>
Πιστός στο δισκογραφικό του ραντεβού, ο Neal Morse έχει έτοιμο ακόμα ένα προσωπικό δίσκο τον όγδοο μέσα σε μια σόλο καριέρα 12 ετών μέχρι στιγμής και όπως ο ίδιος δήλωσε σε συνεντεύξεις, αυτή τη φορά δεν τον είχε προγραμματισμένο αλλά μιας και οι 2 συνοδοιπόροι του, Mike Portnoy και Randy George είχαν «ελεύθερο χρόνο», έκατσε και συνέθεσε το υλικό που τώρα κρατάμε στα χέρια μας και απαρτίζει το “Momentum”.
Η συνταγή ίσως να δίνει την εντύπωση μιας προχειρότητας αλλά ας δούμε αναλυτικά το άλμπουμ το οποίο ανοίγει με το ομώνυμο κομμάτι διάρκειας «μόλις» 6+ λεπτών και είναι το single του δίσκου. Κλασικό intro για το στυλ του Neal, εύκολο και πιασάρικο ρεφρέν και μια δομή απλή για να χαρακτηριστεί prog το κομμάτι αλλά δείχνει τις πιο pop καταβολές του που πάντα ήθελε να βάλει στους SPOCK’S BEARD. Αρκετά δυνατό κομμάτι και προβλέπεται από τα must της επερχόμενης περιοδείας του.
Στη συνέχεια έχουμε το “Thoughts – Part 5” το οποίο είναι και η συνέχεια της σειράς των Thoughts που ξεκίνησε από την εποχή των SPOCK’S BEARD (το 3ο μέρος θα περιλαμβάνεται στο επόμενο άλμπουμ τους). Στο Part 5 εδώ λοιπόν, έχουμε μια άξια συνέχεια, με τις πολυφωνίες που αγαπήσαμε στους SPOCK’S, τις τρελές αλλαγές και μελωδίες, έναν Randy George που γενικά «λάμπει» σε όλο το δίσκο και δείχνει πόσο σημαντική ήταν η προσθήκη του σαν μόνιμο μέλος στη μπάντα.
Τα “Smoke and mirrors”, “Weathering Sky” και “Freak” που ακολουθούν θα έλεγα ότι είναι η «κοιλιά» του δίσκου χωρίς απαραίτητα να σημαίνει ότι είναι άσχημα κομμάτια αλλά με το 33λεπτο έπος που κλείνει το δίσκο και την δυνατή εισαγωγή με 2 κομμάτια δυναμίτη, με κάνουν να πατάω το skip αρκετές φορές. Τρία τραγούδια με διάρκεια 4 λεπτά έκαστο στον ίδιο δίσκο του Neal είχαμε χρόνια να ακούσουμε και με αυτή την κίνηση θέλησε να κάνει ένα άλμπουμ προσιτό όχι μόνο στους die hard prog fans αλλά και στον μέσο ακροατή που δε θα χρειαστεί να ακούσει ένα 30λεπτο κομμάτι ώστε να φτάσει στο ρεφρέν.
Εν συντομία, το “Smoke and mirrors” ξεκινάει με ακουστική εισαγωγή ενώ στην συνέχεια το κομμάτι έχει κάτι από το vibe του “Testimony 2” μαζί με τη συνοδεία κάτι έγχορδων, συμπαθητικό κομμάτι σε γενικές γραμμές. Το “Weathering Sky” είναι πιο hard rock prog με catchy μελωδία στο ρεφρέν και το “Freak” με τον τρόπο που ξεκινάει σε παραπέμπει έντονα στο “Eleanor Rigby” των BEATLES. Το πιο συμπαθητικό κομμάτι εκ των τριών κατά τη γνώμη μου με αρκετό feeling στην ερμηνεία από τον Neal.
“World without end” λέγεται και είναι το νέο prog έπος από τον σπεσιαλίστα του είδους το οποίο σταματάει στα 33 λεπτά και 38 δευτερόλεπτα τον prog οργασμό του καλλιτέχνη. Μεγαλειώδες main theme στην αρχή, prog όργιο εν συνεχεία, TRANSATLANTIC επιρροές διάχυτες παντού (προπομπός για κάτι που ίσως να έρχεται;;;) και ένα rhythm section στη μέση που σπάει κόκαλα. Πραγματικά ανυπομονώ να ακούσω live το συγκεκριμένο κομμάτι στην επερχόμενη περιοδεία η οποία μακάρι να τον φέρει και από τα μέρη μας (όνειρο αλλά ποτέ μη λες ποτέ!).
Εν κατακλείδι, μπορεί να μην έχουμε τον καλύτερο δίσκο του Neal, κακά τα ψέματα μας έχει καλομάθει τα προηγούμενα χρόνια με άλλες δισκάρες, αλλά το “Momentum” στέκεται με σεβασμό στη δισκογραφία του και χωρίς να φέρνει κάτι καινούργιο στον ήχο του, είναι εδώ για να προσθέσει ακόμα έναν πολύ καλό δίσκο στο γεμάτο από καλές prog κυκλοφορίες 2012.
8 / 10
Δημήτρης Θεοδωρόπουλος
