>
Προσωπικό άλμπουμ για τον Harry Hess και μάλιστα ένα άλμπουμ που αποτελεί, στην ουσία, συνέχεια και φυσικό επακόλουθο όλης της ιστορίας των HAREM SCAREM που, τουλάχιστο προς το παρόν, δεν είναι ενεργοί.
Οπότε, είναι απολύτως αναμενόμενο το τι θα ακούσεις σε αυτό το CD και, πράγματι, δεν απογοητεύει αυτόν που συνειδητά θα το επιλέξει. Melodic Rock εκτελεσμένο με όλη την άνεση που εγγυάται η εμπειρία και η ποιότητα του Hess ως τραγουδοποιού.
Μελωδικές συνθέσεις, εύκολα ρεφρέν και τυπικά καλή παραγωγή, χωρίς εξάρσεις και εκπλήξεις, συνθέτουν ένα σύνολο που έχει συγκεκριμένη ταυτότητα και χαρακτήρα, ξεφεύγοντας από τα ευρωπαϊκά AOR πρότυπα κουβαλώντας μαζί του αυτήν την απέναντι του Ατλαντικού κουλτούρα και ίσως περισσότερο αυτή που χαρακτηρίζει ουκ ολίγα συγκροτήματα από τον Καναδά (που είναι ο Bryan; E;).
Υπό αυτό το πρίσμα, το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι και ευχάριστα διαφορετικό από την πλειονότητα των ευρωπαϊκών αναλόγων σχημάτων αφού ο Hess τολμάει και περνάει (ανάλαφρα είναι η αλήθεια) πιο σύγχρονα αμερικανικά ακούσματα σε μια μουσική που έχει περισσότερη απήχηση στην από εδώ πλευρά παρά στα μέρη του.
Κατά τα άλλα, επανερχόμενος στην αρχή του κειμένου, η συνταγή είναι κλασική. Κάμποσα hard driven κομμάτια και τρεις- τέσσερις «παραδοσιακές» power ballads για να δέσουν το γλυκό. Μερικές ενδιαφέρουσες συμμετοχές όπως ο Howie Simon (TALISMAN), οι Magnus Karlsson (εσχάτως PRIMAL FEAR), Chris Green και η Marcie Free (μεταξύ άλλων), πάντα σε δεύτερο ρόλο στο σύνολο, ολοκληρώνουν την εικόνα.
Εν κατακλείδι, το “Living In Yesterday” είναι ένα πολύ καλό άλπμουμ για τους φίλους του είδους, πρακτικά αδιάφορο για οποιονδήποτε άλλο, οπότε αναλόγως του που κλίνετε, ακούστε πριν επενδύσετε.
6,5 / 10
Αλέξης Πολίτης
