερες και αγαπημένες μπάντες όλων των εποχών στο progressive metal, παρότι δεν είχατε κανένα από τα στερεότυπα του είδους. Πως το εξηγείτε; Ο Dan Rock κάποτε είχε πει ότι η μουσική δεν προέρχεται από τα μουσικά κολέγια, αλλά από τον δρόμο…
Devon: Νομίζω ότι δεν ακολουθούμε τα στερεότυπα του progressive metal, επειδή δεν είναι αυτό που ακολουθούμε. Εμείς απλά εξελιχθήκαμε από το πιο πρωτόγονο ύφος του rock και του metal. Οι αλλαγές ρυθμού ήρθαν από την επιθυμία να είμαστε ενδιαφέροντες και απρόβλεπτοι και παράλληλα να μην αντιγράφουμε άλλα γκρουπ (τα οποία όμως εκείνη την περίοδο ήταν πολύ, πολύ λίγα).
Διαβάζοντας τα “Waltz times”, το fanzine του fan club σας, δεν μπορούσα να μην παρατηρήσω το πάθος που έδειχναν οι οπαδοί σας απ’ όλο τον κόσμο και από την Ελλάδα, όπου έχετε φανατικό κοινό. Είστε ικανοποιημένοι από την επιτυχία και την αναγνώριση που έχετε γευτεί μέχρι τώρα από τον Τύπο και τους Οπαδούς;
Devon: Δεν αισθάνομαι τόσο ικανοποιημένος, όσο το εκτιμώ πολύ. Αλλά φυσικά είναι στην ανθρώπινη φύση να επιζητάς περισσότερα.
Dan: Συμφωνώ, εκτιμούμε πάρα πολύ τα θετικά vibes από τους οπαδούς και του κριτικούς.
Ποια γκρουπ θα έλεγες ότι καθόρισαν τον ήχο των PSYCHOTIC WALTZ;
Devon: Οι PSYCHOTIC WALTZ.
Dan: Χαχαχα! Αστεία απάντηση! Νομίζω ότι από τη στιγμή που φέραμε όλοι διαφορετικά μουσικά background στο στούντιο, είμαστε βασικά ένα προϊόν από τους παιδικούς ήρωές μας αναμεμιγμένους με τις δικές μας ιδέες και τη φαντασία μας.
Ποιες στιγμές από την καριέρα σας θα περιέγραφες σαν την καλύτερη και την χειρότερη;
Devon: Για μένα, η καλύτερη μέρα ήταν η 1η Ιουλίου 1986 (τα 20α μου γενέθλια), όταν ήρθαν τα παιδιά και μου έκαναν έκπληξη αφού είχαν νοικιάσει εξοπλισμό και μου ζήτησαν να μπω στο γκρουπ. Η χειρότερη μέρα ήταν η 1η Ιουλίου του 1997, όταν βγήκα από το αυτοκίνητο, γυρνώντας σπίτι από την τελευταία μας περιοδεία, γνωρίζοντας ότι δεν θα γυρνούσα πίσω…
Dan: Αααα!!! Αλλά επέστρεψες, οπότε δεν είναι η χειρότερη μέρα πια, έτσι δεν είναι; Χαχαχα! Για μένα, νομίζω ότι η καλύτερη στιγμή ήταν η πρώτη συναυλία μας στο Dynamo Open Air το 1991. Όπως κοίταζα τα 30.000 άτομα που είχαν έρθει, είχα πάθει πλάκα! Το χειρότερο όλων, ήταν σίγουρα το ατύχημα που είπε πριν ο Devon. Δεν μπορούσα να παίξω κιθάρα για 8 μήνες κι αυτό πήγε πραγματικά πίσω το συγκρότημα. Αλλά να ‘μαστε εδώ τόσα χρόνια αργότερα, οπότε όλα είναι καλά!
Τι σας έκανε να διαλυθείτε τότε και να επανενωθείτε τώρα;
Devon: Διαλυθήκαμε για διάφορους προσωπικούς και επαγγελματικούς λόγους, τους οποίους αυτή τη στιγμή δεν με ενδιαφέρει να πολυψάξω τώρα. Όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, αλλά ας πούμε ότι έγιναν για την αναζήτηση της ευτυχίας. Η επανένωση πήρε πολύ χρόνο. Είχα τη δική μου γεύση της «αυτό-παραγωγής» και του να είμαι αρχηγός στο δικό μου σχήμα, να παίζω κιθάρα κτλ. Πίστευα ότι βρήκα την ειρήνη μου απ’ αυτή την άποψη για πέντε δίσκους. Όλο αυτόν το χρόνο, έβλεπα την κληρονομιά των PSYCHOTIC WALTZ συνεχώς να μεγαλώνει. Μ’ έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο τυχερός ήμουν και πόσο ασήμαντα ήταν τα παράπονά μου. Επίσης, είχα χάσει την απλότητα του να είμαι απλά ο τραγουδιστής (με τέτοιους φοβερούς παίχτες και συνθέτες) σε αντίθεση με το να παίζω lead κιθάρα, να τραγουδάω και να είμαι ο mastermind πίσω απ’ όλο το πράγμα, όπως συνέβαινε με τους DEADSOUL TRIBE. Ήταν απλά περισσότερο βάρος απ’ όσο μπορούσα πλέον να κουβαλώ.
