>
Ενώ το πρώτο σόλο άλμπουμ του Serj Tankian, ομολογώ ότι ήταν θετική έκπληξη, το “Imperfect harmonies”, το βρήκα αρκετά ανούσιο και το άκουσα ελάχιστα. Έρχεται λοιπόν, η τρίτη σόλο προσπάθειά του, για να φέρει την κατάσταση «στα ίσια». Το “Harakiri”, είναι ένα άλμπουμ στο οποίο ο Tankian πειραματίζεται λιγότερο σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές του, αν εξαιρέσει κανείς κάποια jazz περάσματα στο “Occupied tears” ή τις ανατολίτικες μελωδίες στο “Ching chime” ή κάποια διάσπαρτα σημεία RADIOHEAD, αλλά φαίνεται ότι πλέον δεν στηρίζεται μόνο στην χαρακτηριστική φωνή του (με την οποία βέβαια, δεν κάνει και τους σχιζοφρενείς ακροβατισμούς του παρελθόντος του, με τους SYSTEM OF A DOWN), αλλά στις συνθέσεις. Το αποτέλεσμα του “Harakiri”, φαίνεται ότι είναι πιο συλλογική κι όχι σόλο προσπάθεια ενός και μόνο ανθρώπου. Εννοείται ότι μεγάλη σημασία έχει δοθεί στους στίχους που εστιάζουν σε κοινωνικο-πολιτικά ζητήματα, αλλά και περιβαλλοντολογικά θέματα, με τα συνήθη λογοπαίγνια.
Γουστάρω πολύ όταν παίζει punk ρυθμούς στο “Uneducated democracy”, όταν μοιάζει με τους SOAD στο “Figure it out”, όταν τα χώνει στην τηλεόραση με το “Reality TV”. Όταν υπήρχαν οι SOAD, πάντα θεωρούσα ότι το μεγάλο ταλέντο του σχήματος στη σύνθεση, ήταν ο Daron Malakian. Πέραν του ότι βρήκα τη μοναδική δουλειά των SCARS OF BROADWAY μετριότατη, έχουμε να ακούσουμε νέα τους τέσσερα χρόνια, ενώ ο Tankian είναι ενεργός και κυκλοφορεί αξιοπρεπείς δουλειές, ως επί το πλείστον. Να λοιπόν που διαψεύστηκα…
Και το γεγονός ότι το “Harakiri” δεν έχει την ποικιλία των προηγούμενων δίσκων, οφείλεται στο γεγονός ότι ο Tankian, ως νέος Devin Townsend, θέλει να κυκλοφορήσει τέσσερις εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους δίσκους, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Το “Harakiri” είναι πιο rock και θα ακολουθήσει ένας ορχηστρικός, ένας jazz κι ένας techno–funk… Για να δούμε ή μάλλον να ακούσουμε…
8 / 10
Σάκης Φράγκος
