>
Ας ξεκινήσω από τα βασικά. Το “Violent Demolition”, το ντεμπούτο για τους Γερμανούς thrashers DUST BOLT, είναι μία μίξη των αρχέτυπων μεγαθηρίων του είδους, δηλαδή των SLAYER, των KREATOR, των SEPULTURA, των πρώιμων METALLICA αλλά και των ΤΕSTAMENT, βάση κυρίως των άκρως προσεγμένων από πλευράς αρμονίας solos. Είναι ένα επιθετικό άλμπουμ με όλα αυτά που περιμένει να ακούσει ένας old–school thrasher που έχει μεγαλώσει με τις «μουσικές ακρότητες» των προαναφερθέντων συγκροτημάτων. Ακόμα και η παραγωγή του είναι «δουλεμένη» έτσι ώστε να θυμίζει, όσο είναι δυνατόν –γιατί μιλάμε για ένα «καλογυαλισμένο» αποτέλεσμα, τον ήχο έτσι όπως τον πρωτογνωρίσαμε στο συγκεκριμένο ιδίωμα εν τη γενέσει του. Πραγματικά όμως δεν ξέρω τι έχουν να προσφέρουν παραπάνω από αυτό οι DUST BOLT. Oκ, συμφωνώ ότι ως μπάντα είναι πολύ αξιοπρεπής και ότι το στυλ που παίζουν, το αγαπάνε και μεγάλωσαν μ’ αυτό και στην τελική αυτό γουστάρουν, όμως πραγματικά προσπαθώ να βρω κάτι πιο ουσιαστικό στην μουσική τους πέρα από τις καλοπαιγμένες και «οφθαλμοφανέστατες» επιρροές τους. Δεν αρκεί για μένα απλά να γνωρίζεις και να παίζεις καλά ένα είδος, για διατηρηθείς στην πιάτσα και κυρίως για να αποκτήσεις «το κοινό σου», πρέπει να προσπαθείς να βάζεις την προσωπική σου σφραγίδα στην μουσική που δημιουργείς. Αυτό είναι και το σημαντικότερο σημείο που νομίζω ότι υστερεί το άλμπουμ. Εννοείτε ότι υπάρχουν πολύ καλά στοιχεία σε διάσπαρτα σημεία του album, όμως ως σύνολο, ο δίσκος μου ακούγεται περισσότερο σαν tribute band στο thrash metal υπό μία γενική έννοια, παρά οτιδήποτε άλλο. Μερικές στιγμές του CD που ξεχωρίζουν έντονα, και σίγουρα ανεβάζουν την βαθμολογία, είναι το “Deviance”, κομμάτι στο οποίο και συμμετέχει ο Derrick Green των SEPS, καθώς και το κομμάτι-δυναμίτης “March thru pain”. Για μένα το άλμπουμ θα ικανοποιήσει σχεδόν αποκλειστικά τους βαμμένους αμετανόητους και «old–school-ιαρηδες» thrashers… οι υπόλοιποι ας περιμένουμε λίγο ακόμη, μπας και στο επόμενο ακούσουμε και λίγο παραπάνω DUST BOLT…
6 / 10
Ιάσονας Φίλης
