>
Η κακή μέρα από το πρωί φαίνεται λένε, αλλά αν ίσχυε αυτό, τώρα θα έπαιζα τάβλι με τον χάρο, μιας και με το που ξύπνησα σα να τον είδα για ένα nanosecond να ακονίζει το δρεπάνι του! Επειδή όμως εδώ πρέπει να γράψω δυο λογάκια για τη συναυλία και όχι να πω τον πόνο μου, σιχτιρίζω την ώρα και τη στιγμή που σταμάτησε η εκπομπή της Σίας Λιαροπούλου και συνεχίζω. Κοίτα που στο Six D.O.G.S, αν και δε μας γεμίζει το μάτι, έχουμε αρχίσει να βλέπουμε μπόλικα «εγχώρια» και μη (είπε CANCER BATS κανείς;;) λαϊβάκια, μετατρέποντάς το σιγά-σιγά σε «στέκι». Αυτή τη φορά κατεβήκαμε για να δούμε τους GODSLEEP, στην πρώτη τους συναυλία μετά από ενάμιση χρόνο ύπαρξης σαν «πρώτο» όνομα, πλαισιωμένοι από τους BARSTOW DEADBEAT και REVERSED NATURE… Ψυχεδελικό southern heavy rock βγάζει το μπλέντερ, άλλα ας τα πάρουμε από την αρχή.
Πρώτοι στο stage, με την κλασική «ελληνική» καθυστέρηση που κάααααποια στιγμή πρέπει να σταματήσει να συμβαίνει εφόσον υπάρχει κόσμος που κουβαλάει τους ποπούς του από την αρχή στα live, οι REVERSED NATURE. Μη έχοντας ακούσει νότα από τα παιδιά πριν τους δω, παρόλο που υπάρχουν από το 2007 (ως NATURAL HIGH αρχικά) και έχοντας δύο LPs, το μόνο που περίμενα ήταν μπόλικη ψυχεδέλεια… Την οποία για να βγάλεις σωστά live, είναι μεγάλη υπόθεση. Δυστυχώς, στα 45 λεπτά της εμφάνισής τους, δεν κατάφεραν να με κάνουν να «χαθώ» που λέει και ο μικρός θεούλης, Θεοτοκάτος! Ίσως θα προτιμούσα να δοθεί μεγαλύτερη βάση στα riffs σε σχέση με την μόνιμη χρήση ηχητικών εφέ, η φωνή της Δήμητρας θα μπορούσε να ακουγόταν πιο δυνατά και να λειτουργήσουν περισσότερο σαν σύνολο στη σκηνική τους παρουσία. Αυτό που διαπιστώνω είναι πως οι UNIVERSE 217 έχουν αρχίσει να «σπέρνουν παιδιά», και σίγουρα αυτό είναι πολύ πιο ενθαρρυντικό από το να βλέπουμε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια.
Η συνέχεια δόθηκε από τους BARSTOW DEADBEAT, τους οποίους έχω ξαναδεί δις. Αυτή τη φορά μου φάνηκαν σχετικά βελτιωμένοι, αν και η απουσία ενός εκ των δύο μόνιμων κιθαριστών τους λόγω Erasmus (υπήρξε αντικαταστάτης), ήταν αισθητή. Southern heavy rock/metal που μπόλικος κόσμος αγαπάει στη χώρα μας, που groov – άρει με πολύ ωραίο τρόπο μεν, αλλά χάνει λίγο σε προσωπική ταυτότητα δε. Επίσης ο τραγουδιστής τους θα μπορούσε να βγάλει περισσότερη ενέργεια επί σκηνής, σε ένα είδος που όντας «μπουνταλάδικο» το απαιτεί αυτό, και γενικά η μπάντα να γίνει πιο «ομάδα» on stage (δεν τους βοήθησε και ο χειρότερος ήχος της βραδιάς)! Από εκεί και πέρα για περίπου 40 λεπτά, έπαιξαν δικά τους κομμάτια από το demo που έχουν στα σκαριά, συν μία διασκευή στο “Suicide Messiah” των BLACK LABEL SOCIETY.
Και από τον αμερικάνικο νότο, πεταγόμαστε ανατολικά προς California μεριά! Έχω δει τους GODSLEEP να θέλουν να παίξουν, αλλά να μη μπορούν…Να μπορούν να παίξουν, αλλά να μη τους αφήνει η ατυχία τους («ματάκια» στο merch παιδιά!)…Να παίζουν και να με πωρώνουν τόσο, λες και βλέπω την αγαπημένη μου μπάντα για πρώτη φορά. Ε, η εμφάνισή τους σίγουρα ανήκε στην τελευταία κατηγορία. Πρώτη τους φορά ως τετράδα πλέον, μιας και συνεχίζουν με μία κιθάρα, αλλά με αυτοπεποίθηση πως έχουν βρει τα πατήματά τους για να συνεχίσουν έτσι, και ωραίο, βρώμικο ήχο παρά τις σκέψεις μήπως ακουστεί «γυμνός». Αυτό σίγουρα τους έδωσε περισσότερο χώρο στο μικρό stage των «6 κοπρόσκυλων» για να αναδείξουν την συνεχώς βελτιωμένη σκηνική τους παρουσία, πράγμα λογικό, μιας και δίνουν live με την πρώτη ευκαιρία και έχουν πρόσφατες τις μνήμες από τις εμφανίσεις τους σε ένα από τα καλύτερα underground heavy rock φεστιβάλ της Ευρώπης, το Freak Valley της Γερμανίας. Για μία ώρα σχεδόν, έπαιξαν μόνο δικά τους κομμάτια από το επερχόμενο ντεμπούτο τους, το οποίο τολμώ να πω πως αν βγει με τον ήχο που του αρμόζει, θα είναι ένα από τα καλύτερα που έχει παρουσιάσει η ελληνική σκηνή στο είδος. Αυτό δε δυσκολευόσουν να το καταλάβεις και από την ανταπόκριση του κόσμου, που στην πλειοψηφία του φάνηκε πως ήρθε γι’ αυτούς, μιας και κάθισε ως αργά και κωλογούσταρε (μέχρι και stage dive είχαμε)! Ανταμείφτηκε όμως και με το παραπάνω από την μπάντα, που φάνηκε πιο κεφάτη και επικοινωνιακή από ποτέ, και έκλεισε τη βραδιά με τον καλύτερο τρόπο. Αφού λοιπόν γλίτωσα από του χάρου τα δόντια (υπερβολές λέω να ξέρετε!) στην αρχή της μέρας, τα παιδιά φρόντισαν να μου αποδείξουν πως αυτή, δεν φαίνεται από την αρχή της. Επεράσαμε όμορφα, τσακιστείτε και βγάλτε το δίσκο επιτέλους!!!
Βασίλης Γκορόγιας
Φωτογραφίες: Δανάη Μαργαρίτη
