Καλά, το ότι ο BUCKETHEAD δεν πάει και πολύ καλά στο μυαλό του το γνωρίζαμε, όπως επίσης και ότι είναι πραγματικά χαρισματικός κιθαρίστας. Τίποτα από τα δύο είναι δεν είναι κάτι καινούργιο… Αλλά το ότι έχει τόσο πολύ «Μolokai» στον εγκέφαλό του πια κανένας δεν το περίμενε νομίζω!!! Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!!! Και πώς αλλιώς να κάνει άλλωστε όταν ο συγκεκριμένος μουσικός είναι ικανός για τα αδιανόητα σε οποιοδήποτε επίπεδο! Πώς μπορεί άλλωστε να ξεχάσει κανείς την απαίτηση του BUCKETHEAD να δημιουργηθεί κοτέτσι στα πέριξ του studio που θα ηχογραφούσε τα μέρη του για το “Chinese democracy” των GUNS ‘N’ ROSES. Πιστεύω πως ο Axl βρήκε τον δάσκαλό του στην συγκεκριμένη συνεργασία… Και αυτό είναι μόνο ένα απλό παράδειγμα για να καταλάβετε με τι άνθρωπο έχουμε να κάνουμε εδώ… Ε, λοιπόν μόνο αυτός θα μπορούσε να κυκλοφορήσει έναν τέτοιο δίσκο… Δηλαδή τι;… Ένα « κιθαριστικό dubstep(!)» τερατούργημα για μένα, που τιτλοφορείται “The shores of Molokai”.
Δεν έχω λόγια να περιγράψω τον συγκεκριμένο δίσκο, αφού μέσα από αυτό ηχητικό συνονθύλευμα «κλαπατσιμπάνων», μπορούμε να εξαιρέσουμε μόνο το ομώνυμο κομμάτι και το “Hatchet”, στα οποία όντως ο BUCKETHEAD μας δίνει ένα δείγμα γραφής του πλούσιου ταλέντου του. Δυστυχώς όμως με το που τελειώσουν αυτά τα δύο κομμάτια, απλά βγάλτε το CD… Εκτός πια αν σας αρέσει τόσο πολύ πια αυτό το ιδιόμορφο μουσικό μόρφωμα που δημιούργησε ο BUCKETHEAD για το οποίο προσωπικά αδιαφορώ. Δεν έχω τίποτα με την συγκεκριμένη ηλεκτρονική σκηνή, άλλωστε ίσως κι εγώ υπερβολικά χρησιμοποίησα τον όρο «dubstep», απλά δεν βρίσκω καλύτερο τρόπο περιγραφής για να αποδώσω λεκτικά αυτά που άκουσα… Τι τα θες αγορίνα μου αυτά τα ηλεκτρονικά στοιχεία με τους τόσο «κακοπρογραμματισμένους» ήχους; Χαλάει οτιδήποτε καλό μπορεί να ακούσει κάποιος από την κιθάρα σου…. Όσο προοδευτικός κι αν είναι ο ακροατής, το CD απλά δεν ακούγεται… Άνετα το «χρυσό βατόμουρο» της χρονιάς. Αυτά.
2 / 10
Ιάσονας Φίλης