Dan: Δέκα χρόνια είναι πολύς χρόνος για ένα γκρουπ να μένει στο στούντιο, αλλά είναι συνηθισμένο και νομίζω ότι είναι ο βασικός λόγος που διαλύονται οι μπάντες. Αλλά για την επανένωση τώρα, όπως είπε και ο Devon, πάντα ήταν στο μυαλό μας, αλλά ο χρόνος δεν ήταν ο κατάλληλος, μέχρι που πέρσι έφτασε η ώρα να είναι όλα κατάλληλα για όλους μας.
Έχετε πλάνα για νέο δίσκο; Αν ναι, σε ποιο στάδιο είστε; Με ποιο άλμπουμ σας θα το συγκρίνατε;
Dan: Φυσικά κι έχουμε πλάνα για νέο δίσκο, μόνο που αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε εμβρυακό επίπεδο! Και από τη στιγμή που έχουμε μόνο «έμβρυα», είναι δύσκολο να συγκρίνουμε με οτιδήποτε. Θα περιμένουμε και θα δούμε!
Πολλά μέλη σας, έχουν υποστεί πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας. Ο Brian είναι σε αναπηρικό καροτσάκι κι εσύ Dan, παραλίγο να σκοτωθείς κάνοντας ορειβασία. Πόσο σημαντικές υπήρξαν αυτές οι δυσκολίες για το γκρουπ και την ύπαρξή του;
Dan: Να απαντήσω εγώ που ανήκω σ’ αυτήν την κατηγορία. Βασικά, δημιουργεί προφανείς δυσκολίες στο ταξίδι και στο φόρτωμα του εξοπλισμού και των πραγμάτων μας γενικά. Αλλά τα καταφέρνουμε!
Δέκα χρόνια πριν, εσύ Dan, μου είχες πει ότι βρήκες τη γυναίκα της ζωής σου κι ότι αποφάσισες να σταματήσεις να παίζεις μουσική, αφού θεωρούσες ότι η αγάπη είναι σημαντικότερη από τη μουσική. Τι σε έκανε να αλλάξεις γνώμη και να παίξεις για τους επανασυνδεδεμένους PSYCHOTIC WALTZ;
Dan: Εγώ στο είπα αυτό; Θα πρέπει να ήμουν μεθυσμένος!!! Χαχαχαχα! Αστειεύομαι… Συνεχίζω να το υποστηρίζω αυτό, όπως ο John Lennon. Οι BEATLES τραγουδούσαν “All you need is love” κι όχι “All you need is music”. Αλλά και πάλι, νομίζω ότι το timing είναι σωστό αυτή τη στιγμή κι ευτυχώς έχω ΚΑΙ αγάπη ΚΑΙ μουσική.
Όταν το 2011, ανακοινώθηκε το reunion των PSYCHOTIC WALTZ, κανείς από τους δυο σας δεν ήταν μέρος του γκρουπ, με τον Steve Cox να είναι ο δεύτερος κιθαρίστας. Παρόλα αυτά, ο Devon όταν ερχόταν στην Ελλάδα με τους DEADSOUL TRIBE, πάντα έδειχνε θετικός σε ένα reunion των PSYCHOTIC WALTZ. Γιατί δεν είχε ανακοινωθεί από την αρχή;
Devon: O Dan δεν είχε ανακοινωθεί, επειδή μας πήρε πολύ χρόνο να τον πείσουμε να έρθει στο γκρουπ. Εννοώ, ήθελε να έρθει θεωρητικά, αλλά δεν υπήρχε κάποια πραγματική ουσία που να άξιζε τον κόπο που απαιτούνταν (να ξαναμάθουμε για παράδειγμα όλο το παλιό μας υλικό). Δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι που τελικά αποφάσισε να παίξει μαζί μας. Ουσιαστικά ήταν η περιοδεία Power Of Metal που του έδωσε το κίνητρο που έψαχνε. Σε ότι αφορά εμένα, συμφώνησα μυστικά, αλλά δεν ήθελα να φανερωθεί τίποτα μέχρι να κυκλοφορήσει το άλμπουμ μου με τους THE SHADOW THEORY. Θεωρούσα ότι το reunion των PSYCHOTIC WALTZ θα έκλεβε την παράσταση από τους SHADOW THEORY, κάτι που τελικά έγινε και αποδείχτηκε ότι είχα δίκιο…
Dan: Εγώ θα πρέπει να συμπληρώσω ότι η γυναίκα μου ήταν έγκυος εκείνη την περίοδο και δεν είχα καμία διάθεση να μπω σε στούντιο και να ξεκινήσουμε τη μηχανή των PSYCHOTIC WALTZ. Από τη στιγμή που γεννήθηκε η κόρη μου και όλα πήγαν καλά, η ευκαιρία ήταν πολύ περισσότερο αποδεκτή. Και σίγουρα η περιοδεία POM ήταν κάτι που το περίμενα πολύ!
Σε περίπτωση που ο Devon Graves δεν ήταν στο γκρουπ, ποια εναλλακτική είχατε; Ποιος θα τον αντικαθιστούσε;
Dan: Ο Vanilla Ice!!! Χαχαχα!!! Για εμένα δεν υπήρχε ποτέ εναλλακτική λύση. Μόνο ο Devon…
Για πολλούς ανθρώπους, ο Dan Rock υπήρξε ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία των PSYCHOTIC WALTZ και στην αρχή δεν είχε ανακοινωθεί στη σύνθεση. Μήπως οι δυο σας διαφωνούσατε με την ιδέα του reunion τελικά και όταν είδατε τη φοβερή ανταπόκριση που είχε στο Facebook αλλάξατε τη γνώμη σας;
Devon: Δεν είχε να κάνει σε τίποτα με αυτό. Εγώ ήμουν εκείνος που παρακαλούσα τον Dan να έρθει πάλι μαζί μας. Και ο Brian το ήθελε πολύ, αλλά ο Norm και ο Ward γούσταραν που έπαιζαν με τον Steve Cox. Παρόλα αυτά, ένας από τους όρους που είχα θέσει για τη συμμετοχή μου, ήταν ότι έπρεπε να είναι το αυθεντικό line–up. Αγαπώ πραγματικά τον Steve, αλλά ο Dan είναι πολύ διαφορετικός μουσικός από τον Steve, Χωρίς τον Dan, καμία καινούργια μουσική δεν θα μπορούσε να είναι αυθεντική PSYCHOTIC WALTZ. Το ίδιο πηγαίνει και για οποιονδήποτε άλλο στο γκρουπ, κατά τη γνώμη μου.
Dan: Πραγματικά, ο Devon κι εγώ ανταλλάσσαμε e–mail πολλά χρόνια πριν το reunion και πάντα συμφωνούσαμε ότι θα έπρεπε το reunion να γίνει κάποια στιγμή που θα ήταν σωστή για όλους μας. Όταν τα υπόλοιπα τέσσερα παιδιά τελικά αποφάσισαν ότι η ώρα είναι «τώρα», απλά δεν ήμουν έτοιμος. Τώρα είμαι.
Είναι αλήθεια ότι σας έκανε μήνυση ένα μέλος της ομάδας που τραβούσε το video clip του “Faded”, επειδή ισχυριζόταν ότι τα φώτα τον τύφλωσαν; Τι συνέβη τότε;
Devon: Ήταν η ηθοποιός του video. Φαντάζομαι ότι έπαθε στην πραγματικότητα ζημιά στα μάτια της, επειδή όταν βλέπεις επίμονα το μέρος όπου οι ηθοποιοί κοιτούν το φως του UFO, η σκιά του χεριού της δεν πέφτει στα μάτια της όπως κανονικά θα έπρεπε όταν τα προστατεύεις κάνοντας σκιά για να προφυλαχτείς από ένα έντονο φως. Δεν ξέρω τι ήθελε να κάνει, αλλά ήταν πραγματικά κάτι πολύ χαζό. Αυτά τα φώτα είναι πολύ δυνατά και δεν αμφιβάλλω ότι έχει πρόβλημα στην όρασή της μέχρι σήμερα. Δεν ήμουν παρών στο γύρισμα, αλλά μπορείς να δεις ότι ο άλλος ηθοποιός προστάτευσε τα μάτια του και είναι απολύτως εντάξει. Έλαβε μία αποζημίωση από το γκρουπ (που την πλήρωσε ο Norm), από το κολέγιο και από την εταιρία ενοικίασης των φώτων.
Κοιτάζοντας πίσω, πως βλέπετε τον ήχο του “Mosquito”, όπου κάποιοι φανατικοί οπαδοί σας, σας κατηγόρησαν ότι γίνατε εμπορικοί;
Devon: Μπορούν να έχουν την άποψή τους, αλλά μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια είναι από εκείνο το δίσκο.
Dan: Τη στιγμή που συμφωνώ ότι το “Lovestone blind” μπορεί να ακούγεται «εμπορικό» σε ορισμένους ανθρώπους, κανείς από εμάς δεν έκανε κάποια συνειδητή προσπάθεια να γράψει κάτι που δεν του άρεσε. Αυτό ήταν το groove μας εκείνη την περίοδο.
Πιστεύετε ότι αν οι PSYCHOTIC WALTZ είχαν την υποστήριξη μία μεγαλύτερης εταιρίας, θα ήταν ενεργοί όλα αυτά τα χρόνια;
Devon: Πιθανώς. Κάποιες από τις απογοητεύσεις μας, πιθανώς προήλθαν από τη συνεχή κατάσταση «πείνας» στην οποία βρισκόμασταν.
Τώρα που οι PSYCHOTIC WALTZ είναι ενεργοί, τι θα κάνεις με τους DEADSOUL TRIBE;
Devon: Οι DEADSOUL TRIBE τελείωσαν όταν σχημάτισα τους THE SHADOW THEORY. Μπορεί βέβαια να το λέω αυτό, αλλά όπως βλέπουμε εδώ, τέτοιου είδους αποφάσεις δεν είναι ποτέ μόνιμες. Δεν έχω χάσει τα παιδιά, αφού είμαστε πολύ καλοί φίλοι. Φαντάζομαι ότι αν υπάρξει ζήτηση, θα κάναμε κάτι μαζί πάλι.
Πως ήταν η εμπειρία σου με τους THE SHADOW THEORY;
Devon: Ήταν φανταστικά να ηχογραφώ με τόσο καλούς παίχτες και να έχω τέτοια έμπνευση με τη μουσική αυτή. Αλλά κι αυτό τελείωσε. Το reunion των PSYCHOTIC WALTZ επισκίασε τα πάντα που αφορούσαν τους THE SHADOW THEORY, οπότε κι αυτό δεν προχώρησε.
Υπήρχαν κάποιες φήμες, πριν ακόμα τη διάλυσή σας, ότι ο Tomi Mallicoat των LETHAL θα έπαιρνε τη θέση του Devon. Είναι αλήθεια;
Dan: Συγγνώμη Tom, ποτέ δεν άκουσα αυτή τη φήμη.
Πως ήταν η εμπειρία σας να περιοδεύσετε με τους SYMPHONY X και τους NEVERMORE μετά από όλα αυτά τα χρόνια της απουσίας;
Devon: Για εμένα ήταν εξαιρετικό να είμαι πάλι με τη μπάντα μας και ήταν πολύ ενδιαφέρον να δούμε πώς μας αποδέχτηκε ένα καινούργιο κοινό από το πρώτο άκουσμα. Οι καιροί έχουν αλλάξει, επειδή παλιότερα σου έπαιρνε αρκετό καιρό μέχρι να κερδίσεις νέους ακροατές. Ίσως τώρα είναι η σωστή ώρα για εμάς. Η ανάμνησή μου από τους SYMPHONY X, είναι ότι ο Russell Allen είναι ένας απίστευτα ταλαντούχος τραγουδιστής κι ένας αυθεντικά αστείος άνθρωπος. Τα παιδιά στους NEVERMORE ήταν πολύ ευγενικά και συνολικά μία πάρα πολύ καλή μπάντα.
Dan: Ήταν απίστευτα καλά. Πόσο θα θέλαμε οι περιοδείες που κάναμε στα 90’s να είχαν τον επαγγελματισμό αυτής τώρα… Φοβεροί roadies, ηχολήπτες, road managers… Όλο το crew ήταν φοβερό και φυσικά και οι δύο μπάντες που παίζαμε μαζί τους ήταν φανταστικές. Είχα μία σουρεαλιστική εμπειρία με τον Jeff Loomis μία νύχτα στο tour bus, όταν και οι δύο σκεφτόμασταν πώς ύστερα από τόσα χρόνια παίζαμε πραγματικά μαζί… Cool times…
Σάκης Φράγκος – Κώστας Αλατάς
www.psychoticwaltz.com
Line-up:
Devon Graves (aka Buddy Lackey) – φωνητικά, φλάουτο
Dan Rock – κιθάρες, πλήκτρα
Brian McAlpin – κιθάρες
Ward Evans – μπάσο
Norman Leggio – ντραμς
Δισκογραφία:
“A Social Grace” (1990)
“Into the Everflow” (1992)
“Mosquito” (1994)
“Bleeding” (1996)
“Live & Archives” (1998)
“Dark Millennium” (1999)
