Κατ’ αρχήν συγχωρήστε με, αλλά αυτή ήταν και η πρώτη φορά στη ζωή μου που άκουσα BULLET. Σίγουρα, πάντως, δεν θα είναι και η τελευταία! Μια γενική παρατήρηση που έχω να κάνω, πριν αναφερθώ στο δίσκο, είναι ότι τελικά αυτή η μόδα της αναβίωσης του 70′s ήχου έχει και πολλά καλά. Ένα από αυτά είναι ότι επιτέλους οι μπάντες προσπαθούν να γράψουν καλά τραγούδια. Τα τελευταία χρόνια, με το progressive metal να βρίσκεται στο επίκεντρο, υπήρχε ένας άτυπος συναγωνισμός για το ποιος θα γράψει το πιο τεχνικό riff και ποιος θα έχει την πιο “huge” παράγωγη. Στο”Full pull” η παράγωγη είναι στιβαρή, πεντακάθαρη κι επιτέλους φαίνεται ότι τα όργανα τα έχουν παίξει άνθρωποι. Έτσι, όταν με το καλό τους δεις στο live θα ακούσεις ό,τι και στο CD. Οι φίλοι μας οι Σουηδοί, λοιπόν, έχουν επικεντρώσει την προσοχή τους στη σύνθεση, με όλα τα τραγούδια να διατηρούν το ίδιο υψηλό επίπεδο. Οφείλω να ομολογήσω ότι άργησα λίγο να συνηθίσω τις γκαρίδες του τραγουδιστή αλλά μετά από λίγα ακούσματα με παρέσυραν στο κεφάτο Heavy Rock τους για τα καλά. Ο ήχος τους χρωστάει πολλά στους ACCEPT και στους AC/DC ενώ τα περισσότερα τραγούδια τους είναι σύντομα σε διάρκεια, κάτι που κάνει το δίσκο να κυλάει σα νεράκι. Καιρός να ψάξω και τα υπόλοιπα άλμπουμ τους.
7 / 10
Μανώλης Καραζέρης






>


