Με συγκινεί κάθε κυκλοφορία που φέρει το όνομα των ANGRA, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια, ακόμα και μετά από τόσες απογοητεύσεις, αλλαγές και διακυμάνσεις. Αυτό που με γοήτευε πάντα στους Βραζιλιάνους, είναι η ιδιαίτερη αίσθηση της μελωδίας που είχαν από το πρώτο τους demo, κάτι που για μένα έδενε με το παρελθόν του Andre Matos στους VIPER και βέβαια εξελίχθηκε στο μέλλον.
Η διπλή αυτή συλλογή, παρουσιάζοντας 2-4 κομμάτια από κάθε άλμπουμ, αντικατοπτρίζει τη δισκογραφική τους καριέρα, κάνοντας την καλύτερη εισαγωγή στους αρχάριους και θυμίζει στους μυημένους τα καλύτερα χαρακτηριστικά της κάθε τους περιόδου. Έχοντας όμως αυτό σαν οδηγό, γίνεται και περιοριστικό. Έτσι κάποιες από τις καλύτερες συνθέσεις τους έχουν μείνει απ’ έξω για χάρη συνοχής.
Το πρώτο δισκάκι, παρουσιάζει την Matos-εποχή, μέσα από 10 κομμάτια. Εύκολα διακρίνει κανείς τα άλματα (ή διακυμάνσεις αν προτιμάτε) από δίσκο σε δίσκο, για τους ANGRA, από το μελωδικό power-speed metal του “Carry on”, μέχρι την πιο μεστή, αλλά και μέτρια μπαλάντα του “Lisbon”. Η φωνή του τεράστιου Andre Matos, προσέδιδε μια πνοή στην μπάντα, ένα ανυπέρβλητο πλεονέκτημα, μια ξεκάθαρη διαφορά. Οι καινοτομίες στο “Holy land” παραμένουν ακόμη και σήμερα από τις κορυφαίες στιγμές της δεκαετίας του ’90.
Όσο δύσπιστος κι αν ήμουν με τον ερχομό του άσημου Edu Falaschi, γρήγορα συνειδητοποίησα πως ένα μεγάλο κομμάτι του χαρακτήρα των ANGRA παρέμεινε αναλλοίωτο μουσικά και έφτασα στο σημείο να αναγνωρίσω, ότι έδωσε μια νέα πνοή στην μπάντα. Δίσκοι όπως το “Rebirth”, “Temple of shadows” και “Aurora consurgens” δεν μπορεί να τους γράψει ο οποιοσδήποτε.
Οι μεγαλύτερες μπάντες, είχαν εμβληματικές αλλά αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στην σύνθεσή τους, με περισσότερα προβλήματα στις προσωπικές σχέσεις παρά στην μουσική κατεύθυνση. Οι εγωισμοί και τα οικονομικά θέματα, μπορεί να οδήγησαν τους Βραζιλιάνους σε πολλές ανακατατάξεις, αλλά όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό από το “Best reached horizons”, η μουσική τους θα μας συντροφεύει για πάντα. Μετά από 20 χρόνια δισκογραφικής παρουσίας, έχουν υπογράψει κάποιες εξαιρετικές στιγμές στο τετράδιο της μουσικής ιστορίας.
Θα υπάρξει συνέχεια όμως;
7 / 10
Γιώργος “O(h)man” Κουκουλάκης
