9 / 10
Οι κακουχίες και οι αντιξοότητες χαλυβδώνουν την θέληση του ανθρώπου. Η περίπτωση των ANVIL, κλασική… Όσο και το αξίωμα που θέλει τους Καναδούς ν’ αποδεικνύονται πολύ σκληροί για να πεθάνουν! Υποθέτω πως όλοι συμφωνούμε ότι ευρισκόμενοι σε χαμηλά επίπεδα δημοτικότητας λίγο πριν την κυκλοφορία του προηγούμενου τους άλμπουμ “This is thirteen”, χρειάζονταν μια γερή κλωτσιά στην καριέρα τους για να σηκώσουν κεφάλι. Κι αν η απόφαση του Chris Tsangarides ν’αναλάβει τις τύχες τους πίσω από την κονσόλα ήταν το βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, με κάθε ίχνος ειλικρίνειας, το “The story of Anvil”, ως ρεαλιστικό και άκρως συγκινητικό ντοκουμέντο του “ποιοί είμασταν κάποτε, για δες τι τραβάμε τώρα στα γεράματα”, στάθηκε η αφορμή προκειμένου ν’ ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους και να στρέψουν τα φώτα της δημοσιότητας στα πρόσωπα τους.
Ίσως έτσι μπορεί να εξηγηθεί το φαινόμενο “Juggernaut of justice”… Ίσως πάλι όχι… Ίσως η θεία δίκη για τον μπαρουτοκαπνισμένο Lips και τον αιώνια συνοδοιπόρο του Robb Reiner, που έπειτα από τόσα χρόνια διαπόμπευσης από τους έχοντες και κατέχοντες της μουσικής βιομηχανίας, τους ψευτοκουλτουριάρηδες wanna be γραφιάδες αλλά και τους ανώνυμους οπαδούς που σφύριζαν αδιάφορα για άλλες πολιτείες, να του χτύπησε πάλι την πόρτα. Όπως και να έχει όμως, ο 14ος δίσκος των ANVIL απλά σβήνει από τον χάρτη οτιδήποτε έχει βγει τα τελευταία χρόνια από την άλλη όχθη του Ατλαντικού. Κι αν τα “Hard ‘n’ heavy”, “Metal on metal”, “Forged in fire” εξ’ ορισμού βρίσκονται στην σφαίρα του απλησίαστου, έχοντας λιώσει περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη –in between– δισκογραφική τους δουλειά, τότε παραδέχομαι ευθαρσώς πως ευρισκόμενοι ήδη στα 50 τους, διάγουν μία δεύτερη περίοδο νεότητας!
Από τις ομοβροντίες των “All hell breaks loose”, “On fire”, “Turn it up”, “Not afraid”, στην αρρωστημένη ατμόσφαιρα του “New Orlean’s voodoo” κι από εκεί στην ολοκληρωτική παράνοια του υπέρτατου “Paranormal”, το βασικό doom ριφ του οποίου θα κάνει ακόμα και τον Leif Edling να “σκάσει” από το κακό του… Απ’ όλα έχει ο μπαξές… Και σπηνταριστό metal και μεσαίων ταχυτήτων έπη, καφρίλα, μελωδίες, μέχρι και σύμπραξη metal με swing σκέφτηκε ο αθεόφοβος Lips για ο κλείσιμο της αυλαίας (“Swing thing”)… Μόνο που αυτή την φορά, παρέλειψε ν’αναφερθεί σ’ένα από τα αγαπημένα θέματα (τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια – το sex)… Aκόμα και συνθέσεις που εκ πρώτης όψεως δεν μου γέμιζαν το μάτι (βλ. “FukenEh”), σε χρόνο dt έγιναν αντικείμενο λατρείας, εντάσσοντας μοιραία το “Juggernaut of justice” σ’ ένα άλμπουμ σταθμό όχι μόνο για την ίδια την μπάντα αλλά για το κλασικό heavy metal εν γένει!!! Τεράστιο κόλλημα, repeat στη νιοστή, πώρωση στο full… Τι να λέμε τώρα… To αμόνι των ANVIL είναι πάλι πίσω… Σφυρηλατημένο με καυτό heavy metal υλικό και προορισμένο να μας προσφέρει ανείπωτες συγκινήσεις!!!
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης